PEOPLE’S SATISFACTION TOWARDS PUBLIC SERVICE PROVISION OF MAHASARAKHAM’S PROVINCIAL ADMINISTRATIVE ORGANIZATION
Keywords:
Satisfaction, People, Public ServiceAbstract
This research aims; 1) to examine the level of people’s satisfaction towards the public service of MAHASARAKHAM’s provincial administrative organization. 2) to compare the levels of satisfaction of the people classified by gender, age, educational level and occupation. 3) to propose the recommendations for the better operation of the public service of MAHASARAKHAM’s provincial administrative organization. The sample of the study with regard to public health, community development and social welfare were 963,098 people living in MAHASARAKHAM province (source: statistical legislative system, ministry of interior), and the sample size was determined by resorting to Yamane's formula. (Yamane, 1973:727), as calculated result, the samples were 400 samples from each service respectively, public health, community development and social welfare. For educational services, the population was 7,842 students and 545 teachers or 8,387 people in total from 20 schools under responsibility of MAHASARAKHAM’s provincial administrative organization.
The collected data were analyzed by descriptive statistics and percentage, mean, mode, T test and F test methods. Comparative statistical significance was set at the level of .05 and Least Significant Difference (LSD) method was used when any difference found.
The research findings were;
1. The level of satisfaction towards the public service of MAHASARAKHAM’s provincial administrative organization was rated at a high level (= 4.51, S.D.=0.25) or 90.21%, and when classified each aspect in descending order of degree, the results were as follows: education(
= 4.57, S.D. =0.25) or 91.38%, community development and social welfare (
= 4.50, S.D. =0.24) or 90.00 % and public health services(
= 4.46, S.D. = 0.25) or 89.23 %.
2. The analytical results of people’s satisfaction towards the public service of MAHASARAKHAM’s provincial administrative organization in the fiscal year 2016 with regard to the differences of the samples’ age, level of education and career were;
2.1 Male and female samples, as a whole, had the same satisfaction level with the statistical significance of .05
2.2 The differences of the sample’s age, as a whole, they had the same satisfaction level with the statistical significance of .05
2.3 Comparison of the sample’s satisfaction towards the public service of MAHASARAKHAM’s provincial administrative organization with regard to the differences of the samples’ level of education, as a whole, they had different satisfaction level with the statistical significance of .05. And when compared the satisfaction between secondary education graduates with bachelor degree graduates, or between diploma graduates with bachelor degree graduates, it was found that they had different satisfaction level with the statistical significance of .05.
2.4 People from different career did not have different satisfaction level with the statistical significance of .05.
People proposed, with regard to the public service of MAHASARAKHAM’s provincial administrative organization in descending order of degree of statistical frequency that; officers should come to work on time and available to serve people also during noon time. Furthermore, Cue cards system should be used, avoid any complicate and duplicate procedure to accelerate service time. Additionally, officers should have enough knowledge in their job and report problems or obstacles while servicing in order that problems be recognized and solved by authorities. Finally, office parlor should be always clean and nice with Television sets.
References
ชนะดา วีระพันธ์. (2555). ความพึงพอใจของประชาชนต่อการให้บริการขององค์การบริหารส่วนตำบล บ้านเก่าอำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี. ปัญหาพิเศษปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน. วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ชัยวัฒน์ ดุงศรีแก้ว. (2543). ความพึงพอใจของครูผู้สอนต่อการปฏิบัติงานของผู้บริหาร โรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานประถมศึกษาอำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี. รายงานการค้นคว้าอิสระ กศ.ม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2554). มาตรฐานใหม่ของการจัดทำบริการสาธารณะระดับชาติในประเทศไทย.กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนาเขตพื้นที่เชียงราย. (2553). ความพึงพอใจของประชาชนต่อการให้บริการของเทศบาลตำบลเวียงพางคำ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย. เชียงราย.
มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (2555). ความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการให้บริการด้านการจัดการศึกษา มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดตรัง. งานวิจัยมหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดตรัง.
มาลัย โห้ประเสริฐ. (2557). ความพึงพอใจของประชาชนต่อการจัดการขยะมูลฝอยของเทศบาลทับมา อำเภอเมือง จังหวัดระยอง. การศึกษาค้นคว้าอิสระวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการสิ่งแวดล้อม คณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ยุทธพร จีระออน. (2552). ความพึงพอใจของผู้ใช้บริการเสียภาษีต่อการจัดเก็บของเทศบาลตำบลแกดำ อำเภอแกดำ จังหวัดมหาสารคาม. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2540). ขอบข่ายและวิธีการศึกษารัฐศาสตร์. กรุงเทพฯ: สามศาสตร์.
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน. (2553). รายงานวิจัยโครงการสำรวจและประเมินความพึงพอใจของประชาชนต่อบริการขององค์การบริหารส่วนตำบลปางมะผ้า ประจำปี 2553. แม่ฮ่องสอน.
สุกัญญา มีแก้ว. (2554). ความพึงพอใจของประชาชนในการใช้บริการขององค์การบริหารส่วนตำบลเขตอำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฎร์ธานี. ภาคนิพนธ์สูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏ สุราษฎร์ธานี.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม. (2559). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนาองค์การบริหารส่วน จังหวัดมหาสารคาม (พ.ศ. 2560 – พ.ศ. 2563). มหาสารคาม:กองแผนและงบประมาณ, องค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม.
Yamane, Taro. (1973). Statistics an Introductory Analysis. (Third Edition). New York:Harper & Row Publishers Inc.
Downloads
Published
Issue
Section
License
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว