The Participation of the Community in the Development of the Cattail Mosquito Repellent to Promote the Community Business
Main Article Content
Abstract
The feasibility and development of the cattail mosquito repellent component were studied in this research. The test performance and the ratio of the repellent technology were found out in order to transfer it to the local farmers. The opinions and satisfaction of the 60 users were also studied. The 5-level rating scale questionnaire was employed for data analysis with the use of frequency, percentage, mean and standard deviation. The advantage of this research study was attributed to the community business in order to bring good quality of life among the local people. The steps of producing the cattail mosquito repellent are as follows: the first step is to make a paste from the 200 grams of flour and the 0.30 liters of water with the 75 C temperature in the time of 20 minutes. The second step is to mix the 300 grams of paste with the 100 grams of herb and cattail. The third step is to make the cattail mosquito repellent on the various forms of cylinder block with the 30 centimeter diameter and the 30 centimeter length. The results of this research were revealed that the efficiency of cattail mosquito repellent can last for over 3 months with no change of the samples. The combustion efficiency with the above size took 90 minutes to the complete burning. The preventive efficiency in the 5 minute use of mosquito repellent was that the mosquitoes disappeared. There were no mosquitoes around the tested area after the 15 minute use. The advantage of this product was not harmful to health and the users satisfied with the results
Article Details
References
2. ดนัย จันทร์เจ้าฉาย และยศยอด คลังสมบัติ. (2547). เจาะลึกการตลาดจาก A-Z: 80 แนวคิดที่ผู้จัดการทุกคนต้องรู้ซึ้ง. ดีเอ็มจี. กรุงเทพฯ.
3. นรินทร์ โอฬารกิจอนันต์. (2550). วิถีของธุรกิจขนาดเล็ก. กรุงเทพฯ: เดคิซูกิดอทเนต.
4. ประพนธ์ อางตระกูล. (2557). อย. ห่วงภัยแฝงช่วงหน้าฝนจากการสูดดมยาจุดกันยุงกองพัฒนาศักยภาพผู้บริโภค. สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา. กระทรวงสาธารณสุข.
5. ปัญญณัฐ ศิลาลาย. (255)1. การเพิ่มมูลค่าของธูปฤาษีเพื่อทำเป็นโคมไฟและ ถ่ายทอดเทคโนโลยีสู่ชุมชนเพื่อส่งเสริมธุรกิจชุมชน. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
6. พีรพันธ์ บางพาน. (2545). เครื่องผลิตเทียนตะไคร้หอมกันยุงแบบรีด. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา.
7. เพ็ญจันทร์ สังข์แก้ว และคณะ. (2551). การพัฒนารูปแบบการจัดการธุรกิจชุมชนเพื่อการพึ่งตนเองตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงประเภทธุรกิจเกษตร ของเกษตรกรปลูกมะขามหวานเพื่อการค้าจังหวัดเพชรบูรณ์. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
8. วุฒินันท์ คงทัตและคณะ. (2548). ธูปไล่ยุงเสม็ดขาว. ฝ่ายเทคโนโลยีชีวมวลและพลังงานชีวภาพ. สถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตผลทางการเกษตรและอุตสาหกรรมเกษตร. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
9. ศิริวรรณ ศิริอารยา. (2548). การประเมินผลสัมฤทธิ์ของการพัฒนาทรัพยากรบุคคล. สถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน.
10. สุจิตรา นิมมานนิตย์. (2551). แนวทางการวินิจฉัยและรักษาโรคไข้เลือดออกเดงกี. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
11. อุดมลักษณ์ อุ่นจิตต์วรรธนะ และพรรณีกา อัตตนนท์. (2548). สะเดาและการนำไปใช้ประโยชน์. กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
12. อุรุญากร จันทร์แสง และคณะ. (2536). การศึกษาและจัดทำคู่มือรูปภาพใช้วินิจฉัยยุงเพศเมียที่เป็นปัญหาสาธารณสุขในประเทศไทย. กองกีฏวิทยาทางแพทย์. กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์. กระทรวงสาธารณสุข.
13. อุษาวดี ถาวระ และคณะ. (2548). ชีววิทยา นิเวศวิทยา และการควบคุมยุงในประเทศไทย. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข.
14. อัมพร คล้ายแก้ว. (2551). การนำวัชพืชน้ำมาผลิตและปรับปรุงเป็นแผ่นวัสดุเพื่อเส้นใยเซลลูโลสจากแบคทีเรียใช้แทนหนังสัตว์: ทางเลือกใหม่ในการควบคุมการแพร่ระบาดวัชพืชน้ำในพื้นที่ชลประทาน. กรมชลประทาน กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
15. Baker, H.J. (1974). The evolution of weeds. Ann. Rev. Ecol. Syst. 5: 1-24.
16. Craft, A.S. (1975). Modern Weed Control. University Of Califlonia Press., Berkely, CA, USA.
17. Hill, T.A. (1977). The Biology of Weeds: Studies in Biology No. 79. Edward Arnold. Pub, London, UK.
18. Mercado, B.L. (1979). Introduction to Weed Science. South East Asean Research Cooperation Agency, College, Laguna. Philippines. 292 p.
