ยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม พื้นที่รับผิดชอบกองบัญชาการตำรวจนครบาล

ผู้แต่ง

  • ธีรยุทธ จงศิริ สถาบันรัฐประศาสนศาสตร์และธรรมาภิบาล มหาวิทยาลัยชินวัตร
  • อติพร เกิดเรือง The Institute of Public Administration and Governance, Shinawatra University
  • ประยุทธ์ สวัสดิ์เรียวกุล สถาบันรัฐประศาสนศาสตร์และธรรมาภิบาล มหาวิทยาลัยชินวัตร

คำสำคัญ:

การป้องกันอาชญากรรม, การพัฒนาความร่วมมือ, ยุทธศาสตร์

บทคัดย่อ

               การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับความคิดเห็นของปัจจัยที่ก่อให้เกิดปัญหาอาชญากรรมที่ส่งผลต่อยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม ในพื้นที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล (2) ศึกษาระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยการป้องกันปัญหาอาชญากรรมที่ส่งผลต่อยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม ในพื้นที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล (3) ศึกษาระดับความคิดเห็นของการบริหารจัดการเพื่อการแก้ไขปัญหาอาชญากรรม ที่ส่งผลต่อยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม ในพื้นที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล และ (4) ศึกษาระดับความคิดเห็นที่มีต่อยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม ในพื้นที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ โดยการเก็บข้อมูลจากแบบสอบถาม ได้กลุ่มเป้าหมาย จำนวน 400 คน สถิติใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน

ผลการวิจัยพบว่า
                  (1) ปัจจัยที่ก่อให้เกิดปัญหาอาชญากรรมภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.23, S.D. = 0.40)
                  (2) ปัจจัยการป้องกันปัญหาอาชญากรรม ภาพรวมอยู่ในระดับมาก (M= 4.11, S.D. = 0.48)
                  (3) ระดับความคิดเห็นของการบริหารจัดการเพื่อการแก้ไขปัญหาอาชญากรรม ที่ส่งผลต่อยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม ในพื้นที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.22, S.D. = 0.42) และ
                  (4) ระดับความคิดเห็นที่มีต่อยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม ในพื้นที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล ภาพรวมอยู่ในระดับมาก (M = 4.39, S.D. = 0.77)

เอกสารอ้างอิง

กฤษณพงศ์ พูตระกูล. (2560). การป้องกันอาชญากรรมในทศวรรษหน้ากับการพัฒนาระบบงานตำรวจ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพ ฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

กรรณิกา ชมดี. (2524). การมีส่วนร่วมของประชาชนที่มีผลต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ: ศึกษาเฉพาะกรณีโครงการสารภีตําบลท่าชาง อําเภอวารินชําราบ จังหวัด อุบลราชธานี. (วิทยานิพนธ์สังคมสงเคราะหศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง. (2526). การบริหารงานพัฒนาชนบท. กรุงเทพ ฯ: โอเดียนสโตร์. น. 272-273

ชยพัทธ์ วงศ์ธนวีร์. (2555). ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจ: กรณีศึกษาสถานีตำรวจนครบาลบางนา. กรุงเทพ ฯ: มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต

ชาคริต ถิ่นจันทร์. (2550). ความร่วมมือของประชาชนในการป้องกันอาชญากรรมในเขตท้องที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอเมืองเชียงใหม่. เชียงใหม่ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ชูสวัสดิ์ จันทรโรจนกิจ. (2550). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันปัญหาอาชญากรรมในพื้นที่เขตรับผิดชอบสถานีตำรวจนครบาลห้วยขวาง. กรุงเทพ ฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

นฎกร คำประสิทธิ์. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันอาชญากรรม: กรณีศึกษาตำบลเขาคันทรง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลุบรี. สืบค้นจากhttps://www.rsu.ac.th/cja/IS/07-NADAKRON_KHAMPRASIT-2557.pdf

นิรันดร์ จงวุฒิเวศย์. (2527). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา. กรุงเทพ ฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.

พิเชษฐ์ ชัยมาลา. (2554). การจัดการภาครัฐแนวใหม่ในการป้องกันอาชญากรรม ในเขตเทศบาลเมืองหัวหิน ของสถานีตำรวจภูธรหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี: เพชรบุรี.

พีรวุฒิ คำใจ. (2551). ปัญหาและอุปสรรคของเจ้าหน้าที่ตำรวจในการป้องกันและปราบปรามอาชญากรรมในเขตอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ไพโรจน์ โกษา. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันอาชญากรรมเชิงในพื้นที่รับผิดชอบของสถานีตำรวจภูธรบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม: พิษณุโลก.

สุกานดา จันทวารีย์. (2559). การพัฒนากลยุทธ์การสร้างภูมิคุ้มกันและป้องกันยาเสพติดในจังหวัดร้อยเอ็ด. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

เอกรัชต์ แปงสนิท. (2549). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการควบคุมอาชญากรรมด้านยาเสพติด ในอำเภอพาน จังหวัดเชียงราย. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-02-07

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย