ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537

บทคัดย่อ

                 วิจัยฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาหลักเกณฑ์การเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 และกรรมสิทธิ นำมาวิเคราะห์เปรียบเทียบว่ามีความเหมาะสมกับพฤติการณ์ ลักษณะของการเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ สอดคล้องกับระดับของการคุ้มครอง ที่ใช้กับผลงานอันมีลิขสิทธิ์หรือไม่ โดยนำข้อมูลที่ได้จากการทบทวนวรรณกรรมและสัมภาษณ์ในเชิงลึกด้วยวิธีสุ่มตัวอย่างโดยเฉพาะเจาะจง  มาวิเคราะห์ปัญหาและผลกระทบจากการกำหนดให้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ จากการศึกษาพบว่า ลิขสิทธิ์ เกิดขึ้นกับงานสร้างสรรค์ และให้ความคุ้มครองทันทีที่ผู้รังสรรค์ งานนั้นสำเร็จ แม้ยังไม่ได้มีการ โฆษณา กับลิขสิทธิ์ที่ให้มีผลคุ้มครองงานอันมีลิขสิทธิ์ เมื่อมีการโฆษณา นอกจากนี้การได้มาซึ่งลิขสิทธิ์นั้นยังได้มาโดยการ ได้รับมอบหรือรับโอน หรือโดยการรับมรดก งานอันมีลิขสิทธิ์ เมื่อเป็นดังนี้จึงทำให้งานอันมีลิขสิทธิ์นั้น มีคนแสดงความเป็นเจ้าของหลายราย  การละเมิดลิขสิทธิ์ก็จะมีโทษทั้งในทางแพ่งและความผิดอาญาทุกกรณี โดยมิได้กำหนดพฤติการณ์  ลักษณะการกระทำ ปริมาณและรายได้จากการละเมิด  จึงเป็นการให้ความคุ้มครองในมาตรฐานที่สูงกว่าที่กำหนดไว้ในความตกลงว่าด้วยสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาที่เกี่ยวกับการค้า และไม่ได้สัดส่วนกับพฤติการณ์ในการกระทำผิดและไม่เป็นไปตามเจตนารมณ์ในการบัญญัติกฎหมายอาญาและไม่สอดคล้องกับทฤษฎีการกำหนดโทษทางอาชญาวิทยา ส่งผลกระทบต่อสิทธิมนุษยชนของคนทั้งสังคมในด้านเสรีภาพ ทรัพย์สิน การศึกษา การพัฒนา และการจัดการใช้ประโยชน์จากทรัพย์สินเป็นไปอย่างไม่มีประสิทธิภาพ จากการศึกษา จึงมีข้อเสนอแนะ ให้กำหนดการเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ ระยะเวลาของการมีลิขสิทธิ์ การสิ้นสุดของเจ้าของลิขสิทธ์และกำหนดบทลงโทษ ในแต่ละกรณี ของการละเมิดลิขสิทธิ์ และกำหนดพฤติการณ์ในการกระทำความผิด