A Development of Community Model in Professional Learning for Developing Virtue and Ethics of Students at Ban Duea Witthayakhom School
Keywords:
Model development, professional learning community, development of students’ virtues and ethicsAbstract
The purposes of this research article were: 1) to study the conditions of professional learning community for developing virtues and ethics of students and the needs for self-development of educational personnel in terms of professional learning community situation; 2) to develop the model of professional learning community for developing virtues and ethics of students at Ban Duea Witthayakhom School. The samples used in this study are consisted of teachers, student representatives and guardians at the amount of 314 persons. Statistics used in this study consisted of frequency, percentage, mean and standard deviation.
The research results showed that: 1. For the conditions of professional learning community for developing virtues and ethics of students, educational personnel are provided with opportunities to joint in setting criteria to give scores and to know about evaluation criteria of learning community to develop virtues and ethics of students at the highest level. Personnel of Ban Duea Witthayakhom School had high needs for self-development in terms of activity performance for developing virtues and ethics, followed development of media, materials, instruments and learning sources that can be applied for developing virtues and ethics of students. 2. The development of professional learning model for developing virtues and ethics of students according to the concepts of power reinforcement evaluation consisted of 7 components: 1) creating co-value and standard; 2. Setting goals for learning and developing virtues and ethics of students; 3. Joining hand and force; 4. Providing suggestion and recommendations from experts; 5. Conversation for reflection; 6. Supporting condition; and 7. Learning and professional development.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ทศวรรษที่สองของการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุม
สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กรอบยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560 - 2579)
ฐาปณัฐ อุดมศรี. (2558). รูปแบบการบริหารโรงเรียนเพื่อพัฒนา ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทาง
วิชาชีพด้านการวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต
สาขาวิชาบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐพล มิตรอารีย์. 2565. รูปแบบการพัฒนาครูโดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ
เพื่อส่งเสริมความสามารถจัดการเรียนรู้ตามหลักพุทธธรรมโรงเรียนวัดหินดาด.
ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย
: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ธนาพล บัวคำโคตร,ไพบูลย์ ลิ้มมณี. (2565). แนวทางพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่
โดยใช้แนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
มัธยมศึกษา เขต 33. เข้าถึงเมื่อ 14 พฤศจิกายน 67. เข้าถึงได้ จาก
htt://www.kroobannok.com/.
นริศ ภูอาราม. (2560). การพัฒนาระบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ
สำหรับเครือข่ายโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎี
บัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาสารคาม:บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นิชาภัทร วิลเลี่ยมส์. (2559). การพัฒนาการนิเทศภายในโดยใช้กระบวนการสร้างชุมชนแห่งการ
เรียนรู้ทางวิชาชีพในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษา
ขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา.
พิษณุโลก: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
บุรีรัตน์ สือพัฒธิมา (2565).การพัฒนาทักษะการโต้แย้งของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในหน่วยการเรียนรู้เรื่อง เชื้อเพลงซากดึกดำบรรพ์และผลิตภัณฑ์ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ประเด็นทางวิทยาศาสตร์และสังคม,มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์/กรุงเทพฯ.
บุญชอบ จันทาพูน. (2561). กลยุทธ์การพัฒนา ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับครู
โรงเรียนเทศบาล 1 ต้นยาง จังหวัดเชียงราย. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต
สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. เชียงราย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
ผ่องศรี แก้วชูเสน และคณะ. (มปป..). การพัฒนารูปแบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา โดยใช้การประเมินแบบเสริมพลัง สำหรับวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี. เข้าถึงเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2566. เข้าถึงได้จาก htt://www.yru.ac.th/e-journal/file/pongsee/old_184.doc.
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570)
แผนการศึกษาแห่งชาติ (พ.ศ. 2560 - 2579)
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2545
พิมพร ใจงาม และพรชัย หนูแก้ว. (2557). การประเมินนักเรียนด้านการคิดวิเคราะห์ของผู้บริหาร
และครูโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สุพรรณบุรี เขต 3
ตามแนวคิดการประเมินแบบเสริมพลัง. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 6(1): 273 –
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560
โรงเรียนบ้านเดื่อวิทยาคม. (2565) รายงานการประเมินโครงการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนโรงเรียน
บ้านเดื่อวิทยาคม ปีการศึกษา 2565. ฝ่ายปกครอง : โรงเรียนบ้านเดื่อวิทยาคม.
โรสนี จิรยะมาการ. (2557). การสร้างความสามารถในการประเมินของครูเพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสาร ภาษาไทยของนักเรียนในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้โดยใช้แนวคิดประเมินแบบเสริมพลังอำนาจและการสอนโดยใช้การประเมินเป็นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชา การวัดผลและประเมินผล คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศรายุทธ รัตนปัญญา. (2557). การพัฒนารูปแบบการประเมินสมรรถนะโดยประยุกต์ใช้การประเมิน
แบบเสริมพลังอำนาจสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาใหม่ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ
การศึกษาขั้นพื้นฐาน. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต แขนงวิชาการประเมินการศึกษา. บัณฑิต
วิทยาลัย : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สาธิดา สกุลรัตนกุลชัย. (2554). การประเมินแบบเสริมพลังในการเรียนการสอนแบบสตูดิโอทาง สถาปัตยกรรม. SDU Research Journal, 7(2): 143-151.
สมพร ญาณสูตร. (2558). องค์ประกอบการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนขยายโอกาสทาง การศึกษาในเขตภาคใต้ฝั่งตะวันออก. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต
สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล.
สรสิทธิ์ ทิพย์อักษร. (2559). การมีส่วนร่วมของผู้บริหารและครูผู้สอนในการพัฒนาคุณธรรม
จริยธรรมของนักเรียนในโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3.
ออนไลน์ http://dspace.bru.ac.th สืบค้นเมื่อ สืบค้นเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2566.
สำนักงานรัฐมนตรี, (2562).รายงานผลการดำเนินงานของกลุ่มการเมือง สำนักงานรัฐมนตรี กระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ. 2562 – 2566). รายงานผลการดำเนินงานของกลุ่มการเมือง สำนักงานรัฐมนตรี กระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ. 2562-2566)
อนุสรา สุวรรณวงศ์. (2558). กลยุทธ์การบริหารเพื่อพัฒนา ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ
สำหรับครูโรงเรียนเอกชน. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหาร
การศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Battersby, S. L.; & Verdi, B. (2015). The Culture of Professional Learning Communities
and Connections to Improve Teacher Efficacy and Support Student
Learning. Arts Education Policy Review. 116(1): 22-29
Boone, J. A. (2014). Information Management: An Educational Perspective. South African Journal of Library and Information Science. 58(4): 319-326.
Fetterman., D.M., (1996). Empowerment Evaluation: An Introduction to theory and practice.
In Fetterman, D.M., Kaftarian, S.J. and Wandersman, A. (Eds). Empowerment
Evaluation : Knowledge and Tools for Self–Assessment & Accountability. Thousand Oaks, CA : Sage.
Fetterman., D.M.,. (2001). Foundation of Empowerment Evaluation. London: SAGE Publications.
Hord, S. E. (2004). Learning Together: Leading Together. Changing Schools through Plcs.
New York: Teachers College Press.
Kilbane, J. F. (2009). Factors in Sustaining Professional Learning Community.
Pace University. New York: SAGE Publications.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Pacific Institute of Management Science

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
