การศึกษาและออกแบบอุปกรณ์ออกกำลังกายจากเศษไม้สำหรับพื้นที่ชุมชนเทศบาลตำบลลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
คำสำคัญ:
ออกแบบ, อุปกรณ์ออกกำลังกาย, เศษไม้, ชุมชนบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับอุปกรณ์ออกกำลังกายจากเศษไม้สำหรับพื้นที่ชุมชนเทศบาลตำบลลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี 2) เพื่อออกแบบอุปกรณ์ออกกำลังกายจากเศษไม้ 3) เพื่อประเมินความพึงพอใจของอุปกรณ์ออกกำลังกายจากเศษไม้สำหรับพื้นที่ชุมชนเทศบาลตำบลลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี โดยมีการลงพื้นที่เพื่อศึกษาข้อมูลและสภาพปัญหาโดยมีวิธีดำเนินการวิจัยทำการเก็บรวบรวมข้อมูลใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ซึ่งรวมระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ทำการศึกษาวิเคราะห์ข้อมูลจากเอกสาร และเก็บข้อมูลทางภาคสนามในการศึกษาแนวทางการออกแบบและพัฒนา ในการวิเคราะห์ความต้องการของผู้ใช้งานที่มีต่อผลิตภัณฑ์ และเริ่มทำการร่างแบบแนวคิดและคัดเลือกเหลือ 3 รูปแบบ และนำไปประเมินและคัดเลือกรูปแบบที่เหมาะสมโดยผู้เชี่ยวชาญด้านออกแบบผลิตภัณฑ์ โดยอุปกรณ์ที่ออกแบบขึ้นมานี้จะเป็นอุปกรณ์ออกกำลังกาย และได้ผลประเมินความพึงพอใจต่อผู้ออกกำลังกายที่มีต่ออุปกรณ์ออกกำลังกายจากเศษไม้สำหรับพื้นที่ชุมชนเทศบาลตำบลลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี จำนวน 99 คน ผลปรากฏว่ามีค่าเฉลี่ยรวมทั้งหมด 4.74 และมีค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.29 (x̄=4.74 , S.D.=0.29) และวิเคราะห์ในแต่ละข้อได้ดังนี้
ด้านความพึงพอใจการขนส่ง พบว่ามาเป็นลำดับที่ 1 โดยมีค่าเฉลี่ยรวมทั้งหมด 5.00 และมีค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.00 (x̄=5.00 , S.D.=0.00) ด้านความพึงพอใจในด้านความสะดวกสบายในการใช้งาน พบว่ามาเป็นลำดับที่ 2 มี โดยมีค่าเฉลี่ยรวมทั้งหมด 4.92 และมีค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.14 (x̄=4.92 , S.D.= 0.14) ด้านความพึงพอใจในด้านหน้าที่ใช้สอย พบว่ามาเป็นลำดับที่ 3 โดยมีค่าเฉลี่ยรวมทั้งหมด 4.77 และมีค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.19 (x̄=4.77 , S.D.=0.19) ด้านความพึงพอใจในด้านความปลอดภัย พบว่ามาเป็นลำดับที่ 4 โดยมีค่าเฉลี่ยรวมทั้งหมด 4.61 และมีค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.15 (x̄=4.61 , S.D.=0.15) ด้านความพึงพอใจด้านความสวยงาม พบว่ามาเป็นลำดับที่ 5 โดยมีค่าเฉลี่ยรวมทั้งหมด 4.44 และมีค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.38 (x̄=4.44 , S.D.=0.38)
เอกสารอ้างอิง
กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่. (2556). บัญชีของเสียที่เป็นแหล่งทรัพยากรทดแทน. สืบค้นเมื่อ 29 เมษายน 2567, จาก http://recycle.dpim.go.th/
ความรู้วัสดุแต่งบ้าน. (2562) เลือกประเภทไม้ที่ใช้ในการก่อสร้าง. สืบค้นเมื่อ 29 เมษายน 2567, จาก https://www.onestockhome.com/th/.
ชยันต์ วรรธนะภูติ. (2536). การกำหนดกรอบคิดในการวิจัย คู่มือการวิจัยเชิงคุณภาพเพื่องานพัฒนา. ขอนแก่น : สถาบันวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ฐปนัท แก้วปาน สราวุธ อิศรานุวัฒน์ และจริยา แผลงนอก (2020). หลักการและแนวคิดในการออกแบบผลิตภัณฑ์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
ฐานข้อมูลส่งเสริมและยกระดับคุณภาพสินค้า OTOP 2024. (2567). ผลิตภัณฑ์สีเขียวเพื่อสิ่งแวดล้อม. สืบค้นเมื่อ 29 เมษายน 2567, จาก http://www.sptn.dss.go.th/otop.
