แนวทางกิจกรรมดิจิทัลแคมป์โดยใช้เทคนิคการประเมินโดยเพื่อน เพื่อส่งเสริมการรู้ดิจิทัลของนักศึกษาวิชาชีพครู

Main Article Content

ชาฤทธิ์ วิริยะชาญ
ใจทิพย์ ณ สงขลา

บทคัดย่อ

        การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและความต้องการจำเป็นเกี่ยวกับกิจกรรมดิจิทัลแคมป์โดยใช้เทคนิคการประเมินโดยเพื่อนเพื่อส่งเสริมการรู้ดิจิทัลของนิสิตนักศึกษาวิชาชีพครู และ 2) ศึกษาผลการนำเสนอแนวทางกิจกรรมดิจิทัลแคมป์โดยใช้เทคนิคการประเมินโดยเพื่อนเพื่อส่งเสริมการรู้ดิจิทัล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักศึกษาวิชาชีพครู จำนวน 284 คน และผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาการรู้ดิจิทัลจำนวน 3 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสำรวจสภาพและความต้องการจำเป็น และแบบประเมินแนวทางการจัดกิจกรรม  วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) นักศึกษาวิชาชีพครูมีการรู้ดิจิทัลในทุกมิติอยู่ในระดับมาก โดยด้านการเข้าถึงเป็นด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด (M = 4.06, SD = 0.90) ตามด้วยด้านการประเมิน (M = 3.94, SD = 0.82) ด้านการสร้าง (M = 3.88, SD = 0.83) ด้านการสื่อสาร (M = 3.83, SD = 0.91) และด้านการเข้าใจมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด (M = 3.81, SD = 0.88) และจากการสำรวจความต้องการจำเป็นของนักศึกษาวิชาชีพครูเกี่ยวกับกิจกรรมดิจิทัลแคมป์โดยใช้เทคนิคการประเมินโดยเพื่อนเพื่อส่งเสริมการรู้ดิจิทัลพบว่า ความต้องการจำเป็นในด้านช่องทางการสื่อสาร ทรัพยากรการเรียนรู้ดิจิทัล การสร้างผลงานดิจิทัล การบันทึกและติดตามผล และด้านอุปกรณ์เทคโนโลยีอยู่ในระดับมาก ยกเว้นการใช้งานโปรแกรมตัดต่อเสียงและสร้างทรัพยากรการเรียนรู้แบบมีปฏิสัมพันธ์ที่อยู่ระดับปานกลาง และอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่มีความต้องการจำเป็นในระดับมากที่สุด และ  2) แนวทางการจัดกิจกรรมดิจิทัลแคมป์โดยใช้เทคนิคการประเมินโดยเพื่อนเพื่อส่งเสริมการรู้ดิจิทัลมีขั้นตอนดังนี้ (1) แนะนำรายละเอียดกิจกรรม (2) สร้างหรือปรับปรุงทรัพยากรดิจิทัล (3) ศึกษาเรื่องการสร้างทรัพยากรดิจิทัลเพิ่มเติม (4) ส่งผลงานเพื่อรับการประเมิน (5) ประเมินผลงานของเพื่อน (6) รับผลการประเมินจากเพื่อน และ (7) ส่งผลงานสุดท้าย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วิริยะชาญ ช. ., & ณ สงขลา ใ. (2023). แนวทางกิจกรรมดิจิทัลแคมป์โดยใช้เทคนิคการประเมินโดยเพื่อน เพื่อส่งเสริมการรู้ดิจิทัลของนักศึกษาวิชาชีพครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ., 16(2), 83–103. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/edjour_stou/article/view/264464
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กฤตย์ษุพัช สารนอก ปณิตา วรรณพิรุน ปรัชญนันท์ นิลสุข และ ณัฐวรรณ เฉลิงสุข. (2562). องค์ประกอบและสถาปัตยกรรมระบบของระบบนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนการสอนด้วยการเล่าเรื่องแบบดิจิทัลสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. สิกขา วารสารศาสตร์ศึกษาศาสตร์, 6(2), 87 - 100.

บุญชม ศรีสะอาด. (2561). การแปลผลเมื่อใช้เครื่องมือรวบรวมข้อมูลแบบมาตราส่วนประมาณค่า. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 1(2), 64-70.

บุญชม ศรีสะอาด และ บุญส่ง นิลแก้ว. (2561). การอ้างอิงประชากรเมื่อใช้เครื่องมือแบบมาตราส่วนประมาณค่ากับกลุ่มตัวอย่าง. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 3(1), 22-25.

ประกาศคณะกรรมการคุรุสภา เรื่อง รายละเอียดของมาตรฐานความรู้และประสบการณ์วิชาชีพครู ตามข้อบังคับครุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. (2563, 7 พฤษภาคม).ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 137 ตอนพิเศษ 109 ง, หน้า 10.

พินดา วราสุนันท์. (2558). การพัฒนาผู้เรียนด้วยการให้ข้อมูลย้อนกลับโดยเพื่อน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(1), 33-40.

พิศณุ ฟองศรี. (2554). วิจัยทางการศึกษา. ด่านสุทธาการพิมพ์

พีรวิชญ์ คำเจริญ และวีรพงษ์ พลนิกรกิจ. (2561). การรู้เท่าทันดิจิทัล: วิวัฒนาการ ความหมาย และการสังเคราะห์ทักษะ. วารสารวิทยาการสารสนเทศและเทคโนโลยีประยุกต์, 1(2), 72-81.

รัชนีวรรณ ตั้งภักดี. (2560). ผลของการพัฒนาสมรรถนะการออกแบบการเรียนรู้กาารสอนเพื่อการผลิตสื่อโดยใช้รูปแบบการสอนแบบชุมชนเป็นฐานการเรียนรู้ร่วมกับกระบวนการคิดเชิงออกแบบในนิสิตระดับปริญญาตรี สาขาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. Veridian E-Journal, 10(3), 123-137.

แววตา เตชาทวีวรรณ และอัจศรา ประเสริฐสิน. (2559). การประเมินการรู้ดิจิทัลของนักศึกษาระดับปริญญาตรีในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสารสนเทศศาสตร์, 31(4), 1-28.

สกลรัชต์ แก้วดี. (2561). การพัฒนาผู้เรียนด้วยการประเมินเพื่อการเรียนรู้. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 46(2), 394-409.

สรภัส น้ำสมบูรณ์. (2562). การศึกษาการรู้เท่าทันสื่อสารสนเทศและดิจิทัลของนักศึกษาครู. Veridian E-Journal สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ, 12(3), 978-997.

สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2564). นักศึกษารวม 2564 ภาคเรียนที่ 2 ในสถาบันอุดมศึกษาทั้งหมด จำแนกตาม สถาบัน / กลุ่มสถาบัน / เพศ / ระดับการศึกษา / ชื่อหลักสูตร / (ชั้นปี / กลุ่มสาขาวิชาISCED (INTERNATIONAL STANDARD CLASSIFICATION OF EDUCATION)).

สุทธิพงศ์ บุญผดุง. (2558). การพัฒนาทักษะการสืบค้นข้อมูลอย่างมีวิจารณญาณของนักศึกษาครู มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา โดยใช้รูปแบบการจูงใจ ARCS. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 17(3), 10-20.

สุรางค์ โค้วตระกูล. (2559). จิตวิทยาการศึกษา. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

แสงระวี ปัญญา ชูศรี สุวรรณ และหาญศึก เล็บครุฑ. (2561). การพัฒนาทักษะการสืบค้นข้อมูลของนักศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. วารสารการวิจัยกาสะลองคำ, 9(1), 1-12.

เอกภพ อินทรภู่ และปณิตา วรรณพิรุณ. (2564). สภาพแวดล้มอการเรียนรู้ดิจิทัลอัจฉริยะเพื่อส่งเสริมการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุสาหกรรม พระจอมเกล้าพรระนครเหนือ, 12(1), 193 - 204.

Alcontin, T. (2021). Philippines teachers’ beliefs on digital teaching competence in post-pandemic recovery: Still prefer online? Journal of Educational Management and Instruction (JEMIN), 1, 71-82. https://doi.org/10.22515/jemin.v1i2.4287

Alt, D., & Raichel, N. (2020). Enhancing perceived digital literacy skills and creative self-concept through gamified learning environments: Insights from a longitudinal study. International Journal of Educational Research, 101, 101561. https://doi.org/10.1016/j.ijer.2020.101561

Berg, I. v. d., Admiraal, W., & Pilot, A. (2006). Desin priciples and outcomes of peer assessment in higher education. Studies in Higher Education, 31(3), 341-356.

