Constructing the Sacredness of Yellow Sticky Rice among the Tai Ya Ethnic Group in Xinping County, Yuxi City, Yunnan Province, China
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to analyze (1) the origin of the sacredness of yellow sticky rice among the Tai Ya ethnic group in Xinping County and (2) the components that contribute to its sacredness. A qualitative research approach was employed, consisting of three main steps aligned with the research objectives: document research, fieldwork, and data analysis. The study involved four target groups, totaling 50 participants. Field data were collected using in-depth interviews, participant observation, and non-participant observation. The research findings reveal that (1) the sacredness of yellow sticky rice originates from the unique taste and aroma of sticky rice, the primary raw material, and its cultivation process. This process encourages self-reflection and awareness of the human life cycle, giving yellow sticky rice sacred meaning within specific social times and spaces, and (2) its sacredness includes the legend of its origin, the belief in spirits residing within the rice, its association with fertility, and its ritual use of as an offering. These elements reflect both the mystical nature of rice legends and the deeper spiritual beliefs of the Tai Ya people. Notably, women's fertility is symbolically connected to the fertility of rice. Ultimately, yellow sticky rice serves to honor ancestors and appease spirits.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ตาวเปาเหยา. (2538). นิทานในวัฒนธรรมปลูกข้าวของชนชาติไทใต้คง. ใน คนไทใต้คง: ไทใหญ่ในยูนนาน. ประคองนิมมานเหมินท์ และเรืองวิทย์ ลิม. ปนาท, บรรณาธิการ. กรุงเทพมหานคร: สถาบันไทยศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ. หน้า 3-53.
รุจพร ประชาเดชสุวัฒน์ และจินตนา มัธยมบุรุษ. (2541). วิถีชีวิตชาวไตหย่า: ศึกษากรณีซินผิงและหยวนเจียง มณฑลยูนนาน ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนจีน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติกระทรวงศึกษาธิการ.
ศิราพร ณ ถลาง. (2544). ตำนานข้าวในความเชื่อของชนชาติไท. ใน วัฒนธรรมข้าวของชนชาติไท: ภาพสะท้อนจากตำนาน นิทาน เพลง. ทุนวิจัย เงินทุนเฉลิมฉลอง สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. หน้า 131-149.
เอี่ยม ทองดี. (2538). ข้าว: วัฒนธรรมและการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์มติชน.
Bai MZ. (2024, 14 มีนาคม). ย่ามดของหมู่บ้านกู้กอง ตำบลมั่วซา อำเภอซินผิง. การสัมภาษณ์.
Bai YW. (2024, 1 ตุลาคม). รองผู้อำนวยการของศูนย์คุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งอำเภอปกครองตนเองชนชาติอี๋และไท ซินผิง. การสัมภาษณ์.
Bai YL. (2024, 2 มิถุนายน). ย่ามดของหมู่บ้านกู้กอง ตำบลมั่วซา อำเภอซินผิง. การสัมภาษณ์.
Emiko Ohnuki-Tierney. (1994). Rice as Self: Japanese Identities through Time. Princeton: Princeton University Press.
Huang Yinggui. (2004). Introduction: Objects and Material Culture. In Objects and Material Culture. Yinggui Huang, eds. Taibei: Academia Sinica Institute of Ethnology. pp. 1-26.
Liang Min, Zhang Junru. (2006). The Relationship of the Kam-Tai Languages and the Original Dwelling Areas and the Migration of Their Peoples. Language Studies. 4 (December): 8-26.
Liu Fujing. (2003). Rice Origin Myths and Rice Worship Customs of Southeast Asian Ethnic Groups. World Ethnic Groups. 3 (June): 69-75.
Li Zixian and Hu Liyun. (2000). Rice-growing Culture and Rice Origin Myths of Ethnic Minorities in Southwest China. Journal of Chuxiong Teachers College. 15 (March): 65-76.
Liu Jiang. (2005). The Traditional Understanding and Interpretation of Nature by the Dais in the Honghe River Valley: A Case Study of the Soul Concept of the Hua Yap Dais in Xinping County. Journal of Yunnan Nationalities University (Philosophy and Social Sciences). 22 (January):
-67.
Mark Bender. (2018). Evidence Strategy: Taking the Folk Material Culture and Environmental Imagery of Yi and Miao Ethnicities as an Example. Folk Culture Forum. 2 (March): 83-87.
Nitobe Inazo. (1982). The Rice Road (Shaoting Yin, Translator). Kunming: Yunnan People's Publishing House.
Peggy Reeves Sanday. (1986). Divine Hunger: Cannibalism as a Cultural System. Cambridgeshire: Cambridge University Press.
Tao Guixue. (2007). Collection of Folk Literature of Hua Yap Dai People in Yunnan, China. Beijing: China Nationalities Photography Art Publishing House.
United Front Work Department of Yuxi Municipal Committee of the Communist Party of China. Yuxi Xinping: Gathering Overseas Chinese to Deepen Cultural Exchanges Between China and Thailand. [online]. Available: https://mp.weixin.qq.com/s?__biz=MzU1OTIyNDUzMA==&mid=2247570601&idx=3&sn=dcc434420d523267093da16d6023f6cf&chksm=fc191714cb6e9e025f56a1ccdea296181209bfb12645d5f48b8df5b4c201ec358069bde70fdb&scene=27. 2024.
Wu HM. (2024, 13 กุมภาพันธ์). ผู้รับผิดชอบทำข้าวเหนียวสีเหลืองในช่วงเทศกาลฮัวเจียของหมู่บ้านกู้กอง ตำบลมั่วซา อำเภอซินผิง. การสัมภาษณ์.
Wu Quanxin. (2014). Rice Farming Technology and Cultural Changes in the Seventy-two Villages: A Case Study of Renli. Beijing: Intellectual Property Publishing House.
Xinping County People's Government. Statistical Communiqué on the National Economic and Social Development of Xinping Yi and Dai Autonomous County in 2023. [online]. Available: http://www.xinping.gov.cn/u/cms/xpxzfxxgk/202404/07094214m0jt.pdf. 2024.
Yang Zhuhui. (2016). Sanctity and Symbolism of Sticky Rice: Taking Some Ethnic Groups in Southwest China as an Example. Journal of Minzu University of China (Philosophy and Social Sciences Edition). 43 (November): 97-104.
Yang Zhuhui. (2013). Sticky Rice: A Perspective to Research Ethnic Minorities’ History and Culture in South China. Guangxi Ethnic Studies. 111 (March): 109-117.
You Xiuling and Zeng Xiongsheng. (2010). History of Chinese Rice Culture. Shanghai: Shanghai People's Publishing House.
Zheng Xiaoyun. (2001). Culture of Hua Yap Dai People and its Development. Yunnan Social Sciences. 2 (May): 59-64.
Zhao CL. (2024, 23 มีนาคม). ย่าเสื้อของหมู่บ้านกู้กอง ตำบลมั่วซา อำเภอซินผิง. การสัมภาษณ์.
