ผลของกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ที่บูรณาการหลักการอิสลามต่อการเสริมสร้างทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกและทักษะชีวิตของเด็กและเยาวชนในสถานสงเคราะห์บ้านเอมิเรตส์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลของกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ที่บูรณาการหลักการอิสลามต่อการเสริมสร้างทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของเด็กและเยาวชนในสถานสงเคราะห์บ้านเอมิเรตส์ และ 2) ศึกษาผลของกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ที่บูรณาการหลักการอิสลามต่อการเสริมสร้างทักษะชีวิตของเด็กและเยาวชนในสถานสงเคราะห์บ้านเอมิเรตส์ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ เด็กและเยาวชนในสถานสงเคราะห์บ้านเอมิเรตส์ จำนวน 20 คน ที่มีคะแนนทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกและทักษะชีวิตในระดับปานกลางถึงต่ำ และสมัครใจเข้าร่วมกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ฯ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ กิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ฯ จำนวน 12 ครั้ง ครั้งละ 60 นาที แบบประเมินทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกและแบบประเมินทักษะชีวิตที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .94 และ .81 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิตินอนพาราเมตริกแบบวิลคอกซัน ผลการวิจัยพบว่า 1) เด็กและเยาวชนในสถานสงเคราะห์บ้านเอมิเรตส์ที่เข้าร่วมกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ฯ หลังการทดลองมีทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01 และ 2) เด็กและเยาวชนในสถานสงเคราะห์บ้าน เอมิเรตส์ที่เข้าร่วมกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ฯ หลังการทดลองมีทักษะชีวิตสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กุลชญา วงษ์เพ็ญ. (2562). การศึกษากระบวนการกลุ่มเพื่อพัฒนาทักษะชีวิต: กรณีศึกษานักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง. วารสารวิจัยรามคำแหง ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 22(1), 103-109.
ฆอดียะ หมุดตะเหล็บ. (2560). การบริหารองค์กรเพื่อการพัฒนาสังคมของมูลนิธิศรัทธาชนเพื่อการศึกษา และเด็กกําพร้า [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
จารุวรรณ แสงด้วง. (2556). ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาจิตวิทยาเชิงบวกของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนผดุงปัญญาจังหวัดตาก [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช.
ซารีนา สาและ. (2560). ผลของโปรแกรมสุขภาพจิตศึกษาบนพื้นฐานหลักศาสนาอิสลามต่อพฤติกรรมการดูแลของผู้ดูแลในครอบครัวเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาร่วมกับภาวะสมาธิสั้น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ฐปรัตน์ รักษ์ภาณุสิทธิ์, อริยา คูหา และ สุจิรา วิชัยดิษฐ. (2564). ผลการฝึกโยคะต่อสมรรถภาพ ทางกาย ความสุขและทุนจิตวิทยาเชิงบวกของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 8(1), 152-164.
ทยาตา รัตนภิญโญวานิช. (2564). การพัฒาชุดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะชีวิต สำหรับนักศึกษาระดับอุดมศึกษา. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยรายภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์, 15(3), 46-60.
บุษบา หะริณพลสิทธิ์. (2561). การเสริมสร้างทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของนักเรียนอาชีวศึกษา โดยการให้ คำปรึกษากลุ่มแนวทฤษฎีเหตุผล อารมณ์ พฤติกรรม. วารสารวิชาการอุตสาหกรรมศึกษา, 12(1), 90-103.
เบญจวรรณ ภูตินันท์. (2559). ผลการใช้ชุดการสอนวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม สาระพระพุทธศาสนา เพื่อส่งเสริมทักษะการดำเนินชีวิต [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ปิยะฉัตร สมบูรณ์, กาญจนวัลย์ ปรีชาสุชาติ และ วัลลยา ธรรมอภิบาลอินทนิน. (2564). การศึกษาผลการให้คำปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างทุนทางจิตวิทยาของนักเรียนโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 39 จังหวัดนราธิวาส. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(6), 122-138.
ผการัตน์ เสือเปรม. (2559). ผลการใช้กิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ เพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะของเด็กไทยใน ประชาคมอาเซียนสำหรับนักเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
มนพัทธ์ ระหงษ์. (2564). การเสริมสร้างความมุ่งหวังในชีวิตของนักเรียนที่มีผู้อุปการะโดยการให้คำปรึกษากลุ่ม. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 9(2), 29-41.
วิศรุต เลาะวิถี. (2563). การเสริมสร้างสุขภาวะตามแนวทางของศาสนทูตแห่งอิสลาม. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต, 15(2), 65-76.
ศศิตา หมัดเหล็ม. (2561). ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างทักษะชีวิตที่มีต่อทักษะชีวิตของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำในสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารศึกษาศาสตร์, 19(1), 193-203.
สุทธิ จันทรวงษ์. (2561, 11 กันยายน). พม.เผยปี 61 เด็ก-เยาวชนประสบปัญหากว่า 7.5 หมื่นคน. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมคุณภาพ. https://www.thaihealth.or.th/?p=250284
อมรวิชช์ นาครทรรพ. (2557). เด็กด้อยโอกาสจุดพลิกผันอนาคตของชาติ. มาตาการพิมพ์.
Freud, S. (1939). Group psychology and the analysis of the ego Sigmund Freud. Bantam Books.
Johnson, D. W., Johnson, R. T., & Stanne, M. B. (2000). Cooperative learning method: A meta-analysis. Minnesota: University of Minnesota University.
Lewin, K. (1947). Frontiers in group dynamics: Concept, method and reality in social science; Social equilibria and social change. Human Relations
Luthans, F., Avey, B., Avolio, B., & Norman, S. M. (2007). Positive psychological capital: Measurement and relationship with performance and satisfaction. Personnel Psychology, 60(3), 541-572.
World Health Organization. (1997). Life skills education in schools. Division of Mental Health and Prevention of Substance Abuse World Health Organization, Geneva Switzerland.
