นวัตกรรมการใช้ AI ในการเรียนการสอนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลกระทบของการใช้ AI ที่ส่งผลต่อกระบวนในการเรียนการสอนของนักศึกษาปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์ และ 2) ศึกษาผลกระทบของการใช้ AI ที่ส่งผลต่อการปรับการเรียนการสอนให้เหมาะสมกับนักศึกษาปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้คือนักศึกษาปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์ จำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติการวิเคราะห์การถดถอยพหุ ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลกระทบของการใช้ AI ที่ส่งผลต่อกระบวนในการเรียนการสอนของนักศึกษาปริญญาตรี คือ ผลกระทบของการใช้ AI (β=.530) สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุ (R) ระหว่างชุดตัวแปรอิสระ คือ ผลกระทบของการใช้ AI เท่ากับ .530 สัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (R2) เท่ากับ .281 และสัมประสิทธิ์การอธิบาย (Adjusted R2) เท่ากับ .279 โดยมีประสิทธิภาพร่วมกันในผลกระทบของการใช้ AI ที่ส่งผลต่อกระบวนในการเรียนการสอนของนักศึกษา ร้อยละ 27.9 และ 2) ผลกระทบของการใช้ AI ที่ส่งผลต่อการปรับการเรียนการสอนให้เหมาะสมกับนักศึกษาปริญญาตรี คือ ผลกระทบของการใช้ AI (β=.160) สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุ (R) ระหว่างชุดตัวแปรอิสระ คือ ผลกระทบของการใช้ AI เท่ากับ .160 สัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (R2) เท่ากับ .026 และสัมประสิทธิ์การอธิบาย (Adjusted R2) เท่ากับ .023 โดยมีประสิทธิภาพร่วมกันในผลกระทบของการใช้ AI ที่ส่งผลต่อการปรับการเรียนการสอนให้เหมาะสมกับนักศึกษา ร้อยละ 2.3
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Chanpetch, N., & Songserm, U. (2023). Artificial intelligence (AI): Educational applications. Journal of Teacher Professional Development, 6(1), 1-13. https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/withayajarnjournal/article/view/253570
Glickman, C. D., Gordon, S. P., & Ross-Gordon, J. M. (2018). Supervision and instructional leadership: A developmental approach (10th ed.). Pearson.
Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2019). Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Center for Curriculum Redesign.
Kanoknukulchai, W (2023, August 15). The AI era has arrived. Is Thailand ready to handle it? Chulalongkorn University prepares for change, advancing to lead Generative AI in teaching and learning. Chulalongkorn University. https://www.chula.ac.th/highlight/129132/
Kirkwood, A., & Price, L. (2014). Technology-enhanced learning and teaching in higher education: What is ‘enhanced’ and how do we know? Learning, Media and Technology, 39(1), 6–36. https://doi.org/10.1080/17439884.2013.770404
Likert, R., & Likert, J. (1976). New way of managing conflict. McGraw-Hill.
Luckin, R., Holmes, W., Griffiths, M., & Forcier, L. B. (2016). Intelligence unleashed: An argument for AI in education. Pearson.
Miller, P. H. (2011). Theories of developmental psychology (5th ed.). Worth Publishers.
Prasetyo, Y. T., Kuswanto, H., & Kristanto, A. (2021). Challenges of adopting artificial intelligence in higher education institutions. International Journal of Educational Management, 35(4), 912–928. https://doi.org/10.1108/IJEM-03-2020-0156
Russell, S., & Norvig, P. (2021). Artificial intelligence: A modern approach (4th ed.). Pearson.
Selwyn, N. (2019). Should robots replace teachers? AI and the future of education. Polity Press.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. Jossey-Bass.
Unchat, D. (2024, December 24). The use of AI in education in Thailand in 2025. KRUTHAIDEV. https://kruthaidev.com/news/3769/
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes (M. Cole, V. John-Steiner, S. Scribner, & E. Souberman, Eds. & Trans.). Harvard University.
Woolf, B. P. (2010). Building intelligent interactive tutors: Student-centered strategies for revolutionizing e-learning. Morgan Kaufmann.
