การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติม ชาติตระการศึกษา กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

ผู้แต่ง

  • มลธิตา สุขเกษม สาขาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
  • อารีย์ ปรีดีกุล สาขาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
  • พรทิพย์ ครามจันทึก สาขาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

คำสำคัญ:

การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติม, ชาติตระการศึกษา, กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ

บทคัดย่อ

               การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและหาคุณภาพหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติม      ชาติตระการศึกษา กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5       2) ศึกษาผลการใช้หลักสูตรที่พัฒนาขึ้น โดยเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนเทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็ม และศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ตามหลักสูตรที่พัฒนา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้าน       ชาติตระการ จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) หลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติม      ชาติตระการศึกษา 2) คู่มือการใช้หลักสูตร และ 3) แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 10  แผน           เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที
             ผลการวิจัยพบว่า 1) หลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติม ชาติตระการศึกษา กลุ่มสาระ การเรียนรู้ภาษาต่างประเทศมีคุณภาพในระดับดีมาก (M = 4.62) 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ของนักเรียนหลังเข้าร่วมหลักสูตรสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ตามหลักสูตรในระดับมากที่สุด (M = 4.59)

เอกสารอ้างอิง

กิตติ ประเสริฐสุข. (2555). จับตาอาเซียน (ASEAN Watch) สกว. เข้าถึงได้จาก : http://www.aseanthai.net/ewt_news.php?nid=7113&filename=in.(วันที่ค้นข้อมูล : 29 มกราคม 2562).

ชิสา โตเรือง. (2554). การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารเรื่องการท่องเที่ยวในอำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี สำหรับนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (สาขาหลักสูตรและการสอน). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.

เนาวรัตน์ จิตหาญ. (2554). การพัฒนาหลักสูตรสาระการเรียนรู้เพิ่มเติม สาระการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ เรื่องผักพื้นบ้าน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนแม่คำมีตำหนักธรรม (ตำหนักธรรมวิทยาคาร) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (สาขาหลักสูตรและการสอน). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

บ้านชาติตระการ, โรงเรียน. (2562). รายงานผลการประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนประจำปีการศึกษา 2561. พิษณุโลก : ฝ่ายวิชาการโรงเรียนบ้านชาติตระการ.

ประภัสสร ศรีมากรณ์. (2559). การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมเรื่อง ASEAN Studies กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (สาขาหลักสูตรและการสอน). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ภาษาอังกฤษ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, สถาบัน. (2558). คู่มือการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษแนวใหม่ ตามกรอบมาตรฐานความสามารถทางภาษาอังกฤษที่เป็นสากล (The Common European Framework of Reference for Languages: CEFR). กรุงเทพฯ : กระทรวงศึกษาธิการ

วิชาการและมาตรฐานการศึกษา, สำนักงาน. (2562). กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ.เข้าถึงได้จาก : www.academic.obec.go.th (วันที่ค้นข้อมูล : 7 กุมภาพันธ์ 2562).

ศศิฉาย พ่อคำไพ. (2559). การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ (ภาษาอังกฤษ) เรื่อง พระธาตุประจำวันเกิด ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดพระธาตุพนม “พนมวิทยาคาร” สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา นครพนม เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (สาขาหลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.

สกุลวัฒน์ รัชนีกร. (2559). การพัฒนาหลักสูตรหน่วยการเรียนรู้เรื่อง เมืองพัทยา กลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (สาขาหลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยบูรพา.

สอนภาษา EF Education First, สถาบัน. (2562). ผลการจัดอันดับดัชนีความสามารถด้านภาษาอังกฤษ (English Proficiency Index 2018, EFI). เข้าถึงได้จาก : www.ef.co.th (วันที่ค้นข้อมูล : 29 มกราคม 2562).

อรุณี วิริยะจิตรา. (2555). เหลียวหลังแลหน้า การสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพฯ : หน้าต่างสู่โลกกว้าง.

อรอนงค์ ประจุทรัพย์. (2554). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นภาษาอังกฤษ เรื่องสุรินทร์น่ารู้เพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสารของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต (สาขาหลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.

Taba, H. (1962). Curriculum Development : Theory and Practice. New York : Harcourt, Brace and World Inc.

Wither, S.E. (2000). Local Curriculum Development and Place-Based Education. Master thesis. Seattle Washington : Denver University.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-11-28

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย