การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างความเป็นผู้ประกอบการของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโดยใช้การวิจัยอิงการออกแบบ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างความเป็นผู้ประกอบการของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และ 2) ศึกษาผลของโปรแกรมเสริมสร้างความเป็นผู้ประกอบการของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น
การดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 การวิเคราะห์ประสบการณ์เกี่ยวกับการส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการของครูและประสบการณ์เกี่ยวกับความเป็นผู้ประกอบการของนักเรียน มีจุดมุ่งหมายเพื่อเข้าใจความรู้สึก ความคิดเห็นหรือพฤติกรรมของครูและนักเรียน ระยะที่ 2 การออกแบบและพัฒนาโปรแกรม และระยะที่ 3 การนำโปรแกรมที่ปรับปรุงไปใช้และศึกษาผลของโปรแกรม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน และการทดสอบค่าทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน ผลการวิจัยพบว่า 1) โปรแกรมที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย หลักการของโปรแกรม วัตถุประสงค์ของโปรแกรม และแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ และ 2) ผลจากการทดลองใช้โปรแกรมพบว่า นักเรียนมีการให้คุณค่าเกี่ยวกับการเป็นผู้ประกอบการ ความคาดหวังในความสามารถของการเป็นผู้ประกอบการ และความเป็นผู้ประกอบการสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชนัญญา สุขสมวัฒน์, สุวิมล ว่องวาณิช, และ ชยุตม์ ภิรมย์สมบัติ. (2563). แนวทางการจัดการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการของนักเรียน: คราวด์ซอร์สซิ่ง. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 15(2), 1-14.
ทิพาภรณ์ โพธิ์ถวิล. (2559). หน่วยที่ 1 สภาพการณ์ของวัยรุ่น. ใน เอกสารการสอนชุดวิชา พัฒนาการวัยรุ่น หน่วยที่ 1-7 (น. 1-83). นนทบุรี: สาขาวิชามนุษยนิเวศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2563). การวิจัยการออกแบบทางการศึกษา. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). มาตรฐานการศึกษาของชาติ พ.ศ. 2561. 21 เซ็นจูรี่.
Farani, A. Y., Pouya, M., Soleymani, A., & Hosseininia, G. (2011). How to enhance student’s entrepreneurial skills: An academia’s perspective. African Journal of Business Management, 6(11), 4250-4254.
Jones, B. D. (2018). Motivating students by design: Practical strategies for professors. CreateSpace.
Psilos, P., & Galloway, T. (2018). What works in entrepreneurship education and training programs for youth? USAID’s.
UNCTAD. (2015). United Nations Conference on Trade and Development: Policy guide on youth entrepreneurship.https://unctad.org/system/files/official-document/webdiaeed2015d1_en.pdf
UNDESA. (2020). Exploring youth entrepreneurship. https://sdgs.un.org/publications/exploring-youth-entrepreneurship-24572
Wigfield, A., & Eccles, J. S. (1992). The development of achievement task values: A theoretical analysis. Developmental Review, 12(3), 265–310.
Wigfield, A., & Eccles, J. S. (2000). Expectancy-value theory of achievement motivation. Contemporary Educational Psychology, 25(1), 68-81.
