Assessment of Increasing Value of Welfare from Solving Stray Dog Problems in Thachang Subdistrict, Chanthaburi Province

Main Article Content

Thongchai Sribenjachot
Sureeporn Phanichatra
Anchalee Uthaikhaifar
Pisit Chaisuwanthavorn
Pensiri Samarak
Thita Chaiwiboonphol

Abstract

               Stray dog problems are problems generally found in every area in Thailand. They disturb people in society in aspects of environment, public health, economy, and stray dogs themselves. Thachang subdistrict, Chanthaburi province has also been facing these problems. Therefore, the objectives of this study were 1) to study management form for solving stray dog problems 2) to study problems and preferences of people living in Thachang subdistrict toward stray dog problem solving and 3) to assess value added of welfare from solving stray dog problems in Thachang subdistrict, Chanthaburi province. Secondary data was gathered from involving document and primary data was collected by interviewing units of Thachang subdistrict and interviewing from questionnaire from 420 samples.


               The study results found 3 management forms for solving stray dog problems which were public income measure approach, community dog approach, and stray dog shelter. Results from interviewing the sample group shown that irresponsibility of dog owners was the cause of stray dog. Stray dogs highly disturbed public health. The satisfaction of Thachang subdistrict management toward stray dog problems was at a moderate level. Opinions relating to solving stray dog problems were sorted in the following order arranging birth control, placing stray dog shelter, and vaccinating hydrophobia, respectively the assessment of increasing value of welfare from solving stray dog problems using Contingent Valuation Method (CVM) yielded the average of willingness to pay at 133.620 baht/person. The result shown that welfare value was increased to 1,761,111.60 baht.

Article Details

Section
Research Articles

References

กรมปศุสัตว์. แผนที่แสดงจำนวนสุนัขและแมว (ปี 2562รอบที่ 1) สำรวจโดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. [online]. เข้าถึงได้จาก : http://164.115.40.46/PetRegister. 2563.

กรมปศุสัตว์. ข่าวชี้แจงประเด็นสำคัญ. [online]. เข้าถึงได้จาก : https://dld.go.th/th/index.php/th/newsflash/341-news-hotissue/23503-hotissue-25640303-1. 2564.

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2562). คู่มือแนวทางการบริหารจัดการสถานสงเคราะห์สัตว์. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย.

กิตติ์พงศ์ สัญชาตวิรุฬห์. สถานการณ์โรคที่สำคัญในเขตสุขภาพที่ 9. [online]. เข้าถึงได้จาก : http://164.115.22.73/r9health/wp-content/uploads/2020/02/ 5.4.12สถานการณ์โรคที่สำคัญในเขตสุขภาพที่-9_20-ก.พ.-63.pdf. 2563.

คณะสัตวแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. โครงการ (ห)มา ซีเอ็มยู. [online]. เข้าถึงได้จาก : http://macmu.vet.cmu.ac.th/aboutus. 2564

จิรัฐิติกาล ขุนแขวง. (2557). การจัดการสุนัขจรจัดของกรุงเทพมหานคร. การศึกษาค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2543). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. อุบลราชธานี: สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี.

นันทรัตน์ ตั้งวิฑูรธรรม, วรรณสินท์ สัตนานุวัตร, พรรณิภา อนุรักษากรกุล, และสิทธิพัทธ์ เลิศศรีชัยนนท์. (2561). การประเมินมูลค่าสินค้าสาธารณะของศูนย์ฝึกกีฬาแห่งชาติโดยวิธี CVM. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 26(กันยายน - ธันวาคม): 188 – 215.

เบญจมาศ สุนนทะนาม และหัชชากร วงศ์สายัณฑ์. (2561). นโยบายเรื่องสุนัขจรจัดของกรุงเทพมหานคร ศึกษาเปรียบเทียบระหว่างกรุงเทพมหานครกับเมืองชิคาโก. ใน การนำเสนอโครงการประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานระดับชาติของนักศึกษาด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ครั้งที่ 1 วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2561. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. หน้า 539-553.

เพ็ญพร เจนการกิจ. (2542). คำบรรยายรายวิชาเศรษฐศาสตร์ทรัพยากรการเกษตรขั้นสูง. ภาควิชาเศรษฐศาสตร์เกษตรและทรัพยากร คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. (อัดสำเนา)

มโนลี ศรีเปารยะ เพ็ญพงษ์, ศราวุธ ทองเนื้อห้า, สินีนาท โชคดำเกิง, และสมศรี ผิวดี. (2562). ความเต็มใจจะจ่ายในการกำจัดขยะพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองประสงค์ อำเภอเมือง จังหวัดกระบี่. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย. 11(กันยายน - ธันวาคม): 528 – 539.

ยศนันท์ ปรนาภรณ์ และวัชรชัย จิรจินดากุล. (2562). มาตรการทางกฎหมายในการจัดการปัญหาสุนัขจรจัดในประเทศไทย ศึกษากรณีบทบาทของผู้ประกอบกิจการเพื่อจำหน่ายสุนัข. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ศรัณยู ภักดีวงษ์. (2560). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการแก้ปัญหาสุนัขจรจัด กรณีศึกษาจังหวัดปทุมธานี. การศึกษาค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2543). “การศึกษาพัฒนาการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมด้านเศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อม” เอกสารประกอบการประชุมเชิงปฏิบัติการ. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.

สมปอง เจริญสุข. (2556). มาตรการในการจัดการสุนัขจรจัดในเขตเทศบาลตำบลบางเสร อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี. การศึกษาค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.

สัตว์ปลอดโรค คนปลอดภัยจากโรคพาสุนัขบ้า. (2562, กรกฎาคม 3). แนวหน้า. [online]. .เข้าถึงได้จาก : https://www.naewna.com/channel/423868?fb_comment_id=2274535192664333_2287156474735538. 2563.

สุทธาวรรณ บุญวงศ์. (2561). มาตรการทางรายได้สาธารณะในการจัดการปัญหาสุนัขจรจัดในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุนิดา พิริยะภาดา และอุดมศักดิ์ ศีลประชาวงศ์. (2561). มูลค่าความเต็มใจที่จะจ่ายของนักท่องเที่ยวเพื่อการจัดการแหล่งท่องเที่ยวแบบคาร์บอนต่ำ: กรณีศึกษาเกาะล้าน จังหวัดชลบุรี. พัฒนาการเศรษฐกิจปริทรรศน์. 12(กรกฎาคม): 80-102.

โสมสกาว เพชรานนท์. (2562). ความเต็มใจที่จะจ่ายของผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายผู้สูงอายุเพื่อสนับสนุนโครงการสร้างหลักประกันสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุ. ใน การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 57. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. หน้า 99-108.

เหมียวขี้ส่อง. “โครงการสุนัขชุมชน ตลาดแม่กลอง” จัดระเบียบสุนัขจรจัดโดยใส่ปลอกคอสีบอกนิสัย. [online]. เข้าถึงได้จาก : https://animal.catdumb.com/dogmaeklong-777. 2564

อดิศร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา และคณะ. (2543). คู่มือการศึกษาพัฒนาการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมด้านเศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อม. สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร.

อภิโชค เลขะกุล. (2551). การศึกษามูลค่าทางกายภาพของสภาพแวดล้อมเมืองโดยใช้ปัจจัยทางสภาพแวดล้อม ความชื่นชอบ และความเต็มใจที่จะจ่ายเงินเพื่อกานรพัฒนาสภาพแวดล้อมเมืองเก่าเชียงใหม่. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เสนอต่อ สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

อำนาจ เจริญศิลป์. (2543). การจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม =Management of natural resources and environment. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.

อุษา เจริญผล. (2564, กันยายน 29). นักบริหารงานสาธารณสุข, เทศบาลเมืองท่าช้าง. สัมภาษณ์.

Kaosa-ard, M. et. al. (1995). Green Finance: A Case of Khao Yai. National Resources and Environment Program: The Thailand Development Research Institute. อ้างถึงใน อภิโชค เลขะกุล. (2551). การศึกษามูลค่าทางกายภาพของสภาพแวดล้อมเมืองโดยใช้ปัจจัยทางสภาพแวดล้อม ความชื่นชอบ และความเต็มใจที่จะจ่ายเงินเพื่อกานรพัฒนาสภาพแวดล้อมเมืองเก่าเชียงใหม่. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เสนอต่อ สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

Pearce, D., D. Moran and E. Fripp. (1992). The Economic Value of Biological and Cultural Diversity. A Report to the World Conservation Union, Centre for Social and Economic Research on the Global Environment.

Sukharomana, R. (1998). Willingness to Pay for Water Quality Improvement: Differences Between Contingent Valuation and Averting Expenditure Method. Nebraska: Unpublished Ph.D. Dissertation, University of Nebraska. อ้างถึงใน สิทธินันท์ วิวัฒนาพรชัย. (2544). การประเมินมูลค่าจากการมิได้ใช้ของทรัพยากรสัตว์ป่าที่ใกล้สูญพันธ์: กรณีศึกษา เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (เศรษฐศาสตร์เกษตร) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.