Synthesis of Research on Folktales in Eastern Thailand During 1979-2024

Main Article Content

Montree Wiwasukh
Thị Hồng Nhung Phan Thị Hồng Nhung Phan

Abstract

           This documentary research aimed 1) to examine the status of research on folktales in Eastern Thailand from 1979 to 2024; 2) identify key issues addressed in folk tale research; and 3) analyze research trends concerning folktales in Eastern Thailand. Data were systematically collected from three sources: Thai Journals Online, the ThaiLIS Digital Collection, and the Burapha University Library System. The collected data were analyzed both basic statiscal methods and content analysis. The research finding indicated that: 1) A total of 35 research studies on folktales were identified, with the earliest publication in 1987 and the most recent in 2024. The years with the highest research output were 1987, 2003, and 2017. Burapha University was the institution that produced the largest number of studies, most of which were theses. The Curriculum and Instruction Program accounted for the highest number of research works. 2) Key issues in folktales research included the application of folk tales and folktales texts. 3) The trend in the study of folktales in Eastern Thailand reflected academic interest that was dynamic and varied over time. Despite variations in the volume of research conducted, folktales had consistently remained a subject of sustained scholarly attention since 1987.

Article Details

Section
Research Articles

References

คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุในคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว. (2542a). วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัด จันทบุรี. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงมหาดไทย, กระทรวงศึกษาธิการ, กรมศิลปากร.

คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุในคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว. (2542b). วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัด ฉะเชิงเทรา. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงมหาดไทย, กระทรวงศึกษาธิการ, กรมศิลปากร.

คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุในคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว. (2542c). วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัดชลบุรี. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงมหาดไทย, กระทรวงศึกษาธิการ, กรมศิลปากร.

คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุในคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว. (2542d). วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัดตราด. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงมหาดไทย, กระทรวงศึกษาธิการ, กรมศิลปากร.

คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุในคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว. (2542e). วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัด นครนายก. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงมหาดไทย, กระทรวงศึกษาธิการ, กรมศิลปากร.

คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุในคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว. (2542f). วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัด ปราจีนบุรี. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงมหาดไทย, กระทรวงศึกษาธิการ, กรมศิลปากร.

คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุในคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว. (2542g). วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัดระยอง. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงมหาดไทย, กระทรวงศึกษาธิการ, กรมศิลปากร.

คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุในคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว (2542h). วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัด สระแก้ว. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงมหาดไทย, กระทรวงศึกษาธิการ, กรมศิลปากร.

ธฤษวรรณ บัวศรีคำ อุดมลักษณ์ ระพีแสง พรโชค พิชญ อู๋สมบูรณ์ กันติทัต การเจริญ และถิรวรรณ ศรีรัตนโชติชัย. (2024). นวัตกรรมนิทานพื้นบ้าน 2 ภาษา : กรณีศึกษา อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี. วารสารรามคำแหง ฉบับมนุษยศาสตร์, 43 (กรกฎาคม-ธันวาคม): 23–50.

ธวัช ปุณโณทก. (2553). นิทานพื้นบ้าน. ปันรู้.

นาถยา พรมประศรี, มารศรี กลางประพันธ์ และสมเกียรติ พละจิตต์. (2565). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับรูปแบบการเรียนการสอนที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษโดยการวิเคราะหอภิมาน. วารสารบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 19 (เมษายน –มิถุนายน 2565): 12-23.

พัชลินจ์ จีนนุ่น. (2563a). สถานภาพการวิจัยวรรณกรรมท้องถิ่นภาคเหนือ อีสานและภาคกลางในรอบสองทศวรรษ (พ.ศ.2540-2560). วารสารอินทนิลทักษิณสาร มหาวิทยาลัยทักษิณ. 15 (มกราคม-มิถุนายน): 49-83.

พัชลินจ์ จีนนุ่น. (2563b). สถานภาพการวิจัยวรรณกรรมท้องถิ่นภาคอีสานในรอบสองทศวรรษ (พ.ศ.2540-2560). มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์. 37 (พฤษภาคม-สิงหาคม): 228-257.

ภารดี มหาขันธ์. (2555). การตั้งถิ่นฐานและพัฒนาการของภาคตะวันออกยุคปรับปรุงประเทศตามแบบสมัยใหม่ถึงปัจจุบัน. สาขาวิชาไทยศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

มนตรี วิวาห์สุข, ปัทวีสัตย วงศ์ทิพย์, เทพพร มังธานี และธนิต โตอดิเทพย์. (2563). การสังเคราะห์งาน วิจัยวัฒนธรรม ภาคตะวันออกของประเทศไทยด้านแนวทางส่งเสริมการมีส่วนร่วมของพลเมืองในการอนุรักษ์และพัฒนา ระหว่างปี 2549–2558. วารสารวิจัยรำไพพรรณี. 14 (พฤษภาคม-สิงหาคม): 135-146.

เรวัต แสงสุริยงค์. (2564). การเปลี่ยนผ่านสู่สังคมไซเบอร์ในเขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก. วารสารวิชาการ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 29 (กันยายน-ธันวาคม): 241-269.

ศิราพร ณ ถลาง. (2559). คติชนสร้างสรรค์ : บทสังเคราะห์และทฤษฎี. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินทร.

ศิราพร ณ ถลาง. (2563). ทฤษฎีคติชนวิทยา : วิธีวิทยาในการวิเคราะห์ตำนาน-นิทานพื้นบ้าน. กรุงเทพมหานคร:สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุภัสสร วัชรคุปต์. (2543). ชุดการสอนการอ่านจับใจความโดยใช้นิทาน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. ปริญญาโท. มหาวิทยาลัยบูรพา

อัจฉรา วงศ์ไพโรจน์. (2546). การสร้างแบบฝึกการอ่านอย่างมีวิจารณญาณโดยใช้นิทานพื้นบ้านจันทบุรีเป็นสื่อในการสอนอ่าน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดจันทบุรี. ปริญญาโท. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช