The Development of Contemplative Education Learning Plans to Enhance Students’ Desirable Characteristics in Faculty of Education, Rajabhat Universities
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to study and compare the desirable characteristics of students in Faculty of Education, Rajabhat Universities and develop learning plans based on contemplative education in order to enhance the desirable characteristics of the students in Faculty of Education, Rajabhat Universities. The sample consisted of 400 undergraduate students from Faculty of Education, Rajabhat Universities. The samples were selected by multi-stage sampling method. The tool used in this study was students’ desirable characteristics test. The data was analyzed using percentage, frequency, mean, standard deviation, parametric statistics, t-test, one way- ANOVA. In part of the development of learning plans to promote students’ desirable characteristics was conducted in line with contemplative education. There were 30 students in experimental group and another 30 students in the control group. These population were selected by simple random sampling. The data were analyzed using percentage, frequency, mean, standard deviation, parametric statistics, t-test, and content analysis. The result revealed that:
- The students’ desirable characteristics in Faculty of Education, Rajabhat Universities , as a whole, were high. When considered each specific area, ranging from high to low, namely, Love and faith in profession, responsibility in profession, being a good role model, maintaining a proper life and, lastly, having discipline, then compared the students’ desirable characteristics classified by gender, totally, there was statistically significant difference at .05 level. However, when classified by years of study and educational result, there was no statistically significant difference.
2. The learning plan development based on contemplative education to promote students’ desirable characteristics in Faculty of Education, Rajabhat Universitie was consisted of five processes: the preparation for dialogue learning, learning, learning reflection, self review practicing and knowledge review using journals. The students’ desirable characteristics of both experimental and control groups were compared and found that there was statistically significant difference at .05 level, by which, the experimental groups was higher than the control groups
Article Details
References
2. จันทร์ชลี มาพุทธ. (2552). รายงานการวิจัยผลการจัดกิจกรรมจิตตปัญญาศึกษา: กรณีศึกษารายวิชาปรัชญาและแนวคิดทางการศึกษา. ชลบุรี: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
3. จิรัฐกาล พงศ์ภคเธียร. (2553). จิตตปัญญา: การเรียนรู้จิตสำนึกใหม่. กรุงเทพฯ: สวนเงินมีมา.
4. ชูศรี วงศ์รัตนะ และองอาจ นัยพัฒน์. (2551). แบบแผนการวิจัยเชิงทดลองและสถิติวิเคราะห์ : แนวคิดพื้นฐานและวิธีการ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
5. บุญชม ศรีสะอาด และบุญส่ง นิลแก้ว. (2535). การอ้างอิงประชากรเมื่อใช้เครื่องมือแบบมาตราส่วนประมาณค่ากับกลุ่มตัวอย่าง. วารสารวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคาม, 3(1), 23-24.
6. พรพิพัฒน์ เพิ่มผล. (2545). รูปแบบการพัฒนานิสิตนักศึกษาเพื่อส่งเสริมจริยธรรมวิชาชีพของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาอุดมศึกษา, คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
7. พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ 2547. (2547, 14 มิถุนายน). ราชกิจจานุเบกษา. หน้า 2-3.
8. พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์ และคณะ. (2544). ภาวะวิกฤติและยุทธศาสตร์การพัฒนาคณะครุศาสตร์ ศึกษาศาสตร์ เพื่อปฏิรูปการศึกษาในแผนพัฒนาการศึกษาระยะที่ 9 (พ.ศ. 2545-2554). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
9. พลวัต วุฒิประจักษ์. (2553). การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาจิตตปัญญาศึกษา สำหรับนักศึกษาครูเพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะบัณฑิตครูที่พึงประสงค์. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต,สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
10. พลสัณห์ โพธิ์ศรีทอง. (2540). มองการศึกษาในยุคโลกาภิวัตน์ . วารสารข้าราชการครู. 17:2 (ธันวาคม 2539 - มกราคม 2540), 45-50.
11. พักตร์วิภา โพธิ์ศรี. (2553). รายงานการวิจัยเรื่อง การจัดการเรียนการสอนตามแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา รายวิชาสังคมวิทยาการศึกษา สำหรับนิสิตระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. ชลบุรี: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
12. ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2542). การปลูกฝังความสำนึกทางสังคมในหมู่นิสิตนักศึกษาไทย. อุดมศึกษา วิพากษ์รวมบทวิเคราะห์วิจารณ์การอุดมศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
13. เมธินี วงศ์วานิช รัมภกาภรณ์. (2555). แนวคิดจิตตปัญญาศึกษาสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: บริษัทพริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
14. สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2543). แบบแผนพฤติกรรมตามจรรยาบรรณครู พ.ศ. 2539. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา ลาดพร้าว.
15. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2545).พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
16. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2558). เลขาธิการสภาการศึกษาย้ำคุณภาพการศึกษาของเด็กขึ้นอยู่กับครูผู้สอน. วารสารการศึกษาไทย, 12(120), 7-8.
17. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2558). สมรรถนะครูและแนวทางการพัฒนาครูในสังคมที่เปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา
18. สำนักส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพนักศึกษา. (2551). กิจกรรมนักศึกษากับการพัฒนาคุณภาพบัณฑิต. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
19. สุพัฒน์ เศรษฐคมกุล. (2556). กิจกรรมสร้างเสริมวินัยในตนเองของนักศึกษาครู มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์โดยการประยุกต์ใช้กระบวนการแนวจิตตปัญญาศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.
20. สุพิชญา โคทวี. (2553). จิตตปัญญาศึกษาทางเลือกใหม่ของการศึกษาไทย. วารสารครุศาสตร์. อุตรดิตถ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
21. สุวิมล ว่องวานิช. (2544). การพัฒนามาตรฐานคุณภาพครูและผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
22. อัคพงศ์ สุขมาตย์. (2553). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ตามแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
23. อัจฉรา พลายเวช (2549). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันจริยธรรมครู. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาเทคโนโลยีวิจัยทางการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยบูรพา.
24. อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา. (2546). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนการบูรณาการคุณค่าของความเป็นมนุษย์โดยอิงแนวคิดการเรียนรู้จากการหยั่งรู้ด้วยตนเอง. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
25. Best and Kahn James V. (1993). Research in Education. (7th ed). Boston: Allyn and Bacon.
26. Cronbach, L.J. (1990). Essential of Psychological testing. (5th ed). New York: Haper Collins.
27. Daniel David Seitz. (2009). Integrating contemplative and student-centered edcution: A synergistic approach to deep learning. Doctoral Dissertation, University of Massachusetts.
28. Kathryn Byrnes. (2009). Portraits of contemplative teaching: A third way. Dissertation, University of Colorado.
29. Strickland, A. W. (2006). ADDIE. Idaho State University College of Education Science, Math & Technology Education. Retrieved From http://www.ed.isu.edu/addie/index.htm.
30. Yamane, Taro. (1970). Statistics: And Introductory Analysis. (2nd ed). New York: Harper & Row.
