รูปแบบการพัฒนามหานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืน

บทคัดย่อ

          การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาระดับปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนามหานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืนเพื่อศึกษาระดับการพัฒนามหานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืน  เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนามหานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืน และเพื่อสร้างรูปแบบการพัฒนามหานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืน  กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย กลุ่มที่ 1 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย  ระยะที่ 1 จำนวน 399 คน ได้มาโดยวิธีการหาขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสูตรของยามาเน่ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือ กลุ่มที่ 2 ประชากรที่ใช้ในการวิจัยระยะที่ 2 การประชุมกลุ่มย่อย (Focus  Group) จำนวน 18 คน  และการสัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 18 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติ สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุ โดยวิธี Stepwise นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ข้อมูลเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยใช้วิธีการพรรณนาและอธิบายผล  ผลการวิจัย พบว่า
        1. ระดับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนามหานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืน โดยรวมอยู่ในระดับมาก
        2. ระดับการพัฒนามหานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืน โดยรวมอยู่ในระดับมาก
        3. ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนามหานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืน  โดยรวมมีค่าความสัมพันธ์อยู่ในระดับปานกลาง เท่ากับ .588 
        4. การวิเคราะห์อำนาจพยากรณ์ของตัวแปรปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนามหานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืนโดยรวม ทั้ง 4 ตัว สามารถอธิบายตัวแปรตาม คือ การพัฒนามหานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืน ได้ร้อยละ 38.00  มีค่า R² = .380 และมีค่าของ F เท่ากับ 60.330  ซึ่งมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ α .05 เมื่อพิจารณาตัวแปรย่อย พบว่า ตัวแปรที่จะอธิบายการพัฒนามหานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืน โดยเรียงลำดับการเข้าสู่สมการตามความสัมพันธ์ดังต่อไปนี้ คือปัจจัยด้านการเมือง (X₈)  ปัจจัยด้านทรัพยากรมนุษย์ (X₅) ปัจจัยด้านรูปแบบการปกครองท้องถิ่น (X₃)  และตัวแปรตัวสุดท้ายที่เข้าสู่สมการที่ดีที่สุดของการวิเคราะห์ถดถอยพหุ ได้แก่ ปัจจัยด้านการบริหารจัดการ (X₂) สามารถเขียนสมการณ์ในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานได้ ดังต่อไปนี้

          สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ Y  =  2.283 + .069X₂ + .074X₃ + .096X₅  + .188 X₈   

          สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน Z_r    =  .348Z₈ + .160Z₅  + .129Z₃  + .127Z₂
         
          5. รูปแบบการพัฒนานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืน ประกอบด้วย ปัจจัยด้านการบริหารจัดการ  ปัจจัยด้านรูปแบบการปกครองท้องถิ่น ปัจจัยด้านทรัพยากรมนุษย์ ปัจจัยด้านการเมือง ปัจจัย ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ปัจจัยด้านสังคม ปัจจัยด้านโครงสร้างพื้นฐาน  ปัจจัยด้านเศรษฐกิจ ปัจจัย ด้านงบประมาณ  ปัจจัยด้านภาวะผู้นำของผู้บริหารท้องถิ่น  ปัจจัยด้านการมีส่วนร่วม  ปัจจัยด้านกลยุทธ์เชิงบูรณาการ มีอิทธิพลต่อการพัฒนามหานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืน คือ ด้านการจัดรูปผังเมืองหรือพื้นที่ ด้านเมืองการศึกษา ด้านเมืองการคมนาคม  ด้านเมืองสุขภาพ ด้าน Mice  City ด้านการเป็นศูนย์กลางกระจายสินค้า ด้านการรับข้อมูลข่าวสาร และ ด้านเอกลักษณ์ของการเป็นเมืองมหานครขอนแก่น  การพัฒนานครขอนแก่นสู่ความยั่งยืน  ควรให้ความสำคัญการสร้างความสมดุลให้กับสังคม เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อมและมองปัจจัยภายในภายนอก ได้แก่ สถานการณ์ของโลกในปัจจุบันที่มีผลกระทบประกอบด้วยและต้องสร้างกลไกการมีภูมิคุ้มกันเพื่อให้เกิดการพัฒนาอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน