Development of a Short-term Online Training Course to Enhance the Digital Literacy of Secondary 4 Students according to the Buddhist Principle of Yonisomanasikara
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to: 1) develop an online training course to enhance
the digital literacy of Secondary 4 students according to the Buddhist principle of Yonisomanasikara, and 2) evaluate the use of this training course. The sample group used in phase 1 of the research consisted of 296 teachers and school personnel, 356 parents of Secondary 4 students, and their children. They were selected by stratified random sampling. The sample group used in phase 2 of the research consisted of 30 Secondary 4 students in a school in Chanthaburi Province in the academic year 2022. They were selected by purposive sampling from schools selected by simple random sampling. The research instruments were: 1) three questionnaires about needs for teachers and school personnel, parents of secondary 4 students, and their children, 2) the online training course,
3) a digital literacy test for assessing cognitive skills, and 4) a satisfaction questionnaire. The statistics used for data analysis were: frequency, percentage, mean, standard deviation and t-test.
The results of the research were as follows: 1) the online training course to enhance
the digital literacy of Secondary 4 students according to the Buddhist principle of Yonisomanasikara consisted of 9 elements, 5 training units, it was at the high level of appropriateness and had an IOC value of between 0.80-1.00, and 2) an experimental study of the curriculum and evaluation of
an online training course to enhance the digital literacy of secondary 4 students according to
the Buddhist principle of Yonisomanasikara, the students who participated in the training had scores on the digital literacy cognitive test higher than before training by 100%, and overall the satisfaction of the students was at the very satisfied level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กฤชณัท แสนทวี. (2553). พฤติกรรมการเปิดรับและระดับความรู้เท่าทันสื่อของเยาวชนในเขตกรุงเทพมหานครโครงการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2559). การพัฒนาหลักสูตร ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: วีพรินท์.
เดือนเพ็ญพร ชัยภักดี. (2563). รูปแบบการประเมินหลักสูตร. ใน เอกสารคำสอนรายวิชา 5002504 การพัฒนาหลักสูตร. บทที่ 7. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ. ชัยภูมิ: มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.:137.
ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 20. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระทับทอง ทีปธมฺโม. (2563). พุทธวิธีการใช้สื่อสังคมออนไลน์ของนักเรียนโรงเรียนจตุรพักตรพิมานรัชดาภิเษก. สันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. 8(2): 645–655.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2556). โยนิโสมนสิการ วิธีคิดตามหลักพุทธธธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 24. กรุงเทพมหานคร: ปัญญาประดิษฐาน.
ยุทธ ไกยวรรณ์. (2559). การวิจัยและพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รุ่งทิวา จันทน์วัฒนวงษ์. (2557). ความรู้พื้นฐานการพัฒนาหลักสูตร. ใน เอกสารประกอบการสอน รายวิชาการพัฒนาหลักสูตร. บทที่ 1. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. อุดรธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. : 23 – 24.
วิไลวรรณ สิทธิ. (2560). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ สำหรับครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สมคิด บางโม. (2556). เทคนิคการฝึกอบรมและการประชุม (Techniques in Training and Conference). พิมพ์ครั้งที่ 4 ปรับปรุงใหม่. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ดีการพิมพ์.
สำนักงานขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ ยุทธศาสตร์ชาติ และการสร้างความสามัคคีปรองดอง (ป.ย.ป.).
ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 – 2580. [Online]. เข้าถึงได้จาก : https://sto.go.th/sites/default/files/2019-12/NS_PlanOct2018.pdf/. 2564.
สำนักงานพระสอนศีลธรรม. (2558). รายงานการประเมินเรื่องการติดตามประเมินผลพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ประจำปีงบประมาณพ.ศ. 2558. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่สิบสาม พ.ศ. 2566 – 2570. กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สุคนธ์ สินธพานนท์ และคณะ. (2562). หลากหลายวิธีสอน…เพื่อพัฒนาคุณภาพเยาวชนไทย. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
อุษณี กังวารจิตต์. (2563). การรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ของเด็กและเยาวชน Children and The Youth’s Social Media Literacy. รัฎฐาภิรักษ์. 58(3): 79–92.
Brady, N.C. (1990). The nature and properties of soils. 10 th ed. New York: Macmillan.
Cho, C. H., and Cheon H. J. (2005). Cross-Cultural Comparisons of Interactivity on Corporate WebSites: The United States, the United Kingdom, Japan, and South Korea. Journal of Advertising. 34(2): 99–116.
Herzberg, F. (1959). The Motivation to Work. New York: John Wiley & Sons.
Tyler, R.W. (1971). Basic principles of curriculum and instruction. 31 st ed. Chicago: The University of Chicago Press.
Yamane, Taro. (1970). Statistics: And introductory analysis. 2 nd ed. New York: Harper & Row.
