ยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม พื้นที่รับผิดชอบกองบัญชาการตำรวจนครบาล
คำสำคัญ:
การป้องกันอาชญากรรม, การพัฒนาความร่วมมือ, ยุทธศาสตร์บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับความคิดเห็นของปัจจัยที่ก่อให้เกิดปัญหาอาชญากรรมที่ส่งผลต่อยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม ในพื้นที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล (2) ศึกษาระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยการป้องกันปัญหาอาชญากรรมที่ส่งผลต่อยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม ในพื้นที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล (3) ศึกษาระดับความคิดเห็นของการบริหารจัดการเพื่อการแก้ไขปัญหาอาชญากรรม ที่ส่งผลต่อยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม ในพื้นที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล และ (4) ศึกษาระดับความคิดเห็นที่มีต่อยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม ในพื้นที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ โดยการเก็บข้อมูลจากแบบสอบถาม ได้กลุ่มเป้าหมาย จำนวน 400 คน สถิติใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า
(1) ปัจจัยที่ก่อให้เกิดปัญหาอาชญากรรมภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.23, S.D. = 0.40)
(2) ปัจจัยการป้องกันปัญหาอาชญากรรม ภาพรวมอยู่ในระดับมาก (M= 4.11, S.D. = 0.48)
(3) ระดับความคิดเห็นของการบริหารจัดการเพื่อการแก้ไขปัญหาอาชญากรรม ที่ส่งผลต่อยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม ในพื้นที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.22, S.D. = 0.42) และ
(4) ระดับความคิดเห็นที่มีต่อยุทธศาสตร์การพัฒนาความร่วมมือการป้องกันอาชญากรรม ในพื้นที่กองบัญชาการตำรวจนครบาล ภาพรวมอยู่ในระดับมาก (M = 4.39, S.D. = 0.77)
เอกสารอ้างอิง
กฤษณพงศ์ พูตระกูล. (2560). การป้องกันอาชญากรรมในทศวรรษหน้ากับการพัฒนาระบบงานตำรวจ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพ ฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
กรรณิกา ชมดี. (2524). การมีส่วนร่วมของประชาชนที่มีผลต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ: ศึกษาเฉพาะกรณีโครงการสารภีตําบลท่าชาง อําเภอวารินชําราบ จังหวัด อุบลราชธานี. (วิทยานิพนธ์สังคมสงเคราะหศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง. (2526). การบริหารงานพัฒนาชนบท. กรุงเทพ ฯ: โอเดียนสโตร์. น. 272-273
ชยพัทธ์ วงศ์ธนวีร์. (2555). ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจ: กรณีศึกษาสถานีตำรวจนครบาลบางนา. กรุงเทพ ฯ: มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต
ชาคริต ถิ่นจันทร์. (2550). ความร่วมมือของประชาชนในการป้องกันอาชญากรรมในเขตท้องที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอเมืองเชียงใหม่. เชียงใหม่ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ชูสวัสดิ์ จันทรโรจนกิจ. (2550). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันปัญหาอาชญากรรมในพื้นที่เขตรับผิดชอบสถานีตำรวจนครบาลห้วยขวาง. กรุงเทพ ฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
นฎกร คำประสิทธิ์. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันอาชญากรรม: กรณีศึกษาตำบลเขาคันทรง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลุบรี. สืบค้นจากhttps://www.rsu.ac.th/cja/IS/07-NADAKRON_KHAMPRASIT-2557.pdf
นิรันดร์ จงวุฒิเวศย์. (2527). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา. กรุงเทพ ฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.
พิเชษฐ์ ชัยมาลา. (2554). การจัดการภาครัฐแนวใหม่ในการป้องกันอาชญากรรม ในเขตเทศบาลเมืองหัวหิน ของสถานีตำรวจภูธรหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี: เพชรบุรี.
พีรวุฒิ คำใจ. (2551). ปัญหาและอุปสรรคของเจ้าหน้าที่ตำรวจในการป้องกันและปราบปรามอาชญากรรมในเขตอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ไพโรจน์ โกษา. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันอาชญากรรมเชิงในพื้นที่รับผิดชอบของสถานีตำรวจภูธรบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม: พิษณุโลก.
สุกานดา จันทวารีย์. (2559). การพัฒนากลยุทธ์การสร้างภูมิคุ้มกันและป้องกันยาเสพติดในจังหวัดร้อยเอ็ด. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
เอกรัชต์ แปงสนิท. (2549). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการควบคุมอาชญากรรมด้านยาเสพติด ในอำเภอพาน จังหวัดเชียงราย. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2021 สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
