ปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จในการพัฒนาชุมชนตามแนวทางปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของเทศบาลตำบลสีแก้ว อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด

ผู้แต่ง

  • ณัฐพันธุ์ ศรีจินดา สาขาวิชาพัฒนาชุมชน คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • กาญจนา รอดแก้ว สาขาวิชาพัฒนาชุมชน คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คำสำคัญ:

พัฒนาชุมชน, หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

บทคัดย่อ

         วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้ มี 3 ประการคือ  (1) เพื่อศึกษาปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จในการพัฒนาชุมชนตามแนวทางปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของชุมชนเทศบาลตำบลสีแก้ว อำเภอเมือง  จังหวัดร้อยเอ็ด (2) เพื่อศึกษาระดับความสำเร็จในการพัฒนาชุมชนตามแนวทางปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของชุมชนเทศบาลตำบลสีแก้ว อำเภอเมือง  จังหวัดร้อยเอ็ด โดยใช้แบบสอบถามเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างประชาชนที่อยู่อาศัยในชุมชนเทศบาลตำบลสีแก้ว อำเภอเมือง  จังหวัดร้อยเอ็ด จำนวน 264 คน ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้

  1. ปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จในการพัฒนาชุมชนตามแนวทางปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของชุมชนเทศบาลตำบลสีแก้ว อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด ได้แก่ ปัจจัยภายนอกชุมชน เช่น การสนับสนุน ช่วยเหลือจากภาครัฐในการจัดอบรมให้ความรู้เกี่ยวกับหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง การสนับสนุนงบประมาณ การจัดหาตลาดรองรับผลิตภัณฑ์ชุมชน การสนับสนุน ช่วยเหลือ และความร่วมมือจากปัจจัยภายในชุมชน เช่นการมีส่วนร่วมสบทุนเงินทุน เพื่อนำมาใช้ในการดำเนินการกิจกรรมพัฒนาชุมชน การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ การสร้างเครือข่ายระหว่างคนในชุมชนในการทำกิจกรรมและการพัฒนาอาชีพ โดยปัจจัยทั้งสองมีความสัมพันธ์ค่อนข้างมากกับความสำเร็จ
  2. เทศบาลตำบลสีแก้ว อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ดประสบผลสำเร็จในการน้อมนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ในการพัฒนาชุมชนและประชาชนในระดับมาก โดยระดับปัจเจกบุคคล/ครอบครัวได้ดำเนินชีวิตอย่างพอกินพอใช้ ไม่เบียดเบียนผู้อื่น บุคคลในครอบครัวมีความสุขและพอใจกับสภาพชีวิตในปัจจุบัน เป็นต้น และในระดับชุมชนมีการจัดตั้งกลุ่มออมทรัพย์ขึ้นเพื่อใช้เป็นทุนหมุนเวียนให้สมาชิก มีการรณรงค์ส่งเสริมการออม และมีการจัดตั้งกลุ่มออมทรัพย์ เพื่อการผลิตสินค้าที่เป็นของเทศบาลตำบลสีแก้ว อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นต้น
  3. ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับแนวคิดและหลักการของเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนพบว่า ประชาชนชุมชนเทศบาลตำบลสีแก้ว อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด ส่วนใหญ่มีความรู้ความเข้าใจในระดับสูง
  4. ปัญหาและอุปสรรคของชุมชนในการพัฒนาชุมชนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของเทศบาลตำบลสีแก้ว อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ดพบว่า ระดับครัวเรือน/ครอบครัว ยังขาดความรู้ ความเข้าใจที่ถูกต้องในการจัดทำบัญชีรายรับ-รายจ่ายมีปัญหาหนี้สิน และขาดความกระตือรือร้นในการแสวงหาความรู้หรือนวัตกรรมใหม่ๆ เพื่อนำมาปรับใช้ในการดำเนินชีวิตและพัฒนาชุมชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง และในระดับชุมชน พบว่าการให้ความช่วยเหลือ สนับสนุนจากภาครัฐที่เกี่ยวข้องในด้านต่างๆ ที่เกี่ยวข้องการพัฒนาชุมชนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงยังมีไม่ต่อเนื่อง ขาดการจัดหาแหล่งตลาดรองรับผลิตภัณฑ์ชุมชนสินค้าหรือผลิตภัณฑ์ชุมชน มีไม่หลากหลาย และขาดการพัฒนาผลิตภัณฑ์ทั้งในด้านคุณภาพรูปลักษณ์ที่ทันสมัย สวยงาม และขาดแคลนงบประมาณในการดำเนินกิจกรรมการพัฒนาชุมชนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง เป็นต้น

