PARTICIPATORY MANAGEMENT FACTORS AFFECTING THE LEARNING ENVIRONMENT IN SCHOOLS OF CHANTHABURI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were: to study the level of participatory management and the level of quality of the learning environment in Schools of Chanthaburi Primary Educational Service Area Office; to study the relationship between participatory management factors and learning environment in schools; and to calculate a predictive equation of the factors of participatory management which affect the quality of the learning environment. The sample of 330 teachers in the 2016 academic calendar year was chosen by simple random sampling. The research instrument was a two-part, five-rating questionnaire. Part 1 consisted of 71 items regarding participatory management, and it had a reliability of 0.60-1.00, a discrimination of .32-.78 and reliability of .99. Part 2 consisted of 32 items regarding learning environment, and it had a validity of 0.60-1.00, a discrimination of .42-.80, and a reliability of .99. The data were analyzed by using Statistical Computer Program to calculate the percentage, mean, standard deviation, Simple Correlation and Stepwise Multiple Regression Analysis.
The research findings were as follows: 1) The level of participatory management factors were at the high level. The top three aspects in rank order were: executive support, recognition of common goals and joint responsibility; 2) The level of the learning environment were at the high level, The top three aspects in rank order were: child-centered learning, quality student promotion, and facilities and services. 3) There was a positive relationship between participatory management and learning environment as a whole at the statistically significant level of .01. The aspects of joint planning and executive support ranked higher than working together, exchange of ideas, recognition of common goals and joint decision. 4) The two leading factors which affected learning environment were joint planning and executive support with predictive power of 69 percent. The statistically significant level of .01 allows the creation of a regression analysis equation as follows: raw score prediction equation = .88+.53X2+.29X5 and a standard score prediction equation
= .55ZX2+.36ZX5
Article Details
References
สถานศึกษาตามการรับรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปทุมธานี เขต 1.
วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (การบริหารการศึกษา). กรุงเทพ : มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย.
2. กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพฯ :
โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).
3. กัญญาพัชร พงษ์ดี. (2558). กลยุทธ์การบริหารแบบมีส่วนร่วมของไตรภาคีในการยกระดับคุณภาพผู้เรียนในโรงเรียน
พื้นที่สูงภาคเหนือตอนบน. วิทยานิพนธ์ ค.ด. (การบริหารการศึกษา). เชียงราย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
4. จอมพงศ์ มงคลวนิช. (2554). การบริหารองค์การและบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ : สถาบันเทคโนโลยีสยาม
5. จันทรานี สงวนนาม. (2551). ทฤษฏีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ :
ปัญญาชน.
6. จิรนันท์ นุ่นชูคัน. (2557). การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาครูผู้สอนด้านการจัดการเรียนรู้
โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (การประเมินการศึกษา). นนทบุรี :
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
7. ชาญชัย ยมดิษฐ์. (2548). เทคนิคและวิธีการสอนร่วมสมัย. กรุงเทพฯ : หลักพิมพ์.
8. ชาญชัย อาจินสมาจาร. (2547). สู่ทิศทางใหม่ของการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ : เค แอนด์ พี บุ๊ค.
9. ชุติพนธ์ นามวงค์. (2556). แนวทางการบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนวชิรวิทย์ ฝ่ายประถมศึกษา อำเภอเมือง
เชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (การบริหารการศึกษา). เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
10. ชัยเสฏฐ์ พรหมศรี. (2551). ศิลปะการบริหารสัมพันธภาพ. กรุงเทพฯ : ปัญญาชน.
11. ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2551). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น.
12. ณรงค์ กาญจนานนท์. (2546). รายงานการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ในโรงเรียนมัธยมศึกษา. กรุงเทพฯ :
โรงเรียนเทพศิรินทร์.
13. ดาบชัย ข่วงทิพย์. (2555). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารโรงเรียนในศูนย์เครือข่ายการศึกษาที่ 16
อำเภอกุดบาก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 วิทยานิพนธ์ ศษ.ม.
(การบริหารการศึกษา). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
14. ธีระ รุญเจริญ. (2550). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและการบริหารการศึกษา ยุคปฏิรูปการศึกษา.
พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : แอล.ที.เพรส.
15. ธัชพงศ์ มีแก้ว. (2557). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนในกลุ่มลำเหย อำเภอดอนตูม สำนักงานเขตพื้นที่
การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (การบริหารการศึกษา). กรุงเทพ :
มหาวิทยาลัยศิลปากร.
16. บำรุง มีนา. (2552). การพัฒนาทักษะในการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของบุคลากรสายผู้สอน
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 15 อำเภอเชียงแสน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเชียงราย เขต 3.
วิทยานิพนธ์ ค.ม. (การบริหารการศึกษา). เชียงราย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
17. ปณิศา มีจินดา. (2553). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ : ธรรมสาร.
18. ปุณฑริกา นิลพัฒน์. (2558). สมรรถนะการบริหารหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ของครูที่ส่งผลต่อประสิทธิผล
สถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม วิทยานิพนธ์ ค.ม.
(การบริหารการศึกษา). นครปฐม : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
19. พจนา ทรัพย์สมาน. (2549). การออกแบบการเรียนรู้. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
20. ภารดี อนันต์นาวี. (2552). หลักการ แนวคิด ทฤษฏีทางการบริหารการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2.
กรุงเทพฯ : มนตรี.
21. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์. (2553). คู่มือการจัดระบบการเรียนการสอนที่ยึดผู้เรียนเป็น
ศูนย์กลางการเรียนรู้. อยุธยา : โรงพิมพ์เทียนวัฒนา พริ้นท์ติ้ง.
22. ศมนภร นาควารี. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารและครูกับประสิทธิผลในการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนปากช่อง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษานครราชสีมา
เขต 31. วิทยานิพนธ์ ศ.ม. (การบริหารการศึกษา). ชลบุรี : มหาวิทยาลัยบูรพา.
23. สร้อยตระกูล อรรถมานะ. (2542). พฤติกรรมองค์การ : ทฤษฏีและการประยุกต์. พิมพ์ครั้งที่ 2.
กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
24. สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2559). สรุปผลการทดสอบทางการศึกษา
ระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ปีการศึกษา 2558. [ออนไลน์].
Available : http://www.onetresult.niets.or.th [10 มีนาคม 2559].
25. สมยศ นาวีการ. (2549). การบริหารและพฤติกรรมองค์การ. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : บรรณกิจ.
26. สุคนธ์ เครือน้ำคำ. (2548). หลักสูตรและการจัดการขั้นพื้นฐาน. ลพบุรี : มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
27. สุนทร โคตรบรรเทา. (2551). หลักการและทฤษฏีการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ : ปัญญาชน.
28. _______. (2554). หลักการและทฤษฏีการบริหารการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : ปัญญาชน.
29. สุวรรณี เนินทอง. (2558). แนวทางการพัฒนาครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายสหวิทยาเขต
ทุ่งหินเทิน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 42. วิทยานิพนธ์ ค.ม. (การบริหารการศึกษา).
นครสวรรค์ : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
30. สัมฤทธิ์ กางเพ็ง. (2545). “รูปแบบการมีส่วนร่วมในสถานศึกษา,” วารสารวิชาการ กรมวิชาการ. หน้า 9.
31. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). แนวทางการดำเนินงานขององค์คณะบุคคลและการมีส่วนร่วม.
กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
32. สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2553). แนวทางการพัฒนาระบบประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา
ตามกฎกระทรวงว่าด้วยระบบ หลักเกณฑ์ และวิธีการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ. 2553.
กรุงเทพฯ : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
33. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2553). ข้อเสนอเชิงนโยบาย การพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษา.
กรุงเทพฯ : บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
34. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2557). รายงานผลการจัดการเรียนรู้ด้วยนวัตกรรมการเรียนรู้เพื่อสร้างสรรค์
ด้วยปัญญา (Constructionism) ของสถานศึกษา. กรุงเทพฯ : บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
35. อนงค์ อาจจงทอง. (2557). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลของสถานศึกษา
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม.
(การบริหารการศึกษา). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
36. อนิวัช แก้วจำนงค์. (2550). การพัฒนาองค์การ (Organizational Development). พิมพ์ครั้งที่ 1.
กรุงเทพฯ : ศูนย์หนังสือมหาวิทยาลัยทักษิณ.
37. Lunenberg, C.F. and Ornstein, C.A. (2004). Educational Adminstration : Concepts and Practices.
(4th ed). New York : WadsWorth.
38. Maier, N.R.F. (1963). Problem-Solving Discussion and Conferences. New York : John Wiley &
Sons, Inc.
39. Swansburg, C.R. (1996). Management and Leadership for Nurse Managers. Boston :
Jones and Bartlett Publishers.
