การศึกษาผลการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ ด้วยรูปแบบการสอนภาษาอังกฤษแบบสไปซ์ (SPICE Model) กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

Main Article Content

จรัญญา อ่างคำ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้ โดยใช้รูปแบบการสอนภาษาอังกฤษแบบสไปซ์ (SPICE Model) กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยรูปแบบการสอนภาษาอังกฤษแบบสไปซ์ (SPICE Model) กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หลังเรียนภาษาอังกฤษด้วยรูปแบบการสอนภาษาอังกฤษแบบสไปซ์ (SPICE Model) ในแต่ละลีลาการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 4) เพื่อศึกษาระดับการใฝ่เรียนรู้ของผู้เรียนต่อการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนภาษาอังกฤษแบบสไปซ์ (SPICE Model) กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 5) เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของผู้เรียนต่อการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนภาษาอังกฤษแบบสไปซ์ (SPICE Model) กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1


กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/4 โรงเรียนเพชรละครวิทยา ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2560 สหวิทยาเขตไผ่สามพัน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 40 จังหวัดเพชรบูรณ์ จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวน 31 คน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลมี 4 ฉบับ คือ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบประเมินระดับการใฝ่เรียนรู้ของผู้เรียน แบบประเมินระดับความพึงพอใจของผู้เรียน ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการสอนภาษาอังกฤษแบบสไปซ์ (SPICE Model) กลุ่มสาระการเรียนรู้ ภาษาต่างประเทศ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 มีประสิทธิภาพ (E1/ E2) เท่ากับ 85.82/84.19 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด คือ 80/80 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนโดยใช้รูปแบบการสอนภาษาอังกฤษแบบสไปซ์ (SPICE Model) กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หลังเรียนภาษาอังกฤษด้วยรูปแบบการสอนภาษาอังกฤษแบบสไปซ์ (SPICE Model) ในแต่ละลีลาการเรียนรู้ ผู้เรียนที่มีลีลาการเรียนรู้ทางสายตามีคะแนนเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ ผู้เรียนที่มีลีลาการเรียนรู้ทางโสตประสาท และน้อยที่สุดคือผู้เรียนที่มีลีลาการเรียนรู้ทางเคลื่อนไหวร่างกาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) ผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่เรียนด้วยรูปแบบการสอนภาษาอังกฤษแบบสไปซ์ (SPICE Model) มีระดับการใฝ่เรียนรู้ในการเรียนต่อรูปแบบการสอน SPICE Model ในภาพรวมระดับมาก 5) ผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่เรียนด้วยรูปแบบการสอนภาษาอังกฤษแบบสไปซ์ (SPICE Model) มีระดับความพึงพอใจในการเรียนต่อรูปแบบการสอน SPICE Model ในภาพรวมระดับมาก

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

บท
บทความวิจัย
Author Biography

จรัญญา อ่างคำ

นักศึกษาปริญญาโท ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ

References

ศิริพร พึ่งเพ็ชร์. (2553). การพัฒนารูปแบบการสอนภาษาอังกฤษที่สอดคล้องกับลีลาการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิตฺ, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยวงษ์ ชวลิตกุล.