LEGAL PROBLEMS OF NOTIFICATION OF THE INJURED PERSON’S RIGHTS AND FOLLOW-UP OF CASE PROGRESSION DURING INQUIRY STAGE

  • Pachcharawat wongsuwans บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีปทุม
Keywords: NOTIFICATION OF RIGHTS, FOLLOW-UP OF CASE PROGRESSION, INQUIRY STAGE

Abstract

         Study about legal problems in relation to the injured person’s rights including recognition of their rights to know case information and to follow up progression of the injured person’s case during inquiry stage under Criminal Procedure Code and other related laws of Thailand.  In addition, a comparative study on laws of foreign countries i.e. United States of America, United Kingdom and Japan was also carried out so as to seek means to revise the injured person’s rights during inquiry stage provided in Criminal Procedure Code and other related laws for efficiency of law enforcement and appropriate protection of the injured person’s rights in current situation.

            The study results such problems do not enable the injured person to exercise their rights recognized by the Constitution since people are not aware of the injured person’s recognized rights and any provisions of law neither stipulate specifically to identify who is obliged to notify the injured person of the rights to know case information and to follow up case progression.  As a result, loophole of the law in connection with hindrance of law enforcement are arisen.  In addition, as for a problem of term to finalize the inquiry official’s case statement to be filed to the public prosecutor, it is found Criminal Procedure Code does not prescribe limited period of time and proceeding in inquiry stage may take so long period of time that causing damage to the case by any evidence may be lost or damaged during the time.  Accordingly, it is necessitated for injured person to know their own rights to follow up case progression by law and the injured person’s constitutional recognized rights should be protected.

The researcher suggests an amendment to Criminal Procedure Code by providing definitely the injured person’s rights to know case information and to follow up case progression during inquiry stage and a duty to notify of such rights in addition to a duty to notify the injured person, at the time of first complaint, of a right to remedy by state authorities in benefit of protection of such rights.  By this, the inquiry official should have a liability in case of violation of law deprives the injured person’s rights. Suggestion also includes definite period of time should be stipulated where the injured person makes complaint together with adequate reliable for finalizing the case statement in order to help facilitate the injured person and to prevent bullying or delaying the case proceeding without reasonable ground until damaging the case.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กองทุนยุติธรรมหลักประกันสิทธิและเสรีภาพขั้นพื้นฐานของมนุษย์ทุกคน. (2558). (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: www.cwt.prd.go.th.เผยแพร่เมื่อ 21 กันยายน 2558, (สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2561).

กานต์ชิตา ชิตานนท์ (2558). บทบาทของผู้เสียหายในคดีอาญาในการกำหนดโทษ : สิทธิในการยื่นคำแถลงการณ์เกี่ยวกับผลกระทบของอาชญากรรม.วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต.สาขาวิชานิติศาสตร์.คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์ (2549). หนังสือคำอธิบายกฎหมายอาญาภาค 1.(พิมพ์ครั้งที่ 9) พฤษภาคม 2549.กรุงเทพฯ:หจก.จิรัชการพิมพ์.

จรัญ โฆษณานันท์ (2528) “ สิทธิมนุษยชนและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์:บทวิจารณ์เชิงวิเคราะห์แนวความคิดเรื่องสิทธิมนุษยชนในโลกที่ไม่ใช่ตะวันตก” วารสารกฎหมาย 10, (4 ธันวาคม 2528)

ณวฒ เจริญหลาย (2559). มาตรการลงโทษทางอาญา ศึกษา การทุจริตต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรมของพนักงานสอบสวน. วิทยานิพนธ์ หลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.

บรรเจิด สิงคะเนติ (2541). หลักประกันสิทธิและเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2540 , วารสาร

กฎหมายปกครอง. (ฉบับที่ 17, 3 สิงหาคม)

ปณิธาน มาลากุล ณ อยุธยา (2552). การคุ้มครองสิทธิผู้เสียหายกรณีพนักงานอัยการสั่งไม่ฟ้อง.วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญานิติศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์,คณะ นิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ (2535). “สิทธิที่เหยื่ออาชญากรรมพึงได้รับจากกระบวนการยุติธรรม” วารสารพัฒน บริหารศาสตร์, ปีที่ 32 (ฉบับที่ 4)

วีระศักดิ์ แสงสารพันธ์ (2544). หัวข้อผู้เสียหายในคดีอาญา:การศึกษาสิทธิและการคุ้มครองสิทธิของผู้เสียหายในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาของไทย.วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต.คณะนิติศาสตร์.มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

สรวิศ ลิมปรังษี (ไม่ปรากฏปีที่เผยแพร่) Miranda V. Arisona. (ออนไลน์): เข้าถึงได้จาก www.library.judiciary.go.th. (สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2561).

สุรศักดิ์ ลิขสิทธิ์วัฒนกุล “ความโปร่งใสและการตรวจสอบกระบวนการยุติธรรมทางอาญาตาม แนวทางในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540”, บทบัณฑิตย์ 54, 4 (ธันวาคม 2541).

อภิรักษ์ ทิมวงศ์ (2544). สิทธิของเหยื่ออาชญากรรมในกฎหมายระหว่างประเทศ:ผลกระทบต่อประเทศไทย. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์, คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อรอุมา สามัญทอง (2553). สิทธิเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมทางอาญา:ศึกษาสิทธิของผู้เสียหายในการดำเนินคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยรามคําแหง.

Published
2020-04-29
Section
Research Articles