การเปิดรับข่าวสาร การรับรู้แบรนด์ และพฤติกรรมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของกลุ่มนักดื่มหน้าใหม่ในพื้นที่เขตภาคตะวันออก

ณัฐชยา นนท์ศิริ; สหภาพ พ่อค้าทอง

ผู้แต่ง

ณัฐชยา นนท์ศิริ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ชลบุรี
สหภาพ พ่อค้าทอง มหาวิทยาลัยศรีปทุม ชลบุรี

คำสำคัญ:

การเปิดรับข่าวสาร, การรับรู้แบรนด์, พฤติกรรมผู้บริโภค, เครื่องดื่มแอลกอฮอล์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงความแตกต่างระหว่างลักษณะทางประชากรกับการเปิดรับข่าวสาร ศึกษาถึงความแตกต่างระหว่างลักษณะทางประชากรกับการรับรู้แบรนด์ และ ศึกษาถึง ความแตกต่างระหว่างลักษณะทางประชากรกับพฤติกรรมการบริโภค เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เป็นการศึกษาเชิงปริมาณโดยดําเนินการเก็บข้อมูลแบบในรูปแบบการศึกษาเชิงสํารวจเพื่อวัดผลเพียงครั้งเดียวโดยศึกษา จากกลุ่ม นักดื่มหน้าใหม่ในเขตภาคตะวันออก แหล่งท่องเที่ยว สถานศึกษามหาวิทยาลัย ในภาค ตะวันออก ทั้งเพศชายและเพศหญิงที่มีอายุตั้งแต่ 20 - 25 ปี (เกิดใน พ.ศ. 2543 – 2548) ที่มี ประสบการณ์การบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ จำนวนทั้งสิ้น 400 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง โควตา และ บังเอิญ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา F-test/One-Way ANOVA และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ
ผลการศึกษาพบว่า ข้อมูลเกี่ยวกับการรับรู้แบรนด์ที่มีต่อเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของกลุ่มนักดื่มหน้าใหม่ในพื้นที่เขตภาคตะวันออก โดยรวม มากที่สุด อยู่ในระดับ เห็นด้วยอย่างยิ่ง มีค่าเฉลี่ย 4.35 เมื่อพิจารณาในรายละเอียดพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีระดับการรับรู้แบรนด์ที่มีต่อเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของกลุ่มนักดื่มหน้าใหม่ในพื้นที่เขตภาคตะวันออก มากที่สุด คือ ด้านภาพลักษณ์องค์กร มีค่าเฉลี่ย 4.51 อยู่ในระดับ เห็นด้วยมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านกิจกรรมและด้านสินค้า มีค่าเฉลี่ย 4.40 อยู่ในระดับเห็นด้วยมากที่สุด และน้อยที่สุด คือ ด้านส่งเสริมการขาย มีค่าเฉลี่ย 4.10 อยู่ในระดับเห็นด้วยมาก
ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างที่มีประเด็นในการเปิดรับข่าวสารเกี่ยวกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แตกต่างกัน มีการรับรู้แบรนด์เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ด้านโดยรวม ไม่แตกต่างกัน

เอกสารอ้างอิง

กัญญาณัฐ กุลวิเชียร (2562). การเปิดรับสื่อ ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจ และพฤติกรรมการซื้อสินค้าประเภทเครื่องสำอาง premium ของกลุ่ม millennials. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน

ฉัตยาพร เสมอใจ. (2550). พฤติกรรมผู้บริโภค.กรุงเทพ : ซีเอ็ดยูเคชั่น.

ชีวารัตน์ กิตติศิริสวัสดิ์ (2566). การเปิดรับสื่อออนไลน์ การรับรู้ภาพลักษณ์และพฤติกรรมการซื้อ สินค้าแบรนด์มิสทิน (Mistine) ของผู้บริโภคหลังการปรับภาพลักษณ์ระดับโกลบอล. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ปรมะ สตะเวทิน. (2540). หลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น.

Anderson, B.J., Holmbeck, G., Iannotti, R.J., et al. (2009) Dyadic measures of the parent-child relationship during the transition to adolescence and glycemic control in children with type 1 diabetes. Families, Systems, & Health, 27, 141-152.

Bandura, A. (1977). Social learning theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.

Bartosik-Purgat, M. (2019). Digital marketing communication from the perspective of individual consumers: A cross-country comparison. Marketing of Scientific and Research Organizations, 33(3), 41–54.

Becker, S. L. (1978). Discovering Mass Communication. Illinois: Scott Foresman and Glenwave.

de Bruijn, G.-J., Kremers, S. P. J., Singh, A., van den Putte, B., & van Mechelen, W. (2009). Adult active transportation: Adding habit strength to the theory of planned behavior. American Journal of Preventive Medicine, 36, 189- 194.

Jernigan, D. H., & Trangenstein, P. J. (2020). What’s next for WHO’s global strategy to reduce the harmful use of alcohol? Bulletin of the World Health Organization, 98(3), 222–223.

Keller, K. L. (2003). Understanding Brands, Branding and Brand Equity. Interactive Marketing, 5, 7-20.