มาตรการบังคับการรับวัคซีนกับข้อพิจารณาทางกฎหมาย

บทคัดย่อ

ประเทศต่างๆทั่วโลกต่างก็ออกนโยบายด้านสุขภาพและกฎหมายเกี่ยวกับการต้องเข้ารับการฉีดวัคซีนป้องกันการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด 19 โดยกำหนดให้พลเมืองต้องเข้ารับการฉีดวัคซีนเพื่อลดการแพร่ระบาดของเชื้อโควิด 19   ดังนั้น วัตถุประสงค์ของบทความทางวิชาการนี้เพื่อวิเคราะห์และเปรียบเทียบมาตรการทั้งในเชิงนโยบายและในเชิงกฎหมายของประเทศต่างๆรวมทั้งของประเทศไทยที่กำหนดให้ประชากรต้องรับวัคซีน และเสนอแนะในการใช้มาตรการดังกล่าวอย่างเหมาะสมดังนี้ 1) การออกมาตรการดังกล่าวจะต้องสอดคล้องกับหลักนิติธรรมและมาตรา47 แห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ที่บัญญัติเกี่ยวกับสิทธิขั้นพื้นฐานของประชาชนในการเลือกรับบริการด้านสาธารณสุขที่ดำเนินการโดยรัฐ  2)รัฐพึงไม่สร้างภาระหรือขันตอนที่ไม่จำเป็นในการเข้ารับการฉีดวัคซีนของประชาชน โดยมาตรการของรัฐดังกล่าวจะต้องคำนึงถึงความเชื่อและแนวปฎิบัติทางศาสนาที่ผู้มีความเชื่อหรือนับถือศาสนามีความเชื่อโดยสุจริต รวมถึงสภาวะทางกายและทางใจของประชาชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มประชากรสูงอายุ  ผู้ป่วยติดเตียง ตลอดจนข้อจำกัดด้านสุขภาพในการรับวัคซีนของประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้ที่แพ้วัคซีนโควิด 19 หรือผู้ที่แพ้วัคซีนโควิด 19 ยี่ห้อหนึ่งยี่ห้อใดเฉพาะ  3) รัฐพึงต้องคำนึงถึงการเกิดขึ้นของวิกฤตด้านสุขภาพอย่างรุนแรงในชุมชนโดยควรถือเป็นปัจจัยหลักในการออกมาตรการป้องกันโรค และ4) องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นควรมีบทบาทอย่างชัดเจนในการให้ประชาชนจะเข้ารับการฉีดวัคฃีน แต่มิใช่เป็นการบังคับให้ฉีดวัคซีนโควิด 19