การจัดการพื้นที่สาธารณะในเขตเมืองเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนและเป็นธรรม: กรณีศึกษากรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งนำเสนอการจัดการพื้นที่สาธารณะในเขตเมืองเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนและเป็นธรรม โดยอาศัยแนวคิดการจัดการพื้นที่สาธารณะและแนวคิดความเป็นธรรม เพื่อเปิดโอกาสให้ทุกคนเข้าถึงพื้นที่ได้อย่างอิสระไม่มีการกีดกัน และไม่ถูกจำกัดภาพการเป็นพื้นที่สาธารณะอยู่เพียงแค่สวนสาธารณะหรือพื้นที่ลานกว้าง หากแต่มองว่าถนน ทางเดินสาธารณะ หรือทางเชื่อมอาคาร ก็สามารถนับเป็นพื้นที่สาธารณะได้เช่นกัน การจัดการพื้นที่สาธารณะดังกล่าวจะต้องเกิดจากการสร้างความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคม การคำนึงถึงการเคลื่อนที่ของเมืองที่เชื่อมต่อถึงกันและการสร้างพื้นที่สาธารณะที่มีหน้าที่หลากหลาย การใช้แนวคิดแบบการฝังเข็มเมือง การสร้างสำนึกร่วมและสำนึกความเป็นย่านชุมชน การพัฒนาพื้นที่สาธารณะยังเกี่ยวข้องกับอำนาจการจัดการเหนือที่ดินซึ่งมีอยู่อย่างแตกกระจายของภาครัฐไทย จึงต้องมีการประสานความร่วมมือกับหลายฝ่ายเพื่อไม่ให้เป็นอุปสรรคต่อการจัดการพื้นที่สาธารณะ รวมถึงการพัฒนาที่ควรคำนึงถึงผลกระทบที่จะเกิดขึ้นกับประชาชนในพื้นที่ เพื่อสร้างเมืองสำหรับทุกคนโดยแท้จริง