การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมของผู้นำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจในการทำงานร่วมกับ สมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจ (สรส.)
คำสำคัญ:
การสื่อสารแบบมีส่วนร่วม, ผู้นำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจ, สมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจบทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาสภาพการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมของผู้นำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจในการทำงานร่วมกับสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจ (สรส.) 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมของผู้นำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจในการทำงานร่วมกับสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจ (สรส.) 3) เพื่อศึกษาปัญหาและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการแก้ปัญหาการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมของ ประธานสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจในการทำงานร่วมกับสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจ (สรส.)
งานวิจัยเรื่องนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 5 คน พิจารณาจากเกณฑ์คือ เป็นประธานสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจมาอย่างน้อย 1 วาระ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสัมภาษณ์เชิงลึก มีการวิเคาะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)
ผลการวิจัยเรียงตามวัตถุประสงค์ มีดังนี้
1) ระดับการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมของผู้นำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจในการทำงานร่วมกับสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจ (สรส.) 1.1) การมีส่วนร่วมในการปฏิบัติตามมติของคณะกรรมการบริหารสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจ (สรส.) ผลการวิจัยพบว่า ผู้นำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจมีส่วนร่วมในการปฏิบัติตามมติกรรมการบริหาร การจ่ายค่าสมาชิกถือเป็นระเบียบข้อบังคับซึ่งต้องมีการดำเนินการตามมติ มีการนำสมาชิกเข้าร่วมกิจกรรมตามมติของสรส. และมีการเสียสละเวลางานของตนเพื่อมาทำงานให้สรส. 1.2) การมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นต่อที่ประชุมของคณะกรรมกรรมการบริหารสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจ (สรส.) ผลการวิจัยพบว่า ผู้นำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นตามมติจากที่ประชุมสหภาพแรงงานของตนเอง มีการแสดงความคิดเห็นในการดำเนินการให้จ่าย ค่าสมาชิกให้ตรงเวลา มีการตัดสินใจและนำสมาชิกเข้าร่วมกิจกรรม และมีส่วนร่วมในการกำหนดกฎเกณฑ์ในเรื่องเวลาการทำงานให้สรส. 1.3) การมีส่วนร่วมในการวางแผนหรือกำหนดนโยบายต่อที่ประชุมของคณะกรรมกรรมการบริหารสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจ (สรส.) ผู้นำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจมีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายของสรส. มีส่วนร่วมในการกำหนดแนวทางดำเนินการในการเก็บค่าสมาชิก และมีส่วนร่วมในการกำหนดข้อตกลงกับองค์กรที่สังกัด
2) ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมของผู้นำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจในการทำงานร่วมกับสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจ (สรส.) 2.1 ความเดือดร้อนที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆของสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจ (สรส.) ได้แก่ ความเดือดร้อนจากนโยบายของรัฐบาล และความเดือดร้อนจากการเอารัดเอาเปรียบของนายจ้าง 2.2 ความไม่พึงพอใจร่วมกันที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆของสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจ (สรส.) ได้แก่ นโยบายการบริหารรัฐวิสาหกิจ และการสื่อสารที่ไม่ชัดเจนเกี่ยวกับการพิทักษ์รักษาผลประโยชน์ให้กับสมาชิก 3. ความปรารถนาร่วมกันของคณะกรรมการกลางในการเปลี่ยนแปลงองค์กรสมาชิกของสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจ ได้แก่ การปรับปรุงสวัสดิการของพนักงานรัฐวิสาหกิจ และการไม่แปรรูปรัฐวิสาหกิจ
3) ปัญหาและข้อเสนอแนะในการแก้ปัญหาเกี่ยวกับการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมของผู้นำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจในการทำงานร่วมกับสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจ (สรส.) ผลการวิจัยพบว่า ปัญหาหลักคือการขาดการสื่อสารจากสรส.ไปยังองค์กรของสมาชิก แนวทาการแก้ปัญหาคือการสร้างการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมในรูปแบบต่างๆ
เอกสารอ้างอิง
ขัตติยา จันทรโชติ. (2553). การมีส่วนร่วมในการบริหาร : ประสบการณ์จากสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค. [ออนไลน์] สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2561.จากhttp://newtdc.thailis.or.th/result.aspx?ntk=subject_facet1&ntt= http://newtdc.thailis.or.th/result.aspx?ntk=subject_facet1&ntt= มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์%20--%20ปัญหาพิเศษ.%20ศศ.ม.%20(การจัดการความขัดแย้ง)%202553
จารุวรรณ กมลสินธุ์ จิรนันท์ กมลสินธุ์ บุญญฤทธิ์ ชลวิถี. (2562). การสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจของประธานสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจ. รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการระดับชาติ ราชภัฎหมู่บ้านจอมบึงวิจัย. วันศุกร์ที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2562. ณ อาคารศูนย์ภาษาและคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎหมู่บ้านจอมบึง. หน้า 1169-1180.
ธนวดี บุญลือ. (2544). ทฤษฎีและแบบจำลองพื้นฐานทางการสื่อสาร. ใน เอกสารการสอนชุดวิชาหลักและทฤษฎีการสื่อสาร. หน่วยที่ 9. หน้า 473-535. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. สาขาวิชานิเทศศาสตร์.
นรีรัตน์ สร้อยศรี. (2554). พฤติกรรมการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมในการเรียนรู้แบบร่วมกันด้วยเว็บเควสท์เชิงสมรรถนะของนักศึกษาสาขาเทคโนโลยีการโทรทัศน์และวิทยุกระจายเสียง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ. นิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต. สาขาวิชานิเทศศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
บวร ชื่นจิตต (2549). บทบาทสหภาพแรงงานในองคกรที่เปนอุตสาหกรรมขนาดใหญ กรณีศึกษา บริษัท สยามโตโยตา อุตสาหกรรม จํากัด. [ออนไลน์] สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2561. จากhttp://library1.nida.ac.th/termpaper5/hrd/2550/19252.pdf
ภัทราวรรณ จูฑะพันธุ์. (2552). กลยุทธ์การสื่อสารขององค์กรสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจในประเทศไทย.
[ออนไลน์] สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2561. จาก https://cuir.car.chula.ac.th/xmlui/handle/123456789/19465
รายงานการประชุมคณะกรรมการกลาง สรส. (2562). การประชุมคณะกรรมการกลางสรส. ครั้งที่ 1/62. วันที่ 15 มกราคม 2562. ณ ห้องประชุม 802 ชั้น 8 ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์เพื่อการเกษตร.
เรณุมาศ รักษาแก้ว. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชน. [ออนไลน์] สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2561. จาก http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title
วิภาณี แม้นอินทร์. (2559). มวลชนสัมพันธ์และชุมชนสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
สำนักแรงงานสัมพันธ์. (2562). รายงานสถานการณ์ด้านแรงงาน. [ออนไลน์] สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2561. จาก http://relation.labour.go.th/2018/
อรสา ปานขาว. (ม.ป.ป.). กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อการพัฒนาการส่งเสริมการเกษตรแบบมีส่วนร่วม. เอกสารประกอบการสอน. สาขาวิชานิเทศศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อำนาจ โทบุราณ. (2553). ปัจจัยทางการสื่อสารที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองกับสหภาพแรงงาน ของสมาชิกสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย. [ออนไลน์] สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2561. จาก https://dric.nrct.go.th/index.php?/Search/SearchDetail/235247
Cohen, J.M. and Uphoff, N.T. (1981). Rural Development Participation : Concept and Measures for Project Design Implementationand Evaluation. Rural Development Committee Center for InternationalStudies. USA: Cornell University.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
