คุณภาพการให้บริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในรูปแบบเทศบาลในจังหวัดเลย

ผู้แต่ง

  • สมศักดิ์ แสงเจริญรัตน์ หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยปทุมธานี

คำสำคัญ:

คุณภาพ, บริการสาธารณะ

บทคัดย่อ

            การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ ประกอบด้วย ด้านการนำองค์กร ด้านการวางแผนเชิงยุทธศาสตร์ด้าน การให้ความสำคัญกับผู้รับบริการและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ด้านการวัด การวิเคราะห์ และการจัดการความรู้ ด้านการ มุ่งเน้นทรัพยากรบุคคล ด้านการจัดการกระบวนการ 2) เพื่อศึกษาระดับหลักธรรมาภิบาล ประกอบด้วย หลักนิติธรรม หลักคุณธรรม หลักความโปร่งใส หลักความมีส่วนร่วมหลักความรับผิดชอบ พร้อมรับหลักความคุ้นค่า 3) เพื่อศึกษาระดับคุณภาพการบริการสาธารณะประกอบด้วย การให้บริการอย่างเสมอภาค การให้บริการที่ตรงตามความต้องการ การให้บริการอย่างเพียงพอ การให้บริการอย่างต่อเนื่อง การให้บริการอย่างก้าวหน้า 4) เพื่อศึกษาปัจจัยด้านการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐและหลักธรรมาภิบาลที่มีผลต่อคุณภาพการให้บริการสาธารณะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลในจังหวัดเลย และ 5) เพื่อสร้างรูปแบบและนำเสนอ การบริหารจัดการภาครัฐซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นของรูปแบบเทศบาลในจังหวัดเลย ประชากร ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ บุคลากร ของเทศบาลในจังหวัดเลย มีจำนวนทั้งสิ้น 1,998 คน กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ได้จากเปิดตารางสำเร็จรูปตามเกณฑ์ของ R.V. Krejcie , and D.W. Morgan (1970: 607-610) ได้กลุ่มตัวอย่าง 322 ราย และผู้ให้ข้อมูลหลัก ที่ใช้ในการเก็บข้อมูลแบบสัมภาษณ์ในการวิจัยในครั้งนี้คือ สมาชิกหอการค้าจังหวัดเลย จำนวน 5 ท่าน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม (Questionnaire) ทดสอบสมมติฐานโดยการวิเคราะห์สมการพหุคุณ (Multiple Regression Analysis: MRA)
         ผลการวิเคราะห์ระดับความเห็นเกี่ยวกับปัจจัยการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐที่ส่งผล ต่อคุณภาพการให้บริการสาธารณะองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลในจังหวัดเลย กลุ่มตัวอย่างเห็นว่าระดับของปัจจัยการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐที่ส่งผลต่อคุณภาพการให้บริการสาธารณะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลในจังหวัดเลย อยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.31 และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านการให้ความสำคัญกับ ผู้รับบริการและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย มีค่าเฉลี่ยสูงสุดเท่ากับ 4.52 และด้านการวางแผนเชิงยุทธศาสตร์ มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด เท่ากับ 3.91
         ผลการวิเคราะห์ระดับความเห็นเกี่ยวกับปัจจัย หลักธรรมาภิบาลที่ส่งผลต่อคุณภาพการให้บริการ สาธารณะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาล ในจังหวัดเลย กลุ่มตัวอย่างเห็นว่าปัจจัยหลักธรรมาภิบาล ที่ส่งผลต่อคุณภาพการให้บริการสาธารณะองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลในจังหวัดเลย ในภาพรวมอยู่ ในระดับมากที่สุด มีค่าสูงสุดเท่ากับ 4.22 และเมื่อพิจารณา เป็นรายด้านพบว่า หลักคุณธรรม มีค่าเฉลี่ยสูงสุดเท่ากับ 4.32 และหลักความรับผิดชอบ มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดเท่ากับ 4.04 ผลการวิเคราะห์ระดับความเห็นเกี่ยวกับคุณภาพการบริการ สาธารณะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาล ในจังหวัดเลย กลุ่มตัวอย่างเห็นความเห็นเกี่ยวกับคุณภาพ การบริการสาธารณะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบ เทศบาลในจังหวัดเลยในภาพรวมในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.22 และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านการให้บริการอย่างต่อเนื่อง มีค่าเฉลี่ยสูงสุดเท่ากับ 3.44 และด้านการให้บริการอย่างเพียงพอ มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด เท่ากับ 3.22
        การทดสอบสมมติฐาน พบว่า ด้านการนำองค์กร ด้านการวางแผนเชิงยุทธศาสตร์ ด้านการให้ความสำคัญ กับผู้รับบริการและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ด้านการวัด การวิเคราะห์ และการจัดการความรู้ ด้านการมุ่งเน้น ทรัพยากรบุคคล ด้านการจัดการกระบวนการ หลักนิติธรรม หลักคุณธรรม หลักความโปร่งใส หลัก ความมีส่วนร่วม หลักความรับผิดชอบ และหลักความ คุ้นค่าส่งผลต่อคุณภาพการให้บริการสาธารณะองค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลในจังหวัดเลย อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2546). คู่มือพนักงานส่วนตำบล. กรุงเทพฯ : ส่วนท้องถิ่นกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย.

ติน ปรัชญพฤทธิ์ (2543). ทฤษฎีองค์การ. พิมพ์ครั้งที่ 4 กรุงเทพฯ :ไทยวัฒนาพานิช.

ทิพาวดี เมฆสวรรค์ (2541). แนวคิดและหลักการทำงาน. กรุงเทพฯ : สถาบันที่ปรึกษาเพื่อพัฒนาประสิทธิภาพในราชการ.

ถวิลวดี บุรีกุล และวันชัย วัฒนศัพท์. (2549). โครงการขยายผลเพื่อนำตัวชี้วัดการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีระดับ องค์กรไปสู่การปฏิบัติ นนทบุรี : สถาบันพระปกเกล้า.

บวรศักดิ์ อุวรรณโน. (2542). การสร้างธรรมาภิบาล (Good Governance) ในสังคมไทย. กรุงเทพฯ : วิญญูชน.

ลิขิต ธีรเวคิน. (2548). วิวัฒนาการการเมืองการปกครองของไทย. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ .

สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2542). การปฏริปูระบบราชการ: การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อการปฏริปูระบบราชการ. กรุงเทพมหานคร. โรงพิมพ์สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2551). คู่มือเทคนิคการปรับปรุงแลพัฒนาองค์การ. บริษัทวิชั่นพริ้นท์ แอนด์ มีเดีย จำกัด.

สถาบันพระปกเกล้า. (2545: 42). รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการศึกษาเพื่อพัฒนาดชั้นวีดัผลการพัฒนาระบบการบริหาร จัดการที่ดี. โดยการสนับสนุนจากสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สาคร สุขศรีวงศ์ . (2550). การจัดการ: จากมุมมองนกับริหาร (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : จี.พี. ไซเบอร์พรินท์

อัมมาร สยามวาลา. (2547). ศัพท์แสงว่าด้วยคอร์รัปชัน. เอกสารเผยแพร่ในการประชุมติดตาม นโยบายรัฐบาล “4 ปี ประเทศไทย ” เนื่องในวันต่อต้านคอร์รัปชันแห่งสหประชาชาติ. 9 ธันวาคม 2547 ณ โรงแรมวินเซอร์สวีท กรุงเทพมหานคร.

Anthony J Dunne. (2006). Organizational Leaning in a food Industry Value Chain. Queensland : University of Southern Queensland.

Catt, H. (1999). Democracy in Practice. London and New York: Rutledge.

Dubnick, M. (1981). The American political science review, Volume 75, ssuc 2 June., 500 -201.

Good, C. V. (1973). Dictionary of Education. New York: McGraw – Hill.

Green, D.J. (1994). Foams Ceramic. The Encyclopedia of Advance Material, 2, 871-874.

Hilliard G V., & Norman D K. (1999). Department of Public Management and Business Management. Port.

Mc Closky, H. (1968). Political Participation. International Encyclopedia of the social sciences, Vol. 12 New York: McMillan and Free Press.

Price, A. (2004). Human resource management. In a Business Context (2nd edition). London: Thomson Learning.

Romzek, B., & Meivin J.D.k. (1987). “Accountability in the Publication Encyclopedia: Lessons Form The Challenger Tragedy”. Public Administration Review. May/June.

Verba, S. N. N. H., & Kim J. O. (1978). Participation and Political Equality. New York: Cambridge University.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-07-18

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย