การสื่อสารภูมิปัญญาท้องถิ่นอาหารสามวัฒนธรรมจังหวัดชายแดนใต้

ผู้แต่ง

  • จิราพร เกียรตินฤมล คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา
  • อัปสร อีซอ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา
  • อุษณีย์ พรหมศรียา คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา

คำสำคัญ:

การสื่อสาร, ภูมิปัญญาท้องถิ่น, อาหารสามวัฒนธรรม, จังหวัดชายแดนใต้

บทคัดย่อ

           งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสื่อสารภูมิปัญญาท้องถิ่นอาหารสามวัฒนธรรมจังหวัดชายแดนใต้ โดยเป็นงานวิจัยและพัฒนา อาศัยการรวบรวมข้อมูลจากภาคีที่เกี่ยวข้องทั้งกลุ่มผู้ประกอบการและกลุ่มผู้บริโภคอาหารสามวัฒนธรรม รวมถึงกลุ่มผู้รู้ด้านงานสื่อสาร วิธีการวิจัยใช้แบบผสมผสาน ทั้งการวิจัยเชิงคุณภาพ ซึ่งใช้การสนทนากลุ่มและการปฏิบัติการพัฒนา รวบรวมข้อมูลการวิจัย ส่วนการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถาม เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ผลการวิจัยสามารถสรุปได้ดังนี้ การสื่อสารภูมิปัญญาท้องถิ่นอาหารสามวัฒนธรรมจังหวัดชายแดนใต้ ได้กำหนดแบบแผนการวิจัยไว้ 3 ระยะ ประกอบด้วย 1) การวางแผนการสื่อสาร โดยเลือกใช้แนวความคิดในการออกแบบ “เมืองท่า” ในการจัดงานนิทรรศการ เนื่องจากบริเวณที่จัดอยู่ใกล้แม่น้ำปัตตานีและมีประวัติเคยเป็นเมืองท่ามาก่อน  2) การดำเนินงานการสื่อสาร ใช้ชื่อนิทรรศการ “มา-กิน-กัน” มีการสื่อสารภูมิปัญญาท้องถิ่นอาหารสามวัฒนธรรมจังหวัดชายแดนใต้ ผ่านสื่อต่างๆ อันได้แก่ การ์ดเชิญ ภาพถ่ายอาหาร วีดีทัศน์ วัตถุดิบ เมนูอาหารสามวัฒนธรรม รวมถึงสื่อสารผ่านกิจกรรมต่างๆ อาทิ การสาธิตการทำอาหาร การเสวนาอาหารสามวัฒนธรรม กิจกรรมอาหารสมานฉันท์ ฯลฯ 3) การสรุปผลการสื่อสาร พบว่า กลุ่มเป้าหมายมีความพึงพอใจต่อภาพรวมงานสื่อสารภูมิปัญญาท้องถิ่นอาหารสามวัฒนธรรมจังหวัดชายแดนใต้ อยู่ในระดับมากที่สุด คิดเป็นค่าเฉลี่ย 4.56 ± 0.59 และเมื่อจำแนกเป็นรายด้าน พบว่า กลุ่มเป้าหมายมีความพึงพอใจระดับมากที่สุด ด้านชื่อ/วัน/สถานที่จัดนิทรรศการ คิดเป็นค่าเฉลี่ย 4.65 ± 0.54 ด้านการสาธิตการทำอาหาร ค่าเฉลี่ย 4.64 ± 0.64 และด้านการบรรลุวัตถุประสงค์การสร้างจิตสำนึกความภาคภูมิใจในอาหารสามวัฒนธรรมจังหวัดชายแดนใต้ ค่าเฉลี่ย 4.61 ± 0.55 

เอกสารอ้างอิง

กองสถิติและวิจัย โรงเรียนนายเรือ. (2555). การประเมินความพึงพอใจในการจัดงานนิทรรศการ “การจัดการความรู้โรงเรียนนายเรือ (ตลาดนัดความรู้ & KM Day)”. สมุทรปราการ : กองสถิติและวิจัย โรงเรียนนายเรือ.

ประสิทธิ รัตนมณี, นราวดี โลหะจินดา, นิปาตีเมาะ หะยีหามะ, อรอุษา ปุณยบุรณะ และจิดาพร แสงนิล. (2550). วัฒนธรรมในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ปัตตานี ยะลา และนราธิวาส). ปัตตานี : สถาบันวัฒนธรรมศึกษากัลยานิวัฒนา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์วิทยาเขตปัตตานี.

รณิดา ปิงเมือง. (2554). การศึกษาและส่งเสริมวัฒนธรรมอาหารพื้นบ้านเพื่อสุขภาวะชุมชน จังหวัดเชียงราย. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, 3(3), 51-64.

วศินา จันทรศิริ. (2557). วัฒนธรรมอาหารไทย:อีกหนึ่งพลังสู่ประชาคมอาเซียน. วารสารมนุษยนิเวศศาสตร์ ฉบับพิเศษ เนื่องในโอกาสวันสถาปนามหาวิทยาลัยครบ 36 ปี, 1, 99-105.

สุภาวดี พรหมมา. (2557). รูปแบบการสื่อสาร การถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น เพื่อสืบสานประเพณีสารทเดือนสิบในฐานะทุนทางวัฒนธรรมของจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิทยาการจัดการ, 1(2), 91-111.

สมิทธิ์ บุญชุติมา และรุ่งโรจน์ รุ่งวิมลสิน. (2560). กลยุทธ์การสร้างสรรค์เพื่อการสื่อสารการตลาด. นนทบุรี : บริษัท 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.

Buzan T. (2018). Mind Map Mastery. London : Watkins Media Limited.

Shimp, Terence A. (2013). Advertising, Promotion and Other Aspects of Integrated Marketing Communication.(9th ed). Canada : Neison Education.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-12-30

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย