แนวทางการพัฒนาการเรียนการสอนดนตรี สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม

ผู้แต่ง

  • ธันยาภรณ์ โพธิกาวิน วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล

คำสำคัญ:

แนวทางการพัฒนา/การเรียนการสอนดนตรี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพการเรียนการสอนและการจัดกิจกรรมวิชาดนตรีในโรงเรียนมัธยมศึกษาอำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม 2) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาการเรียนการสอนดนตรีในโรงเรียนมัธยมศึกษาอำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม  การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้างและการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม ในการเก็บรวบรวมข้อมูล จากนั้นนำเสนอผลการวิจัยในลักษณะการพรรณนาและพรรณนาวิเคราะห์

          ผลการวิจัยพบว่า สภาพการเรียนการสอนวิชาดนตรีทั้งดนตรีไทยและดนตรีสากล ในโรงเรียนมัธยมศึกษาอำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ในปัจจัยทางการบริหาร ประกอบด้วย 1) ด้านบุคลากร 2) ด้านงบประมาณ 3) ด้านวัสดุครุภัณฑ์ 4) ด้านการจัดการ และปัจจัยด้านการเรียนการสอน ประกอบด้วย 1) ด้านหลักสูตร 2) ด้านการเรียนการสอนดนตรี 3) ด้านการวัดและประเมินผล 4) ด้านกิจกรรมทางดนตรี ควรมีการพัฒนาในทุกด้าน เพื่อให้การเรียนการสอนดนตรีเกิดประโยชน์ และมีประสิทธิภาพต่อผู้เรียนมากที่สุด

          แนวทางการพัฒนาการเรียนการสอนดนตรีสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม จากผลการวิจัยพบว่า ในปัจจัยทางการบริหาร 1) ด้านบุคลากร 2) ด้านงบประมาณ 3) ด้านวัสดุครุภัณฑ์ อาคาร สถานที่ และเครื่องดนตรี 4) ด้านการจัดการ  เป็นปัจจัยที่สำคัญในการขับเคลื่อนองค์กรเพื่อการพัฒนา และในด้านปัจจัยด้านการเรียนการสอน ควรมีแนวทางการในการพัฒนาการเรียนการสอน ใน 1) ด้านหลักสูตร 2) ด้านการเรียนการสอนดนตรี 3) ด้านการวัดและประเมินผล 5) ด้านกิจกรรมทางดนตรี เพื่อให้สามารถตอบสนองต่อความต้องการของผู้เรียน และการเรียนการสอนมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

ประวัติผู้แต่ง

ธันยาภรณ์ โพธิกาวิน, วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล

วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล

เอกสารอ้างอิง

จิรพจน์ จึงบรรเจิดศักดิ์ (2556). สภาพการจัดการศึกษากลุ่มสาระการเรียนรู้วิชาชีพเฉพาะดนตรีสากล วิทยาลัยนาฏศิลป์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา การบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.

กิติคุณ จตุรภัทรวงศ์. (2556). กระบวนการจัดการเรียนการสอนดนตรีไทยของสถานศึกษาที่สังกัด สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน(สพฐ.) ในจังหวัดอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์ ศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย มหาสารคาม.

กฤษฎา กองสวรรค์ (2558). ความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนวิชาดนตรีสากลของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนปักธงชัยประชานิรมิต จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ศิลป ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดนตรี บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฎบ้านสมเด็จ.

จิรกานต์ สิริกวินกอบกุน. (2558). การพัฒนากรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาดนตรีศึกษา สำหรับ สปป. ลาว ตามกรอบมาตรฐานคุณวุติระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ.

วิทยานิพนธ์ปริญญา ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาดนตรีศึกษา, จุฬาลงกรณ์มหวิทยาลัย.

จิรพจน์ จึงบรรเจิดศักด์. (2556). สภาพการจัดการศึกษากลุ่มสาระการเรียนรู้วิชาชีพเฉพาะดนตรีสากล วิทยาลัยนาฏศิลป์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ศิลป ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาดุริยางคศิลป์, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

มนตรี แย้มกสิกร. (2534). ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับดนตรีไทย. สงขลา : มหาวิทยาลัยศรีนครินวิโรฒ สงขลา.

ณรุทธิ์ สุทธจิตต์. (2534). กิจกรรมดนตรีสำหรับครู. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณรุทธิ์ สุทธจิตต์. (2535). สาระดนตรีศึกษา: แนวคิดสู่แนวปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

ณรุทธิ์ สุทธจิตต์. (2539). กิจกรรมดนตรีสาหรับครู. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ดิฐพงษ์ อุเทศธำรง. (2558). แนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาดนตรีตะวันตกในสถาบันอุดมศึกษาของราชอาณาจักรกัมพูชา. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาดุริยางคศิลป์, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ธิรนันท์ ชมวนา. (2551). สภาพปัญหาและแนวทางแก้ไขปัญหาการจัดการเรียนการสอนทางไกลผ่านดาวเทียม : กรณีศึกษาโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 33. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิตสาขาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยเทพสตรี.

บรรจง พลขันธ์. (2555). แนวทางการพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนการสอนของวิทยาลัยการอาชีพ

วาปีปทุม. วิทยานิพนธ์การบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

พงศ์พันธุ์ ศิริสวัสดิ์. (2556). การศึกษาสภาพความต้องการในการเรียนวิชาดนตรีของนักเรียนใน โรงเรียนดนตรีเอกชนในเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร.ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดนตรี บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.

ซามูเอล นุ่นทอง. (2557). การศึกษาสภาพความต้องการในการเรียนวิชาดนตรีสากลของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปี ที่ 1 โรงเรียนดีบุกพังงาวิทยายน จังหวัดพังงา สังกัดสำนักกงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษา เขต 14. ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดนตรี บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.

สง่า กำจัด (2555). การจัดการเรียนรู้ดนตรีที่ส่งผลต่อสุนทรียภาพนักเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาด ใหญ่ ในประเทศไทย.ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย มหาสารคาม.

สถิตย์ เสมาใหญ่. (2557). การศึกษาสภาพการสอนวิชาดนตรีศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ของ โรงเรียน มัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตจังหวัด ประจวบคีรีขันธ์. ปริญญา ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดนตรี บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้าน สมเด็จเจ้าพระยา.

สุจิต ศรีงาน (2552). แนวทางการพัฒนาการจัดกิจกรรมดนตรีสากลเพื่อการพัฒนาผู้เรียนของ โรงเรียน มัธยมศึกษา ในเขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี เขต 1.วิทยานิพนธ์ศิลปกรรมศาสตรมหา บัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สุกรี เจริญสุข. (2544). พรสวรรค์ศึกษา. กรุงเทพฯ: จงเจริญการพิมพ์.

วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2542). การจัดการเรียนการสอนทที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพฯ: ไทย วัฒนาพานิช.

วิชัย โพธิทองคำ. (2530). คู่มือดนตรี คอร์ดโครงสร้างและแบบฝึกหัด. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.

อภินันท์ สีขำ. (2560). แนวทางพัฒนาการจัดการเรียนการสอนทางไกลผ่านดาวเทียมของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชรเขต 1. วิทยานิพนธ์การบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-04-26

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย