Aerobic Exercise to Improve Physical Fitness of the Elderly in Chanthaburi Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this study were to: (1) examine the level of physical fitness of the elderly, and (2) compare the physical fitness of the elderly in Chanthaburi Province before and after aerobic activities.The samples used in this research were 50 elderly people in Chanthaburi Province selected by voluntary sampling. The research instruments used for collecting data were a physical fitness test for the elderly and an aerobic exercise program. The data were statistically analyzed by mean, standard deviation, and t-test for dependent samples.
The results showed that (1) the physical fitness of the elderly before and after joining the aerobic exercise in both males and females had the best physical performance in terms of flexibility with the mean score of 4.87 to 5.00 at a very high level. Concerning balance before and after joining the aerobic exercise, the mean scorewas between 4.13 and 4.77 at a very high level, but endurance of the heart and circulatory system with the mean score of 1.00 to 2.34 indicated between a very low and a low level, and (2) the physical fitness of the leg muscle strength and endurance of the heart and circulatory system were higher before joining the aerobic exercise with statistical significance level of .0.5 whereas flexibility and balance before and after attending in aerobic exercise program were not different in statistical significance
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมกิจการผู้อายุ. สถิติผู้สูงอายุ. [online]. เข้าถึงได้จาก : http://www.dop.go.th/th/know/side/1/1/275.
กรมพลศึกษา. (2555). แอโรบิกดานซ์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กรมพลศึกษา. (2562). แบบการทดสอบและเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายของประชาชน อายุ 60-69 ปี.
กรุงเทพมหานคร: สำนักวิทยาศาสตร์การกีฬา กรมพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. Smart Ageing in Smart 4.0 Society สูงวัยสง่างามในสังคม 4.0.
[online]. เข้าถึงได้จาก : https://ns.mahidol.ac.th/smartageing/download.html. 2561.
นิพพาภัทร์ สินทรัพย์ จิณวัตร จันครา และบุปผา ใจมั่น. (2562). กิจกรรมทางกาย สำหรับผู้สูงอายุเพื่อการมีอายุ
ที่ยืนยาว. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครราชสีมา. 25(2): 229-246.
ประเสริฐ อัสสันตชัย. (2552). ปัญหาสุขภาพที่พบบ่อยในผู้สูงอายุและการป้องกัน.กรุงเทพมหานคร: ยูเนี่ยน ครีเอชั่น.
ปรีดา อารยาวิชานนท์. (2542). การออกกำลังกายในผู้สูงอายุ. ศรีนครินทร์เวชสาร. 14(3): 198-201.
ปัทมา เซ้งอาศัย. (2561). ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายแบบแอโรบิคต่อสมรรถภาพทางกายผู้สูงอายุ.
รายงานวิจัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.
สถาบันเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ. (2547). ผลการสำรวจภาวะสุขภาพและการออกกำลังกายของผู้สูงอายุ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุกัญญา พาณิชเจริญนาม. (2546). แอโรบิกดานซ์สำหรับครูฝึก. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. กิจกรรมทางกายของประชากร พ.ศ. 2558. [online]. เข้าถึงได้จาก :
http://www.nso.go.th/. 2562.
อมรรัตน์ เนียมสวรรค์ นงนุช โอบะ และสมบูรณ์ ตันสุภสวัสดิกุล. (2555). ผลของการออกกำลังกายแบบแอโรบิค
โดยใช้ดนตรีโปงลางต่อสมรรถภาพทางกายและระดับความดันโลหิตของผู้สูงอายุความดันโลหิตสูง. วารสาร
การพยาบาลและสุขภาพ. 6(2): 62-75.
อังคะนา ศรีตะลา. (2547). การเต้นแอโรบิกเพื่อสุขภาพ (Aerobic Dance for Health). วารสาร มฉก.วิชาการ.
(14): 88-101.
Cohen, J. (1988). Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences (2nd ed.). Hillsdale, NJ:
Lawrence Erlbaum Associates, Publishers.
Nair, K. S. (2004). Aging muscle. American Society for Clinical Nutrition. 81: 953-963.
