ความรับผิดทางอาญาของนายจ้าง : ศึกษากรณีที่ลูกจ้างกระทำการบรรทุกน้ำหนักเกินบนทางหลวงในทางการที่จ้าง
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อให้ผู้อ่านได้เห็นความสำคัญของการใช้กฎหมายลักษณะในทางการที่จ้างของนายจ้างต้องร่วมรับผิดในการกระทำความผิดกับลูกจ้างในทางอาญา เพื่อมิให้นายจ้างแสวงหาผลประโยชน์จากลูกจ้าง โดยเฉพาะในกรณีที่ลูกจ้างกระทำไปในการที่จ้างของนายจ้าง ที่มีสถานะเป็นลูกจ้างตามสัญญาจ้างแรงงานของนายจ้างซึ่งมีหน้าที่ในการดูแลการงานของลูกจ้างนั้น
นอกจากนี้บทความนี้ ยังได้ศึกษาและเปรียบเทียบหลักกฎหมายอาญา ในเรื่องความรับผิดในทางการที่จ้าง ของนายจ้างอันเกิดจากการที่ลูกจ้างกระทำไปในการที่จ้างของนายจ้าง รวมไปถึงได้ศึกษาคดีความที่น่าสนใจบางคดีที่ขึ้นสู่ศาลในประเทศไทย
ทั้งนี้เพื่อเป็นข้อเสนอแนะในการสร้างมาตรฐานให้มีการปรับปรุงโครงสร้างการบริหารงานของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและความร่วมมือพัฒนาศักยภาพในการบังคับใช้กฎหมาย และหลักเกณฑ์ในการตีความของคำว่า “ในทางการที่จ้าง” และยังร่วมไปถึงผู้ใช้ ตัวการร่วม แห่งประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 , 84 ให้กว้างเพียงพอ ในการบังคับให้นายจ้างต้องร่วมรับผิดกับลูกจ้าง เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ในการค้นคว้าศึกษาให้มากที่สุด เพื่อนำไปสู่การแก้ปัญหารถบรรทุกน้ำหนักเกินบนทางหลวงได้อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป
เอกสารอ้างอิง
เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์.(2557). คำอธิบายกฎหมายอาญา ภาค 1 บทบัญญัติทั่วไป. พิมพ์ครั้งที่ 10 แก้ไข เพิ่มเติม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์พลสยามพริ้นติ้ง(ประเทศไทย), 2551
สหรัฐ กิติ ศุภการ(2551). หลักและคำพิพากษากฎหมายอาญา พิมพ์ครั้งที่ 2 ปรับปรุงใหม่
กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด(มหาชน), พระราชบัญญัติทาง หลวง พ.ศ.2535
สมชาย ชนะภัย. 2551
http:/ww.highwaypolice.org/history.php (กองบังคับการตำรวจทางหลวง)
สำนักงานอัยการพิเศษฝ่ายสารสนเทศ สำนักงานวิชาการ ฎีกาเผยแพร่ประจำเดือนมกราคม 52 ครั้งที่ 11
โสรยา ปิยะวราภรณ์ และนภดล กรประเสริฐ. (2563). การประชุมวิชาการวิศวกรรมโยธาแห่งชาติ ครั้งที่ 25 วันที่ 15-17 กรกฎาคม 2563 จังหวัดชลบุรี.
http:/www.oh.go.th/doh/images/pdf/jkdm60-11 (กฎหมายควบคุมน้ำหนัก)
http://www.dekasuksa.com/2018/08/blog-post_10.html (คำพิพากษาฎีกา)
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
