แนวทางการพัฒนาชุมชนต้นแบบการท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำเพื่อยกระดับการท่องเที่ยวสีเขียว: กรณีศึกษาแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรวิถีชีวิตคลองมหาสวัสดิ์ อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
แนวทางการพัฒนาชุมชนต้นแบบการท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำเพื่อยกระดับการท่องเที่ยวสีเขียว: กรณีศึกษาแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรวิถีชีวิต คลองมหาสวัสดิ์ อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม โดยวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ 1) ศึกษาศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว 2) ศึกษาปัจจัยส่งผลต่อความสำเร็จในการนำแนวคิดการพัฒนาการท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำไปใช้ในแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร 3) วิเคราะห์แนวทางการพัฒนาชุมชนต้นแบบการท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 3 กลุ่ม ได้แก่ สัมภาษณ์เชิงลึกผู้ที่เกี่ยวข้องกับแหล่งท่องเที่ยว 10 คน สัมภาษณ์ผู้ที่มีประสบการณ์ด้านการท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำ 10 คน และสนทนากลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย 20 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) ศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรวิถีชีวิตคลองมหาสวัสดิ์โดดเด่นทางด้านเกษตรที่น้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง มาปรับใช้และมีองค์ประกอบทางการท่องเที่ยว 6 ด้าน ได้แก่ การเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว ที่พักแรม แหล่งท่องเที่ยว สิ่งอำนวยความสะดวก กิจกรรมท่องเที่ยว และการจัดการแหล่งท่องเที่ยว 2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการพัฒนาการท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำ ได้แก่ 1) ปัจจัยด้านศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว ได้แก่ 1) ทรัพยากรทางการท่องเที่ยว 2) การจัดการของแหล่งท่องเที่ยว 3) การจัดกิจกรรมท่องเที่ยวเพื่อสร้างจิตสำนึกต่อสิ่งแวดล้อม 4) ความร่วมมือ 2) ปัจจัยด้านองค์ประกอบการท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำ ได้แก่ 1) ชุมชนคาร์บอนต่ำที่ขับเคลื่อนโดยคนในพื้นที่ 2) การสำรวจและสังเคราะห์ทรัพยากรในแหล่งท่องเที่ยว 3) การท่องเที่ยวที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม 4 ด้าน ได้แก่ การขนส่ง กิจกรรมท่องเที่ยว อาหารท้องถิ่น และที่พัก และ 3) ปัจจัยอื่น ๆ ได้แก่ ด้านความเข้มแข็งของชุมชน เทคโนโลยี ความร่วมมือกับหน่วยงานต่าง ๆ 3) แนวทางการพัฒนาชุมชนต้นแบบการท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำ เสนอโมเดลการท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำในแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร 3 ระดับ คือ ระดับต้นน้ำ (การเตรียมพร้อม) ระดับกลางน้ำ (การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว) และระดับปลายน้ำ คือ (ผลผลิต) คือ ชุมชนต้นแบบการท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำในแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Buhalis, D. (2000) Marketing the competitive destination of the future. Tourism Management, 21, 97-116. http://dx.doi.org/10.1016/S0261-5177(99)00095-3
Choibamroong, T. (2008). Annual of international Thai tourism journal 2008. Thailand Science Research and Innovation.
Choochat, C., Wattanalaungarun, W., & Sa-ingthong, K. (2022). The sufficiency economy-based tourism model of the upper Wang River area. Community and Social Development Journal, 23(2), 138-154. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/cmruresearch/article
/view/251150
Collier, A., & Harraway, S. (1997). Principle of tourism. Longman.
Cooper, C., & Boniface, B. G. (1998). Geography of travel and tourism. Butterworth Heinemann.
Dachanee, E. (2018). Resources management for forestry. Sukhothai Thammathirat Open University.
Designated Areas for Sustainable Tourism Administration (Public Organization). (2015). Low carbon tourism. Cocoon & Co Company Limited. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/JOS/article/view/7046/6560
Esichaikul, R. (2014). Niche tourism management. Sukhothai Thammathirat Open University.
Jaiuea, M. (2020, Dec 13). Low carbon tourism. https://www.blockdit.com/posts/61f544eae97e2ef407851837
Jittangwattana, B., & Srikhampha, P. (2014). Sustainable tourism management (2nd ed.). Dharmasarn.
Kamnedsin, K. (2020). A study of strong community management of Bang Nam Phueng community model. Journal of Humanities and Social Sciences Bansomdejchaopraya Rajabhat University, 14(1), 1-36. https://so08.tci-thaijo.org/index.php/jhusocbru/article/view/1598
Katchwattana, P. (2019, Feb 13). Turn the crisis into an opportunity Looking at ways to survive the tourism business by adapting to 'climate change'. SALIKA. https://www.salika.co/2019/02/13/thai-tourism-fight-climate-change/
Kongprem, N., Keawchaoon, K., & Udomsiilp, M. (2023). The development of mice activity in local tourist attractions according to the local-community identities in the hidden gem plus city, Nakhon Pathom Province. Southeast Bangkok Journal, 9(1), 1-14.
https://so05.tci-thaijo.org/index.php/SB_Journal/article/view/259900
Kupkitaphun, K., & Bunjongmanee, P. (2023). The guidelines of health tourism development of european tourist in Prachuap Khiri Khan province. Journal of Graduate Studies Valaya Alongkron Rajabhat University, 14(1), 1-13.
Laowirojanakul, T., & Sangpikul, A. (2023). The analysis of research works in regard to low carbon tourism: The approaches to the sustainable tourism of the country. Liberal Arts Review, Huachiew Chalermprakiet University, 18(1), 129-143. https://so04.tci-thaijo.org/ index.php/larhcu/article/view/263988
Maraphot, K., & Somboon, T. (2023). The development of agro-tourism routes to promote tourism in Phanom Sarakham District, Chachoengsao Province. Interdisciplinary Social Sciences and Communication Journal, 6(4), 210–223. https://doi.org/10.14456/issc.2023.74
Ministry of Tourism and Sports, Thailand. (2020, Sep 15). Strategy in tourism and sports 2017-2020. https://www.mots.go.th/download/article/article_20171201174031.pdf
Morrison, A. M. (2020). Marketing and managing city tourism destinations. In Routledge Handbook of Tourism Cites. Routledge.
Office of Natural resources and Environmental Policy and Planning. (2023). Low carbon Tourism. http://env_data.onep.go.th/blogs/subject/view/20
Phuwanatwichit, T. (2010). Integrated strategic plainning of tourism development on the R3A northern economic corridor (Chiang Rai- Lunming)[Doctoral Dissertation, Mae Fah Lung University].
Pkalasri, S. (2002). Theories and principles of community development (4th ed.). Odeon Store.
Puangsang, M. (2023). Low carbon tourism: Eco-friendly tourism. Journal of Mahamakut Buddhist University Roi Et, 12(2), 615-627. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/262378
Raihan, A., & Tuspekova, A. (2022). Dynamic impacts of economic growth, renewable energy use, urbanization, industrialization, tourism, agriculture, and forests on carbon emissions in Turkey. Carbon Research, 1(20). https://doi.org/10.1007/s44246-022-00019-z
Sappachang, S. (2016, Dec 26). Low-carbon tourism. https://www.okmd.or.th/knowledge-box-set/articles/thai-travel/656/low-carbon-tourism
Sriget, U. (2022). Community-based tourism for the sustainable development. Western University Research Journal of Humanities and Social Science, 8(2), 270-279. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/WTURJ/article/view/259594
Srirathu, V. (2008). Eco-tourism potential of Amphoe Khao Kho, Phetchabun Province[Master’s thesis, Srinakarinwirot University].
Tourism Authority of Thailand. (2020, Oct 20). 7 Greens. http://adventure.tourismthailand.org/7greens.php
Yindeechan, N. (2020). Community communication innovation for enhancing eco – tourism potential: A case study of communities in Khlung District, Chantaburi Province. Kasem Bundit Journal, 23(1), 78-88.
