สายธารแห่งไตรลักษณ์ : การสร้างสรรค์ศิลปะดิจิทัลและ การวิเคราะห์ความหมายตามแนวสัญศาสตร์
คำสำคัญ:
ไตรลักษณ์, ศิลปะดิจิทัล, การวิเคราะห์ความหมาย, สัญศาสตร์บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ (1) เพื่อศึกษารูปแบบและวิธีการนำเสนอผลงานศิลปะดิจิทัลในรูปแบบธรรมชาตินามธรรมบนพื้นฐานหลักธรรมเรื่องไตรลักษณ์ในพระพุทธศาสนา (2) เพื่อสร้างสรรค์ผลงานศิลปะดิจิทัลในรูปแบบธรรมชาตินามธรรม (3) เพื่อวิเคราะห์ความหมายผลงานศิลปะดิจิทัลในรูปแบบธรรมชาตินามธรรมตามแนวสัญศาสตร์ โดยนำเสนอผลงานสร้างสรรค์ศิลปะดิจิทัลรูปแบบธรรมชาตินามธรรม และวิเคราะห์ความหมายตามแนวสัญศาสตร์
ผลการวิจัยพบว่า การสร้างสรรค์ผลงานจำแนกได้ทั้งสิ้นจำนวน 7 ชุด ประกอบด้วย (1) ชุดดอกหญ้าแห่งความผันแปร (2) ชุดสายธารแห่งอนิจจัง (3) ชุดขุนเขาแห่งความผันแปร (4) ชุดฤดูกาลแห่งความผันแปร (5) ชุดเส้นทางแห่งไตรลักษณ์ (6) ชุดสายธารแห่งไตรลักษณ์ (7) ชุดแสงสว่างกลางอนธการ มีการนำเสนอภาพเขียนธรรมชาตินามธรรมให้มีรูปแบบและมิติภาพที่หลากหลายโดยประกอบไปด้วยบรรยากาศส่วนต่างๆ ของธรรมชาติ เช่น ลำธาร หุบเขาลำเนาไพร ดอกหญ้า ท้องทุ่ง เป็นต้น พัฒนาการของการสร้างสรรค์ผลงานสามารถสรุปได้ 3 ด้าน คือ 1) ด้านรูปแบบ 2) ด้านมิติภาพ 3) ด้านโทนสี การวิเคราะห์ความหมายจำแนกได้ 2 ด้าน คือ 1) ด้านความหมายนัยตรง เป็นการตีความหมายตามความหมายที่ปรากฏเด่นชัดของสัญลักษณ์ เช่น พุ่มไม้ทิวเขา สีสันลำเนาไพร แสงทอประกายในยามพลบค่ำ เป็นต้น 2) ด้านความหมายนัยแฝง เป็นความหมายที่เกี่ยวโยงกับอารมณ์ความรู้สึก ค่านิยม และวัฒนธรรมของผู้รับสาร เช่น ดอกหญ้าแห้งเหี่ยวในบรรยากาศพลบค่ำ หมายถึง ความเปลี่ยนแปลงของชีวิตในยามประสบกับสัจธรรม เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นต้น
เอกสารอ้างอิง
คัมภิรดา สุขขวัญ. (2559). ธรรมชาติผันแปรสู่นามธรรม. ศิลปนิพนธ์ปริญญาศิลปบัณฑิต, สาขาวิชา ทัศนศิลป์ (จิตรกรรม), คณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นัดดา ธนทาน. (2556). การวิเคราะห์ศึกษาภาพเขียนมนุษย์ของ ทวีศักดิ์ ศรีทองดี ระหว่างปี พ.ศ. 2540-2554. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาทฤษฎีศิลป์, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นฤมล แสนบุ่งค้อ. (2559). สุนทรียภาพแห่งการเปลี่ยนแปลงในปรากฏการณ์ธรรมชาติ. วิทยานิพนธ์ ปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต, สาขาวิชาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม), คณะจิตรกรรม ประติมากรรมและ ภาพพิมพ์, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พระอธิการบรรยง ปิยธโร (2560). ศึกษาคุณค่าของการรู้แจ้งในไตรลักษณ์ตามหลักพระพุทธศาสนาเถรวาท. วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาพระพุทธศาสนา, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ภัณฑิลา สังคหะ. (2561). การใช้หลักไตรลักษณ์ในการปรับตัวทางสังคมของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลนครหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์ปริญญา พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการพัฒนาสังคม, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุพร แก้วดา. (2554). ห้วงแห่งการก่อเกิดและการเสื่อมสลาย. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปมหาบัณฑิต, สาขาวิชาทัศนศิลป์, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Hungelmann J., et al. (1987). Development of the JAREL Spiritual Well-Being Scale. Philadelphia: J.B. Lippincott.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