ธวัชชานนท์ สิปปภากุล. (2548). การยศาสตร์และกายวิภาคเชิงกล. กรุงเทพฯ : วาดศิลป์ จำกัด.
ธีระชัย สุขสด. (2544). การออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
นวลน้อย บุญวงษ์. (2542). หลักการออกแบบ. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บริษัท จิ๊กซอ วู้ดส์ จำกัด. (2017). เกร็ดความรู้เรื่องไม้. สืบค้นเมื่อ 29 เมษายน 2567, จาก https://jigsawwoods.com/tips.php.
พลังงานไม้. (2561). อุปกรณ์เก็บเกี่ยวไม้. สืบค้นเมื่อ 29 เมษายน 2567, จาก www.woodenergy.ie.
พลัชวันทน์ เหมือนวิหาร. (2566). การศึกษาและออกแบบอุปกรณ์ช่วยในการออกกำลังกายสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะผิดปกติทางด้านการทรงตัว. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์อุตสาหกรรมมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
มณฑลี ศาสนนันทน์. (2550). การออกแบบผลิตภัณฑ์เพื่อการสร้างสรรค์นวัตกรรมและวิศวกรรมย้อนรอย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรสุดา ขวัญสุวรรณ และสาทินี วัฒนกิจ. (2563). การสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับวัสดุเหลือทิ้งสู่ผลิตภัณฑ์ออกแบบตกแต่งและแฟชั่น: ชุมชนต้นแบบเทศบาลเมืองเขารูปช้าง. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย งบประมาณเงินกองทุนส่งเสริมวิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรม
สันต์ ใจยอดศิลป์. (2554). ท่ารำกระบองแก้ปวดหลังของป้าบุญมี กองออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. สืบค้นเมื่อ 30 เมษายน 2567, จาก https://drsant.com/.html/.
สาคร คันธโชติ. (2529). วัสดุผลิตภัณฑ์. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
สารานุกรมเสรี. (2567). ไม้. สืบค้นเมื่อ 30 เมษายน 2567, จาก https://th.wikipedia.org/wiki/.
สำนักพิมพ์บ้านและสวน. (2016). วัสดุไม้ (wood) สืบค้นเมื่อ 30 เมษายน 2567, จาก https://www.baanlaesuan.com/135102/garden-farm/.
สุทธิ์ ศรีบูรพา. (2540). เออร์กอนอมิกส์-วิศวกรรมมนุษย์ปัจจัย. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น.
หนังสือไม้เนื้อแข็งของประเทศไทย. (2567). หลักเกณฑ์การแบ่งไม้เนื้ออ่อนไม้เนื้อแข็งตามมาตรฐานของกรมป่าไม้ สืบค้นเมื่อ 30 เมษายน 2567, จาก https://forprod.forest.go.th/.
อุดมศักดิ์ สาริบุตร. (2549). เทคโนโลยีผลิตภัณฑ์อุสาหกรรม. กรุงเทพฯ : โอ.เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
อำพล ซื่อตรง. (2545). วัสดุช่างอุตสาหกรรม. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.
Kacha. (2023). ไม้เนื้อแข็งไม้เนื้ออ่อน. สืบค้นเมื่อ 30 เมษายน 2567, จาก https://www.kacha.co.th/articles/
KMUTT Library. (2021). Eco-Design การออกแบบเชิงนิเวศเศรษฐกิจ. สืบค้นเมื่อ 30 เมษายน 2567, จาก https://kmuttlibrary.medium.com/eco-design.
MTK เอ็มทีเค. (2020). ชนิดของไม้แปรรูปและประเภทของไม้ที่ควรรู้. สืบค้นเมื่อ 30 เมษายน 2567, จาก https://www.mtkwood.com/types-of-wood-to-know/.
Songwut Egwutvongsa. (2021). Influence Factors on Industrial Handmade Products Designed from Sugar Palm Fibers. Strategic Design Research Journal. 14(2): 456-470.
Songwut Egwutvongsa & Somchai Seviset. (2021). Ideas for Creation: A Comparison of the Learning Results of Three-Dimensional Images between Active Learning and Child-Centered.
Theerathat Lertchamchongkul & Songwut Egwutvongsa. (2022). Eco-Efficiency Products: A Guideline for Teak Utilization over 13-15 Years. Academic Journal of Interdisciplinary Studies. 11(2).
Working Space Ergonomic design. (2564). ออกแบบพื้นที่การทำงานตามหลัก "การยศาสตร์". สืบค้นเมื่อ 30 เมษายน 2567, จาก https://www.wazzadu.com/article/5075/.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
