Academic Leadership of School Administrators Affecting Effectveness of Teaching Management of Teacher in Schools Under The Office of Sakon Nakhon Primary Educational Service Area 3
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Academic leadership is essential for school administrators and serves as a key mechanism in driving organizational success and enhancing the quality of learning within educational institutions. The purposes of this research were to: (1) examine and compare the academic leadership of school administrators classified by administrative status and school size; (2) examine and compare the effectiveness of teachers’ learning management in schools classified by administrative status and school size; (3) investigate the relationship between school administrators’ academic leadership and the effectiveness of teachers’ learning management in schools; and (4) examine the predictive power of school administrators’ academic leadership on the effectiveness of teachers’ learning management in schools under the Sakon Nakhon Primary Educational Service Area Office 3. The sample consisted of 308 participants, including 136 school administrators and 172 teachers. The sample size was determined using the percentage criterion, and the participants were selected through multistage random sampling. The research instruments consisted of two questionnaires: (1) a questionnaire on the academic leadership of school administrators, with an Index of Item Congruence (IOC) ranging from .60 to 1.00, item discrimination values ranging from .42 to .77, and an overall reliability coefficient of .92; and (2) a questionnaire on the effectiveness of teachers’ learning management in schools, with an IOC ranging from .60 to 1.00, item discrimination values ranging from .45 to .81, and an overall reliability coefficient of .95. The statistical methods employed included percentage, mean, standard deviation, independent samples t-test, one-way analysis of variance, Pearson’s correlation coefficient, and stepwise multiple regression analysis.
The results revealed that: (1) the overall level of school administrators’ academic leadership was high; significant differences were found based on administrative status at the .01 level, while no significant differences were found based on school size; (2) the overall level of teachers’ learning management effectiveness was high; significant differences were found based on administrative status at the .01 level, while no significant differences were found based on school size; (3) school administrators’ academic leadership was positively correlated with teachers’ learning management effectiveness at a moderate level, with statistical significance at the .01 level; and (4) four dimensions of academic leadership significantly predicted teachers’ learning management effectiveness at the .01 level: supervision, monitoring, and evaluation of learning management (X7), vision, mission, and goal setting (X1), instructional management (X3), and professional development of teachers and educational personnel ( X5). These variables jointly accounted for 43 percent of the variance in teachers’ learning management effectiveness (R² = .43). The standard error of estimate was ±.25. The predictive equations were expressed as follows:
Raw score prediction equation:
Y' = 1.93 + .18X7 + .17 X1 + .12X3+.10X5
Standard score prediction equation:
Zy' = .26Z7 + .25Z1 +.18Z3+.14Z5
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กาญจนา สุระคำ. (2561). บทบาทภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์
แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. https://so09.tcithaijo.org/index.php/nsc/article/view/5831
กิ่งแก้ว เกื้อหนองขุ่น. (2560). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 27. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร
การศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด).
คณะกรรมการอิสระเพื่อปฏิรูปการศึกษา. (2562). รายงานการศึกษาเพื่อการปฏิรูปการศึกษาไทย. สำนักนายกรัฐมนตรี.
ฉัตรชัย หวังมีจงมี. (2560). สมรรถนะของครูไทยในศตวรรษที่ 21 : ปรับการเรียนเปลี่ยนสมรรถนะ.
https://www.journalhri.com/artical/article_1202_3.html
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัล สำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ.: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
จุฬาลักษณ์ โสระพันธ์. (2564). หน่วยที่ 3 ทฤษฎีการเรียนรู้กับการจัดการเรียนรู้. เอกสารการสอนชุดวิชาการพัฒนาระบบการจัดการเรียนรู้. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ทิศนา แขมมณี. (2562). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 23). กรุงเทพมหานคร: ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.http://e-book.chula.ac.th
ปิยธิดา ทาปลัด (2561). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนกลุ่มโรงเรียนนิคมพัฒนา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1 (วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยบูรพา). https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/7395
ภคพร เลิกนอก & เอกราช โฆษิตพิมานเวช. (2565). องค์ประกอบของภาวะผู้นำทางวิชาการของ ผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 9(2), 76–85.
https://so03.tci-thaijo.org/index.php/reru/article/view/273133
ภารดี อนันต์นาวี. (2562). การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานภาคตะวันออก. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 30(2), 40–55. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JMCR/article/view/5509?utm_source=chatgpt.comhttps://so04.tcithaijo.org/index.php/JAPDEAT/article/view/267875
เรณู บุญเสริฐ. (2561). แนวคิดและการวัดผลประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้ของครู. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/mgsj/article/view/275243
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2563). แนวทางการประเมินการจัดการเรียนรู้ของครูผู้สอนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. https://www.niets.or.th
สุรัสวดี ปุยะติ. (2567). การวิเคราะห์องค์ประกอบภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด กรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 16(30), 215 – 227. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/index/search/authors/view?givenNam5
หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช (2551). กรุงเทพมหานคร: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช (2567). นโยบายการจัดการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ปีงบประมาณพ.ศ. 2567
หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช (2568). กรุงเทพมหานคร: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา http://academic.obec.go.th/web/news/view/75
อัศนีย์ สุกิจใจ. (2560). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงวิชาการตามหลักพุทธธรรมของผู้บริหารโรงเรียนวิถีพุทธ ในจังหวัดนครสวรรค์. (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต,บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย). https://so02.tci-thaijo.org/index.php/Pitchayatat/article/view/244327
อิฎฐิรา ทรงกิติพิศาล. (2563).กลยุทธ์การบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษาตามแนวคิดสมรรถนะภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการ. (วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/4397/
ไชยา ภาวะบุตร. (2560). ภาวะผู้นำทางวิชาการ (พิมพ์ครั้งที่ 4).
https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/csnp_veis1/article/view/250830
Baguio, E. D., & Tagadiad, C. L. (2023). The influence of instructional leadership and organizational socialization on teacher self-efficacy. International Journal of Research and Innovation in Social Science.
Hough, J. B., & Duncan, J. K. (1970). Teaching: Description and analysis. (No Title).
