การพัฒนาข้าราชการทหารเพื่อให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์การพัฒนากำลังพล ของกองบัญชาการกองทัพไทย
คำสำคัญ:
การพัฒนา, ยุทธศาสตร์, กองบัญชาการกองทัพไทยบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับ การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ที่มีต่อประสิทธิผลของ ยุทธศาสตร์การพัฒนากำลังพลของกองบัญชาการกองทัพ ไทย 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีต่อประสิทธิผลที่มีต่อ ยุทธศาสตร์การพัฒนากำลังพลของกองบัญชาการกองทัพ ไทย 3) เพื่อเสนอรูปแบบการพัฒนาข้าราชการทหาร ให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์การพัฒนากำลังพลของกอง บัญชาการกองทัพไทย ประชากรในการศึกษาวิจัยครั้งนี้ คือ ข้าราชการทหารในสังกัดกองบัญชาการกองทัพไทย ซึ่ง มีบทบาทในการพัฒนาข้าราชการทหารให้สอดคล้องกับ ยุทธศาสตร์การพัฒนากำลังพลของกองบัญชาการกองทัพ ไทย คือ กลุ่มประชากร จำนวน 393 คน ผู้วิจัยใช้ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือในการวิจัย และเก็บรวบรวมข้อมูล ซึ่งผู้วิจัยได้สร้างจากแนวคิด ทฤษฎี และผลงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ สำหรับอธิบายลักษณะทั่วไปของ ข้อมูล ค่าเฉลี่ยเลขคณิตและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน อธิบาย ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีต่อประสิทธิผลที่มีต่อ ยุทธศาสตร์การพัฒนากำลังพลของกองบัญชาการกองทัพ ไทยด้วยสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียรสัน (Pearson Product Moment Correlation Coefficent) ทดสอบ ความสัมพันธ์และสร้างสมการพยากรณ์ระหว่างการพัฒนาข้าราชการทหารเพื่อให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์การพัฒนา กำลังพลของกองบัญชาการกองทัพไทยด้วย multiple regression แบบ Enter โดยกำหนดระดับนัยสำคัญที่ .05 ผลการวิเคราะห์ระดับความคิดเห็นต่อการพัฒนาข้าราชการ ทหารเพื่อให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์การพัฒนากำลังพล ของกองบัญชาการกองทัพไทย พบว่า มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.75 และเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่าผู้ตอบแบบสอบถามมี ความคิดเห็นเกี่ยวกับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่มีผลต่อ ยุทธศาสตร์การพัฒนากำลังพลของกองบัญชาการกองทัพ ไทย สูงสุดในด้านการพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมในการ ทำงาน รองลงมา คือ ด้านการสร้างความสัมพันธ์ในองค์กร ด้านการมีส่วนร่วม และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ด้านการพัฒนาข้าราชการเตรียมความพร้อมสู่ประชาคม อาเซียน
ผลการวิเคราะห์ระดับความสำเร็จของยุทธศาสตร์ การพัฒนากำลังพลของกองบัญชาการกองทัพไทย พบว่า มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.90 และเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ระดับความสำเร็จของยุทธศาสตร์การพัฒนากำลังพล ของกองบัญชาการกองทัพไทย สูงสุดในด้านอุดมการณ์ ในการเป็นทหารอาชีพ และยึดหลักธรรมาภิบาล รองลงมา คือ ด้านการสร้างระบบการประเมินความพึงพอใจในการ บริหารการพัฒนากำลังพล และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดคือ ในด้านพัฒนาขีดสมรรถนะกำลังพลให้สามารถปฏิบัติงานได้อย่างมืออาชีพ
ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า การฝึกอบรม การศึกษา การพัฒนาบุคลากร การพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมในการทำงาน มีผลต่อรูปแบบยุทธศาสตร์การ พัฒนากำลังพลของกองบัญชาการกองทัพไทย อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ส่วน การพัฒนา หน่วย การพัฒนาอาชีพ การสร้างความสัมพันธ์ในองค์กร การมีส่วนร่วม การพัฒนาข้าราชการเตรียมความพร้อม สู่ประชาคมอาเซียน ไม่มีผลต่อการพัฒนาข้าราชการทหาร เพื่อให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์การพัฒนากำลังพล ของกองบัญชาการกองทัพไทย
เอกสารอ้างอิง
ชูชัย สมิทธิไกร. (2542). การฝึกอบรมบุคลากรในองค์การ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยลัย.
ชำนาญ ปิยวนิชพงษ์ . (2552). กรอบความคิดสำหรับการจัดการทรัพยากรมนุษย์ . กรุงเทพมหานคร : เพียร์สัน เอ็ดดูเคชั่น อินไชน่า.
ณรงค์วิทย์ แสนทอง. (2547). กลยุทธ์การบริหารคนสำหรับคนบริหาร. กรุงเทพมหานคร : เอช อาร์ เซ็นเตอร์ .
ติน ปรัชญพฤทธิ์ . (2544). ศัพท์รัฐประศาสนศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สถาบัน. (2544). รายงานการวิจัยเรื่องบริษัทข้ามชาติกับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ . กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ .
ธานินทร์ กรัยวิเชียร. (2547). คุณธรรมและจริยธรรมของผู้บริหาร. นนทบุรี : ศูนย์ส่งเสริมจริยธรรม สถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน สำนักงาน ก.พ.
นงลักษณ์ สินสืบผล. (2542). การพัฒนาบุคลากรและการฝึกอบรม. กรุงเทพมหานคร : สถาบันราชภัฎธนบุรี.
แผนปฏิบัติราชการ 4 ปี (2555 - 2558). กองทัพไทยและกองบัญชาการกองทัพไทย
พัฒนาข้าราชการพลเรือน (ก.พ.), สถาบัน. (2547). ยุทธศาสตร์การพัฒนาข้าราชการพลเรือนสำนักงาน ก.พ. กรุงเทพมหานคร : สกายบุ๊กส์ .
แผนยุทธศาสตร์การพัฒนากำลังพลกองบัญชาการกองทัพไทย ( พ.ศ.2553 - 2557). กองทัพไทยและกองบัญชาการกองทัพไทย.
ศิรภัสสรศ์ วงศ์ทองดี (2556). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ . กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุจิตรา ธนานนท์ . (2550). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ . (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : สถาบันับัณฑิต พัฒนบริหารศาสตร์ .
สนุันทา เลาหนนัทน์ (2546). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ กรุงเทพมหานคร : สถาบันราชภัฏับ้านสมเด็จเจ้าพระยา. (2544). การพัฒนาองค์การ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร : ดี.ดี.บุ๊คสโตร์ .
Gilley, J. W. and Maycunich, A. (2000a). Beyond the Learning Organization : Creating a Culture of
Continuous Growth and Development Through State-of-the-Art
Human Resource Practices. Cambride. M.A. : Perseus Books.
Gilley, J. W., Eggland, S. A. and Maycuninch, A. G. (2002). Atrategic Management: An Integrative
Perspective. Englewood Cliffs, New Jersey : Prentice - Hall.
Hammer, M. and Champy, J. (1993). Reengineering the Corporation : A Manifesto for Business Revolution. New York : Harper.
Harrion, R., and Kessels, J. (2002). Human Resource Development in a Knowledge Economy: An
Organization View. NY.PAGRAVE MACMILLAN.
Harris, S. G. and Mossholder, K. W. (1996). The Affective Implications of Perceived Congruencewith cClture Dimensions during Organizational Transformation. Journal of Management. 22 : 527-547.
Pace, R. Wayne; Smith, Phillip C. and Mills, Gordon E. 1991. Human Resource Development: The Field. Englewood Cliffs, N.J : Prentice Hall.
McNeilkl, M. (1995). Approaches to the Development of Human Resources Management competency standards in the Australian Public Service. {Online}. Available : http://erl.canberra.edu.au/uploads/ approved/adt-AUC2006103.142/public/01front.pdf{2009,june 15}.
Rees, C. J.; Jarvalt, J. and Metcalfe, B. (2005). Career Management in Transition: HRD Themesfrom the Estonian Civil Service. Journal of European Industrial Training. 29 (7): 572- 592.
Reynolds, A., Sambrook, S., and Stewart, J. (1993). Dictionnary of HRD. Hampshire: GOWER Publishing.
Webster, A.. (1993). The Relationship of Computer – Assisted Instruction to Mathematice Achievement, Student Cognitive Styles, and Student and Teacher Attitudes (fifth – grade). 1990. <http://buu. thailis.uni.net.th/detail.nsp> October 23, 2002
Wright, P. C. and Rudolph, J. J. (1994). HRM Trends in the 1990 : Should Local Government Buy in
International Journal of Public Sector Management, 7 (3), pp. 27 – 43.
Werner, J. M. and DeSimone, R. L. (2006). Human Resource Development. 4th ed. Australia: Thomson South-Western.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
