การพัฒนาโปรแกรมการพัฒนาวิชาชีพครูแบบออนไลน์ เพื่อพัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษาของนักศึกษาครูวิทยาศาสตร์ชั้นปีที่ 1

Main Article Content

พัดชา ดอกไม้
สุรยศ ทรัพย์ประกอบ
เจนศึก โพธิศาสตร์
ประธาน ประจวบโชค

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาโปรแกรมการพัฒนาวิชาชีพครูแบบออนไลน์เพื่อพัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษาของนักศึกษาครูวิทยาศาสตร์ และ 2) ศึกษาผลการใช้โปรแกรมที่พัฒนาขึ้น กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาครูวิทยาศาสตร์ชั้นปีที่ 1 ที่ไม่มีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับวิชาชีพครูและการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ลงทะเบียนเรียนในรายวิชาสะเต็มศึกษา ปีการศึกษา 2564 จำนวน 26 คน งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา ประกอบด้วย 4 ระยะ ได้แก่ 1) การศึกษาปัญหาและความต้องการ 2) การออกแบบและสร้างโปรแกรม 3) การนำโปรแกรมไปทดลองใช้ และ 4) การปรับปรุงโปรแกรม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบประเมินความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับสะเต็มศึกษา แบบประเมินความสามารถในการจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษา แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง อนุทินของนักศึกษา และบันทึกหลังสอน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยายและการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) โปรแกรมประกอบด้วยเนื้อหาดังนี้ การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์เชื่อมโยงสู่สะเต็มศึกษา การออกแบบแผนการจัดการเรียนรู้สะเต็ม การปฏิบัติการสอนแบบจุลภาคออนไลน์ การจัดการเรียนรู้แบบเผชิญหน้าเน้นการปฏิบัติกิจกรรมกลุ่มแบบออนไลน์ และการสรุปผลการเรียนรู้  และ 2) ผลการทดลองใช้โปรแกรม พบว่า นักศึกษามีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับสะเต็มศึกษาเพิ่มขึ้น ส่วนด้านการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้และด้านการปฏิบัติการสอนแบบออนไลน์ นักศึกษามีความสามารถอยู่ในระดับดี

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ดอกไม้ พ., ทรัพย์ประกอบ ส., โพธิศาสตร์ เ., & ประจวบโชค ป. (2023). การพัฒนาโปรแกรมการพัฒนาวิชาชีพครูแบบออนไลน์ เพื่อพัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษาของนักศึกษาครูวิทยาศาสตร์ชั้นปีที่ 1. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ., 16(1), 176–194. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/edjour_stou/article/view/261767
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2564). ประกาศกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม เรื่อง มาตรการการเฝ้าระวังการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) (ฉบับที่ 17). https://www.mhesi.go.th/images/Pusit2021/pdfs/17-AnnCovid.pdf

จุฬารัตน์ ธรรมประทีป และ ชนิพรรณ จาติเสถียร. (2560). การพัฒนาวิชาชีพครูแบบร่วมมือ เรื่อง STEM สำหรับครูปฐมวัย. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ., 10(2), 35-53.

ฉัตรมงคล สีประสงค์ และ ณมนรัก คำฉัตร. (2564). การพัฒนาแนวคิดวิทยาศาสตร์ เรื่อง การสังเคราะห์ด้วยแสง สำหรับนักศึกษาครูสาขาวิชาชีววิทยา ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบ 5B Model ภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19. วารสารวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ศึกษา, 4(2), 217-230.

ชุติมา วิชัยดิษฐ์ และ ชาตรี ฝ่ายคำตา. (2560). การสำรวจมุมมองการสอนสะเต็มศึกษาของนิสิตครูวิทยาศาสตร์. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 11(3), 165-174.

น้ำเพชร นาสารีย์, รัตนะ บัวสนธ์, ดิเรก ธีระภูธร, และ สายฝน วิบูลรังสรรค์. (2563). การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการรู้เรื่องการประเมินขอนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูวิทยาศาสตร์. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 40(2), 78-98.

บุญเลี้ยง ทุมทอง และ ประทวน วันนิจ. (2565). ผลกระทบจากสถานการณ์โควิดที่มีต่อการจัดการศึกษาไทย: การศึกษาทางเลือก คือทางหลักและทางรอดในการจัดระบบ การศึกษาไทยในอนาคต. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 22(4), 375-391.

ปัฐมาภรณ์ พิมพ์ทอง. (2564). การจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). วิสต้า อินเตอร์ปริ้นท์.

ปริญญา มีสุข. (2552). ผลการออกแบบโปรแกรมการพัฒนาวิชาชีพแบบมีส่วนร่วมของครู. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฏีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นารีรัตน์ รักวิจิตรกุล. (2560). การพัฒนาวิชาชีพครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 11(1), 21-33.

พินธุดิฐ กลิ่นขจร, นฤมล ยุตาคม, และ ธีระศักดิ์ วีระภาสพงษ์. (2561). ความเข้าใจและการปฏิบัติการสอนตามแนวคิดการศึกษาวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์ และคณิตศาสตร์ ของครูฟิสิกส์ในโรงเรียนเตรียมวิศวกรรมศาสตร์. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมชาชูปถัมภ์, 12(2), 146-156.

ลือชา ลดาชาติ. (2558). การวิจัยเชิงคุณภาพสำหรับครูวิทยาศาสตร์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วัชราภรณ์ ประภาสะโนบล, สุธิดา ทองคำ, และ มาเรียม นิลพันธุ์. (2565). การพัฒนาหลักสูตรออนไลน์เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการออกแบบวิธีการวิจัยในชั้นเรียนสำหรับนักศึกษาครู มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 24(2), 211-221.

วนินทร สุภาพ. (2561). การจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามแนวทางสะเต็มศึกษา: วิธีการ ความหวัง และความท้าทาย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(4), 302-315.

วิภาวรรณ เอกวรรณัง, พิกุล เอกวรางกรู, และ บุญเรียง ขจรศิลป์. (2560). การพัฒนาแบบประเมินสมรรถนะวิชาชีพครูสำหรับนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู มหาวิทยาลัยราชภัฏ. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 9(2), 119-131.

วรชัย วิภูอุปรโค และ ศรเนตร อารีโสภณพิเชฐ. (2565). การจัดการเรียนการสอนออนไลน์ระบบเปิด (MOOC) ที่มีประสิทธิภาพของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 11(2), 47-63.

สุทธิดา จำรัส. (2560). นิยามของสะเต็มและลักษณะสำคัญของกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวสะเต็มศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ., 10(2), 13-34.

อาทิตยา จิตร์เอื้อเฟื้อ. (2563). การพัฒนาการรู้สะเต็มของนักศึกษาครูวิทยาศาสตร์ผ่านการมีส่วนร่วมชุมชนผนวกค่ายบูรณาการสะเต็มศึกษาในแหล่งเรียนรู้ท้องถิ่นจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(2), 302-316.

Altan, E. B., & Ercan, S. (2016). STEM education program for science teachers: Perceptions and competencies. Journal of Turkish Science Education, 13(Special Issue), 103-117.

Avery, Z. K., & Reeve, E. M. (2013). Developing effective stem professional development programs. Journal of Technology Education, 25(1), 55-69.

Berge, Z. L. (2013). E-Moderating: The key to teaching and learning online. Distance Education, 34(3), 391–405.

Bybee, R. (2013). The case for STEM education: Challenges and opportunities. NSTA Press.

Corbett, T., Dumaresq, C. C., Barnaby, T., & Baumer, C. (2014). The Framework for integrative Science, Technology, Engineering & Mathematics (STEM) education endorsement guidelines. Pennsylvania Department of Education.

Creswel, J. W. (2013). Qualitative inquiry research design: Choosing among five approaches. SAGE Publications.

Doo, M. Y., Tang, Y., Bonk, C. J., & Zhu, M. (2020). MOOC instructormotivation and career development. Distance Education, 41(1), 26–47. https://doi.org/10.1080/01587919.2020.1724770

Faikhamta, C., Lertdechapat K., & Prasoblarb, T. (2020). The impact of a PCK-based professional development program on science teachers’ ability to teaching STEM. Journal of Science and Mathematics Education in Southeast Asia, 43, 1-22.

Guskey, T. R. (2002). Professional development and teacher change. Teachers and Teaching, 8(3), 381-391.

Herro, D., & Quigley, C. (2017). Exploring teachers’ perceptions of steam teaching through professional development: Implications for teacher educators. Professional Development in Education, 43(3), 416-438.

Köroğlu, M., Galiç, S., & Arkün Kocadere, S. (2021). A proposal for an open online course: Preparing teachers for STEAM education. Proceeding book in 8 th Instructional Technologies and Teacher Education Symposium, 297-305.

Loucks-Horsley, S., Love, N. B., Stiles, K. E., Mundry, S. E., & Hewson, P. W. (2010). Designing professional development for teachers of science and mathematics (3rd ed.). Corwin.

National Research Council [NRC]. (2012). A framework for K-12 science education: Practices, crosscutting concept, and core ideas. National Academy Press.

Nadelson, L. S., Seifert, A., Moll, A. J., & Coats, B. (2012). I-STEM summer institute: An integrated approach to teacher professional development in STEM. Journal of STEM Education, 13(2), 69–84.

Philipsen, B., Tondeur, J., Roblin, N. P., & Vanslambrouck, S. (2019). Improving teacher professional development for online and blended learning: A systematic meta-aggregative review. Educational Technology Research and Development, 67, 1145–1174.

Trespalacios, J., & Lowenthal, P. R. (2019). What do they really like? An investigation of students' perceptions of their coursework in a fully online educational technology program. Australasian Journal of Educational Technology, 35(5), 60-78.