Digital Academic Leadership of School Administrators Phawo - Dan Mae Lamao School Group Under the Office of Tak Primary Educational Service Area 2

Authors

  • Somrudee Thanompongdee Master of Education Program in Educational Administration Northern College

Keywords:

Academic Leadership, School Administrators, Digital Era

Abstract

           The objectives of this research were: 1) to study the academic leadership in the digital era of school administrators in the Phawo – Dan Mae Lamao school group under the Tak Primary Educational Service Area Office 2, and 2) to propose development guidelines for academic leadership in the digital era of school administrators in the same group. The sample group consisted of school administrators, teachers, and educational personnel in the academic year 2023, totaling 111 individuals. The research instruments were questionnaires and interview forms. Quantitative data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation, while qualitative data were analyzed using content analysis.
           The research findings revealed that the overall academic leadership in the digital era of school administrators was at the highest level. The highest-rated aspect was the formulation of vision, mission, and school goals, followed by the development of teachers’ professional skills. The lowest-rated aspect was the enhancement of academic atmosphere within the school. Recommendations from the study include that administrators should possess knowledge and skills in information and communication technology (ICT), appropriately use digital tools, support diverse learning formats, and promote the development of educational leadership that can effectively respond to changes in the digital era. Furthermore, creating professional learning networks, organizing training and workshops, and continuously evaluating the application of technology in real school contexts are also recommended.

References

กัลยาณี รัตนบุตร. (2564). การบริหารสถานศึกษาอย่างเป็นระบบสู่คุณภาพการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จามจุรี จำเมือง. (2565). ระบบพัฒนาครูในโรงเรียนเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางวิชาการของนักเรียน (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

จิติมา วรรณศรี. (2565). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล.วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(10), 455-472.

ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2563). การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน. วารสารมนุษยศาสตร์. สังคมศาสตร์และศิลปะ, 10 (2), 1342-1354.

ไชยา ภาวะบุตร. (2565). การบริหารการศึกษาในยุคการเปลี่ยนแปลงและการปฏิรูปการศึกษาไทย. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ธีระ รุญเจริญ. (2562). ภาวะผู้นำการศึกษาในยุคดิจิทัล: แนวทางสู่ Education Thailand 4.0. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

ณัฐพงศ์ สุขเกษม. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล.นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

นรินพร เขตชมพู. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

ปวีณา บุทธิจักร์. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของโรงเรียน. นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

ปริยาภรณ์ ตั้งคุณานันต์. (2563). การจัดการห้องเรียนและแหล่งเรียนรู้. กรุงเทพฯ: มีน. เซอร์วิส ซัพพลาย.

ศิริพงษ์ กลั่นไพฑูรย์. (2564). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา, 15(2), 69–76

ศิริพรรณ คงพานิช. (2565). แนวทางพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3.มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.

ศิริพร นาคสุวรรณ์. (2563). บรรยากาศการเรียนรู้กับผลสัมฤทธิ์ของนักเรียนในโรงเรียนยุคใหม่ (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

ศิริวัฒน์ สุนทรงามทวีเลิศ. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนในกลุ่มเครือข่ายแบบบูรณาการศีขรภูมิ 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1. วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม.

ภาวิดา ธาราศรีสุทธิ. (2565). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

วิชัย วงษ์ใหญ่. (2561). การนิเทศโดยใช้เทคโนโลยีในกระบวนการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

วิภาวี ศิริมงคล. (2561). การพัฒนานักเรียนอย่างรอบด้านในยุคดิจิทัล. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

วิชิรตา วรธาดาสวัสดิ์. (2566). แนวทางการนิเทศภายในแบบ Coaching & Mentoring และ PLC เชียงใหม่: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

สุภัคกาญจน์ ฤทธิ์ละคร. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนขนาดเล็ก (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). กรอบสมรรถนะดิจิทัลของคนไทย (Thai Digital Competency Framework). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2565). รายงานแนวทางการพัฒนาระบบราชการตามหลักประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.

สุรพล บุญมีทองอยู่. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคการเปลี่ยนแปลง. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

สุกัญญา ปัญญานนท์. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมในสถานศึกษากับการยกระดับคุณภาพการศึกษา. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

อัษฎาวุธ บุญเกิด. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3.มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.

Kaiser, D. (2023). Instructional leadership for learning transformation: Principles and practices. New York: Academic Insight Press.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Downloads

Published

2025-11-20

Issue

Section

Research Articles