Verbal Irony Used in Commenting on the Facebook Page “Hey! This is a Thailand Footpath”
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to explore characteristics of verbal irony used in commenting on the Facebook page, “Hey! this is a Thailand Footpath”, from October 1st to December 31st, 2022. Within these 3 months, there were 8,409 comments and 678 utterances of verbal irony. The research result was classified into two categories. The first category was a group of 6 characteristics of verbal irony regarding the usage arranged by sorting descending order: overly exaggerated expressions, irrational expressions, contradictory adjacent expressions, irony as echoic words, conventionalized ironic implicature, and inappropriate language. The second category was a group of 4 characteristics of verbal irony according to speech acts arranged by sorting descending order: representative, directive, expressive, and commissive. Consequently, the verbal irony could reflect the linguistic phenomena of indirect language usage as a communicative instrument to raise awareness of the importance of sidewalks in Bangkok leading to future development.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (2556). วาทกรรมวิเคราะห์เชิงวิพากษ์ตามแนวภาษาศาสตร์ : แนวคิดและการนำมาศึกษา วาทกรรมในภาษาไทย. กรุงเทพมหานคร: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522. ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 96, 8 ฉบับพิเศษ (29 มกราคม): 1-51.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตยสถาน.
วรันธร จารุพุทธิกร. (2557). การศึกษาภูมิทัศน์บนทางเท้าของย่านพาณิชยกรรม กรณีศึกษา : ทางเท้าย่าน สยามสแควร์. การค้นคว้าอิสระหลักสูตรภูมิสถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศิระวัสฐ์ กาวิละนันท์. (2564). ถ้อยคำนัยผกผันที่ใช้แสดงความคิดเห็นผ่านเฟซบุ๊กกรณีข่าวรักสามเส้าในวงการบันเทิง กับการระรานทางไซเบอร์ : การศึกษาตามแนววัจนปฏิบัติศาสตร์. วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัย นเรศวร. 18 (มกราคม-เมษายน): 103-116.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และศูนย์บริการวิชาการแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คู่มือ แนวทางการวางแผนพัฒนาเมืองในอนาคต ให้น่าอยู่อย่างยั่งยืน. [online]. เข้าถึงได้จาก : https://www.nesdc.go.th/ewt_w3c/ewt_dl_link.php?nid=12010. 2566.
อรกัญญา อนันต์ทรัพย์สุข. (2559). ถ้อยคำนัยผกผันในการแสดงเดี่ยวไมโครโฟนครั้งที่ 7-10 ของอุดม แต้พาณิช. วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรวี บุนนาค. (2562). กลวิธีทางภาษาในการประกอบสร้างภาพลักษณ์องค์กรธุรกิจ ในภาวะวิกฤตผ่านเฟซบุ๊ก องค์กร. วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Attardo, Salvatore. (2001). Humorous Texts: Semantic and Pragmatic Analysis. Berlin: Mouton de Gruyter.
Heverkate, H. (1990). A Speech Act Analysis of Irony. Journal of pragmatics 14(1): 77-109.
Panpothong, N. (1996). A pragmatic study of verbal irony in Thai. Ph.D. Thesis (Linguistics), University of Hawai’I.
Searle, R. (1969). Speech Acts. Cambridge University Press.
