The Enhancement of Student Bullying Behavior Management Skills for Advisor Teachers Through Group Behavioral Therapy
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article is a quasi-experimental research aimed to study the effects of behaviorist counseling on enhancing bullying behavior management skills among students. The sample consisted of 20 advisors in one of a school in Chanthaburi Province who volunteered to participate in the research. The participants were divided into two groups: 10 were in the experimental group while 10 were in the control group. The research instruments were the student Bullying Management Skills Assessment and the Student Bullying Management Skills Development Program for Counselors, which consisted of 10 counseling sessions lasting approximately 60–90 minutes in each time. Data were analyzed by descriptive statistics and repeated measures variance: with one between-group and one within-group variable. When differences were found, the pairwise means were compared by using the Bonferroni method.
The results revealed that the counselors who received behaviorist theory counseling in the experimental group had significantly higher scores on bullying behavior management skills than the control group in the post-experimental and follow-up periods at .05 level. Additionally, advisors in the experimental group had higher scores on bullying behavior management skills of students in the post-experimental and follow-up periods than in the pre-experimental periods at .05 level. In conclusion, behavioral theory group counseling can enhance Student bullying management skills for counselors.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมสุขภาพจิต. (2563). การสำรวจความคิดเห็นเรื่อง “บูลลี่ กลั่นแกล้ง ความรุนแรงในสถานศึกษา”. [online] เข้าถึงได้จาก https://dmh.go.th (วันที่ค้นข้อมูล : 2565, 8 กรกฎาคม).
เกษตรชัย และหีม, และอุทิศ สังขรัตน์. (2557). ปัจจัยในการพยากรณ์พฤติกรรมการรังแกของนักเรียนโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในจังหวัดสงขลา. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 54(1), 227-258
ดารารัตน์ สุนทรมณีรัตน์. (2556). สภาพและปัญหาการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียน ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาขอนแก่น เขต 1-5 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. [online] เข้าถึงได้จาก สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org
ธีระยุทธ อธิโรจน์. (2555). ผลการปรึกษากลุ่มแนวทฤษฎีพฤติกรรมนิยมที่มีต่อพฤติกรรมการปรับตัวของ
ผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภท (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา. [online] เข้าถึงได้จาก สืบค้นจาก https://webopac.lib.buu.ac.th/catalog/BibItem.aspx?BibID=b00223223
ทิพย์วรรณ จุลีรัชนีกรและคณะ. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมความรุนแรงของวัยรุ่น (12-25 ปี) ในตำบล โพไร่หวาน อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี. Paper presented at the การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลาครั้งที่ 6 “การศึกษาและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น, สงขลา.
รัตติกาล สุวรรณโชติ.(2562). ผลการปรึกษากลุ่มพฤติกรรมนิยมต่อการรับรู้ความสามารถของตนเอง ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน. (วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาจิตวิทยาการปรึกษา), บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยบูรพา.
รัศมีแสง หนูแป้นน้อย, ทัศนา ทวีคูณ, และพัชรินทร์ นินทจันทร์. (2561). การเห็นคุณค่าในตนเอง การสนับสนุนทางสังคม และพฤติกรรมรังแกกันในนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 32(3), 13-32.
วรรณา เสนีย์วงศ์, ทรงวุฒิ อยู่เอี่ยม และเพ็ญนภา กุลนภาดล. (2562). ผลการปรึกษากลุ่มทฤษฎีพฤติกรรมนิยมต่อความมีวินัยในตนเอง ของนักเรียนระดับประถมศึกษาตอนปลาย. บทความวิจัยมหาวิทยาลัยบูรพา, ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 (2019): สิงหาคม 2562. [online] เข้าถึงได้จาก สืบค้นจาก
https://so01.tci- thaijo.org/index.php/ejes/article/view/204388
วิมลวรรณ ปัญญาว่อง. (2562). การป้องกันและจัดการการรังแกกันในโรงเรียน. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย 2562;27(2):133-144.
สมาน สะอิด (2563). ผลของการใช้โปรแกรมการให้การปรึกษาแบบกลุ่มโดยใช้แนวคิดพฤติกรรมนิยมเพื่อลดพฤติกรรมก้าวร้าวของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 บทความวิจัย วารสารสหวิทยาการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 (2020): กรกฎาคม-ธันวาคม 2563
โองการ หรันเต๊ะ. (2561). ผลของโปรแกรมการปรึกษากลุ่มแบบพฤติกรรมนิยมที่มีต่อการพัฒนาจิตสาธารณะของเด็กและเยาวชนในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน จังหวัดปัตตานี. สืบค้น จาก https://kb.psu.ac.th/psukb/bitstream/2016/12146/1/TC1530.pdf
Amanda B. Nickerson. (2019). Preventing and Intervening with Bullying in Schools: A Framework for Evidence-Based Practice. [online] available: https://www.researchgate.net/ publication/318894202_Preventing_and_Intervening_with_Bullying_in_Schools_A_Fra mework_for_Evidence-Based_Practice.