เอกสารอ้างอิง

กังสดาล อยู่เย็น.(2554). “พลวัตชุมชนบ้านเปร็ดในภายใต้แนวความคิดเศรษฐกิจพอเพียง”. วิทยานิพนธ์สงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

กำธน ไชยานนท์. (2548). ความรู้และความตระหนักที่มีต่อการดำเนินชีวิตบนพื้นฐานแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงของเกษตรผู้เข้าร่วมโครงการแปลงทรัพย์สินเงินทุนในเขตปฏิรูปที่ดินอำเภอจุน จังหวัดพะเยา. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ .

กุลวดี ล้อมทองวีระภัทรานนท์. (2550). การนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการ ดำเนินชีวิต ศึกษากรณีบุคลากรสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์. วิทยานิพนธ์ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ .

เกษม ผดุงธรรม. (2553). การศึกษาเศรษฐกิจชุมชนเข้มแข็งตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง กรณีศึกษาชุมชนบ้านเกษตรก้าวหน้า จังหวัดสระบุรี. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตร มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

คณะกรรมการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง. การประยุกต์ใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ:สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ, 2554.

ชัยอนันต์ สมุทวานิช. (2556). ทฤษฎีใหม่: มิติที่ยิ่งใหญ่ทางความคิด. พิมพ์ครั้งที่ 2 กรุงเทพฯ: บริษัทสุขุมและบุตรจำกัด, .

สุเมธ ตันติเวชกุล. (2543). ใต้เบื้องพระยุคลบาท.กรุงเทพฯม สำนักพิมพ์มติชน.

สุรศักดิ์ อมรรัตนศักดิ์. (2536). วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลทางการศึกษา. กรุงเทพฯ, มหาวิทยาลัย รามคำแหง.

สุรางค์พิมล สายโรจน์. (2551). การประยุกต์ใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการดำรงชีวิตของคน กรณีศึกษาชุมชนสหชุมชน โครงการเขตสายไหม. กรุงเทพฯ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหา บัณฑิต, มหาวิทยาลัยรังสิต.

อนันต์ ศรีโสภา. (2525). การวัดผลและประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพฯ, ไทยวัฒนาพานิช.

อภิชัย พันธเสน และคณะ.(2556). โครงการสังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ:สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).

อภิชัย พันธเสน และคณะ. (2549). สังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ, โรง พิมพ์สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

อรรถพล อุทุมพร. (2559) “การนำแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงไปปฏิบัติในองค์การบริหารส่วนตำบลหารแก้ว อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่”. การค้นคว้าแบบอิสระ รัฐศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการเมืองและการปกครอง บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

อัจฉรา ราชแก้ว. (2550). การทำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปปรับใช้ในการดำเนินชีวิตของพนักงาน

ขับรถโดยสารประจำทาง จังหวัดปทุมธานี. ภาคนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบัน บัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ .

อำพล เสนาณรงค์. (2541). ประมวลพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเกี่ยวกับทฤษฎีใหม่.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อุดมพร อมรธรรม. (2549). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงพระเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพฯ, แสงดาวการพิมพ์.

เอื้องทิพย์ เกตุกราย. (2551). การประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงในชีวิตประจำวันของคน ตำบลคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-10-08

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย