แรงจูงใจและองค์ประกอบทางการท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการแสวงหาข้อมูลด้านการท่องเที่ยวทางอินเทอร์เน็ตของนักท่องเที่ยวในเขตกรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • ศิริภรณ์ พงศ์ลี้ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร
  • อัฏฐมา บุญปาลิต คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร
  • เกริกฤทธิ์ อัมพะวัต คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร

คำสำคัญ:

แรงจูงใจ, องค์ประกอบทางการท่องเที่ยว, การแสวงหาข้อมูลทางด้านการท่องเที่ยว, อินเทอร์เน็ต

บทคัดย่อ

        การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแรงจูงใจและองค์ประกอบทางการท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการแสวงหาข้อมูลด้านการท่องเที่ยวทางอินเทอร์เน็ตของนักท่องเที่ยวในเขตกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างคือ ประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน เลือกวิธีสุ่มแบบตามระดับชั้น วิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้ค่าการแจกแจงความถี่ ค่าสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สันและการถดถอยเชิงพหุ ผลการศึกษาพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 20 – 30 ปี สถานภาพโสด การศึกษาระดับปริญญาตรี อาชีพพนักงานเอกชน รายได้ต่อเดือน 15,000-20,000 บาท มีประสบการณ์การใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อการท่องเที่ยว มากกว่า 3 ปี ความถี่ในการสืบค้นข้อมูลทางการท่องเที่ยวจำนวน 2-3 ครั้งต่อสัปดาห์ ประเภทของสื่อที่ใช้คือ Google เรื่องที่ต้องการสืบค้นมากที่สุด คือ ด้านสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ โดยส่วนใหญ่ใช้สมาร์ทโฟนเพื่อสืบค้นข้อมูลทางการท่องเที่ยว การทดสอบสมมติฐานพบว่าแรงจูงใจและองค์ประกอบการท่องเที่ยวส่งผลต่อพฤติกรรมการแสวงหาข้อมูลด้านการท่องเที่ยวทางอินเทอร์เน็ตของนักท่องเที่ยวในเขตกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560). ยุทธศาสตร์กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. สืบค้นเมื่อ 15 กุมภาพันธ์2564, จาก https://www.mots.go.th/ewt_dl_link.php?nid=9689

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2563). การท่องเที่ยว. สืบค้นเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2564, จากhttp://nscr.nesdb.go.th/wp-content/uploads/2021/01/06_NS_05.pdf

ปภาวี ศรีวารี. (2558). การแสวงหาข้อมูล ความไว้วางใจ และทัศนคติของผู้บริโภค ที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อ และการแบ่งปันข้อมูลในสื่อสังคมออนไลน์ กรณีศึกษา www.zalora.co.th.วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

ปรัชญา บุญเดช. (2018). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวถ้ำเลเขากอบ อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง. ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

พรไพลิน จุลพันธ์. (2563). “พิพัฒน์”ถก 15 โรงแรมดังวันนี้ ฟื้นเที่ยวไทยพยุงเลิกจ้าง. สืบค้นเมื่อ 12 มกราคม 2564 จาก https://www.bangkokbiznews.com/news/detail/907989

วีรพงษ์ สุทาวัน. (2019). พฤติกรรมการใช้สื่ออินเตอร์เน็ตและความพึงพอใจต่อการใช้สื่ออินเตอร์เน็ตเพื่อการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวในจังหวัดตาก. คณะบริหารธุรกิจ. วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น.

ศิริเพ็ญ ดาบเพชร. (2014). การเลือกสถานที่ท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวครั้งแรกและนักท่องเที่ยวซ้ำ. คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ศิวพร มีนาภา. (2562). ปัจจัยแรงจูงใจในการท่องเที่ยวและปัจจัยองค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. สาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมการบริการและการท่องเที่ยว. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

สิริพร ดงสิงห์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเข้าใช้บริการที่พักประเภทรีสอร์ทบริเวณสะพานข้ามแม่น้ำแคว อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี. คณะศิลปศาสตร์. มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี.

Cohen. (2003). “Backpacking: diversity and change”. Tourism and cultural change, 1(2): 95-110.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-09-23

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย