Component of Marketing Factors and Tourist Behavior visiting Talingchan Floating Market
Article Sidebar
Published:
Aug 1, 2017
Keywords:
marketing factors tourist behavior Talingchan floating market
Main Article Content
Abstract
This research is a quantitative research with a total of 400 sets of questionnaires. The statistics used in the research included mean, percentage, standard deviation and factor analysis. The research showed that the tourists visiting Talingchan Floating Marketing focused on 1) The continually advertising and public relations 2) The fast and safe tourist centers 3) The suitable facilities and fees
Article Details
Section
Research Articles
References
1. กรมการท่องเที่ยว. (2559). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ พ.ศ. 2555–2559. สืบค้นจาก https://www.tourismkm-asean.org/wp-content/pdf/Plan-Thailand-Tourism/The-National- Tourism-Development-Plan-2012-2016.pdf (16 กุมภาพันธ์ 2559).
2. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2559). ตลาดน้ำตลิ่งชัน. สืบค้นจาก https://thai.tourismthailand.org/สถานที่ท่องเที่ยว/ตลาดน้ำตลิ่งชัน--2063
3. ฐานเศรษฐกิจ. (2559). ท่องเที่ยวไทยปี 58 ทำสถิติใหม่ โกยรายได้ทะลุเป้า 2.23 ล้านล้าน. สืบค้นจาก https://www.thansettakij.com/2016/01/08/25115 (16 กุมภาพันธ์ 2559).
4. พัชรดา มงคลนวคุณ. (2555). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อตลาดน้ำตลิ่งชัน. สารนิพนธ์. กรุงเทพฯ: บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสยาม
5. พรทิพย์ บุญเที่ยงธรรม. (2555). ศึกษาเรื่องปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยว ความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาเที่ยวตลาดน้ำในเขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร.วิทยานิพนธ์กรุงเทพฯ: ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
6. มณีวรรณ ผิวนิ่มและคณะ. (2546). โครงการพัฒนาการและผลกระทบของการท่องเที่ยว กรณีศึกษาชุมชนตลาดน้ำดำเนินสะดวก จ.ราชบุรี และตลาดน้ำตลิ่งชัน กรุงเทพฯ. ชุดโครงการนโยบายและแผนอุตสาหกรรมท่องเที่ยว.สนับสนุนโดยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย(สกว).
7. ยุทธ ไกยวรรณ์. (2551). วิเคราะห์ข้อมูลวิจัย Step by Step SPSS 4. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พิมพ์ดี จำกัด
8. วรรษมน จันทดิษฐ์. (2552). พฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยศึกษากรณีตลาดน้ำอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม. ค้นคว้าเฉพาะบุคคล. กรุงเทพฯ: บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
9. Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques. Third Edition. New York: John Wiley & Sons, Inc.
10. Henry F. Kaiser and John Rice. (1974). Little Jiffy, Mark IV. Educational and Psychological Measurement. (34), 111-117.
2. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2559). ตลาดน้ำตลิ่งชัน. สืบค้นจาก https://thai.tourismthailand.org/สถานที่ท่องเที่ยว/ตลาดน้ำตลิ่งชัน--2063
3. ฐานเศรษฐกิจ. (2559). ท่องเที่ยวไทยปี 58 ทำสถิติใหม่ โกยรายได้ทะลุเป้า 2.23 ล้านล้าน. สืบค้นจาก https://www.thansettakij.com/2016/01/08/25115 (16 กุมภาพันธ์ 2559).
4. พัชรดา มงคลนวคุณ. (2555). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อตลาดน้ำตลิ่งชัน. สารนิพนธ์. กรุงเทพฯ: บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสยาม
5. พรทิพย์ บุญเที่ยงธรรม. (2555). ศึกษาเรื่องปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยว ความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาเที่ยวตลาดน้ำในเขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร.วิทยานิพนธ์กรุงเทพฯ: ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
6. มณีวรรณ ผิวนิ่มและคณะ. (2546). โครงการพัฒนาการและผลกระทบของการท่องเที่ยว กรณีศึกษาชุมชนตลาดน้ำดำเนินสะดวก จ.ราชบุรี และตลาดน้ำตลิ่งชัน กรุงเทพฯ. ชุดโครงการนโยบายและแผนอุตสาหกรรมท่องเที่ยว.สนับสนุนโดยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย(สกว).
7. ยุทธ ไกยวรรณ์. (2551). วิเคราะห์ข้อมูลวิจัย Step by Step SPSS 4. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พิมพ์ดี จำกัด
8. วรรษมน จันทดิษฐ์. (2552). พฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยศึกษากรณีตลาดน้ำอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม. ค้นคว้าเฉพาะบุคคล. กรุงเทพฯ: บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
9. Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques. Third Edition. New York: John Wiley & Sons, Inc.
10. Henry F. Kaiser and John Rice. (1974). Little Jiffy, Mark IV. Educational and Psychological Measurement. (34), 111-117.