Berber, D. C., & Erdem, A.R. (2015). An Investigation of Turkish Pre-Service Teachers' Technological, Pedagogical and Content Knowledge. Comput., 4, 234-250.

Çetin, E. (2021). Digital storytelling in teacher education and its effect on the digital literacy of pre-service teachers. Thinking Skills and Creativity, 39, 100760. https://doi.org/https://doi.org/10.1016/j.tsc.2020.100760

Chan, B. S. K., Churchill, D., & Chiu, T. K. F. (2017). Digital Literacy Learning in Higher Education through Digital Storytelling Approach. Journal of International Education Research, 13, 1-16.

Dochy, F., R.Segers, M., & Sluijsmans, D. (1999). The usse of self-, peer and co-assessment in higher education: A review. http://lst-iiep.iiep-unesco.org/cgi-bin/wwwi32.exe/[in=epidoc1.in]/?t2000=016507/(100), 24. https://doi.org/10.1080/03075079912331379935

Educational International, & UNESCO. (2019). Global framwork of professional teaching standards. https://issuu.com/educationinternational/docs/2019_ei-unesco_framework

Gilster, P. (1997). Digital literacy. John Wiley & Sons.

Jansen, P., Fisser, P., & Terlouw, C. (2000). Designing digital learning environments. https://doi.org/10.1007/978-0-387-35403-3_21

Kane, J. S., & Lawler, E. E. (1978). Methods of peer assessment. Psychological Bulletin, 85(3), 555-586.

Liu, N. F., & Carless, D. (2006). Peer Feedback: The Learning Element of Peer Assessment. Teaching in Higher Education, 11, 279-290.https://doi.org/10.1080/13562510600680582

Martin, A. (2008). Digital literacy and the "Digital Society". In C. Lankshear & M. Knobel (Eds.), Digital literacies: Concepts, Policies and Practices (pp. 151-176). Peter Lang Publishing, Inc.

McGuinness, C., & Fulton, C. (2019). Digital literacy in higher education: A case study of student engagement with e-Tutorials using blended learning. Journal of Information Technology Education: Innovations in Practice, 18, 001-028. https://doi.org/10.28945/4190

Nabhan, S. (2021). Pre-service teachers’ conceptions and competences on digital literacy in an efl academic writing setting. Indonesian Journal of Applied Linguistics, 11. https://doi.org/10.17509/ijal.v11i1.34628

Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy? Computers & Education, 59, 1065–1078. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2012.04.016

Panadero, E., & Alqassab, M. (2019). An empirical review of anonymity effects in peer assessment, peer feedback, peer review, peer evaluation and peer grading. Assessment & Evaluation in Higher Education, 44(8), 1253-1278. https://doi.org/10.1080/02602938.2019.1600186

Pretorius, L. (2018). Experiential and self-discovery learning in digital literacy: Developing the discernment to evaluate source reliability. College & Undergraduate Libraries, 25, 1-18. https://doi.org/10.1080/10691316.2018.1530626

Redecker, C. (2017). European framework for the digital competence of educators: Digcompedu. Luxembourg: Publications Office of the European Union.

Thoma, B., Turnquist, A., Zaver, F., Hall, A. K., & Chan, T. M. (2019). Communication, learning and assessment: Exploring the dimensions of the digital learning environment. Medical Teacher, 41(4), 385-390. https://doi.org/10.1080/0142159x.2019.1567911

Topping, K. (1998). Peer Assessment between Students in Colleges and Universities. Review of Educational Research, 68(3), 249–276. https://doi.org/10.2307/1170598

Topping, K. (2009). Peer assessment. Theory Into Practice, 48(1), 20-27. https://doi.org/10.1080/00405840802577569

Wit, M. d., & Dompseler, H. v. (2019). How to create a digital learning environment consisting of various components and acting as a whole? https://www.eunis.org/download/2017/EUNIS_2017_paper_16.pdf

Zimmermann, M., Engel, O., & Mayweg-Paus, E. (2022). Pre-service teachers’ search strategies when sourcing educational information on the Internet [Original Research]. Frontiers in Education, 7. https://doi.org/10.3389/feduc.2022.976346