การพัฒนาระบบการสนทนาอัจฉริยะเพื่อส่งเสริมการบริหารความสัมพันธ์กับลูกค้าของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา
คำสำคัญ:
ระบบการสนทนาอัจฉริยะ, การบริหารความสัมพันธ์กับลูกค้า, ผลิตภัณฑ์ชุมชน, วิสาหกิจชุมชนบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยการบริหารความสัมพันธ์กับลูกค้าที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของลูกค้าที่สนใจในผลิตภัณฑ์ของวิสาหกิจชุมชน 2) พัฒนาระบบการสนทนาอัจฉริยะ ส่งเสริมการบริหารความสัมพันธ์กับลูกค้า ของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน ตำบลคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา และ 3) ศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อนวัตกรรมที่พัฒนาขึ้น รูปแบบวิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการ โดยใช้วงจร PAOR กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือ ลูกค้าที่สนใจในผลิตภัณฑ์ชุมชน จำนวน 400 คน ผู้ให้ข้อมูล คือ เจ้าหน้าที่เกษตรอำเภอคลองเขื่อน จำนวน 2 คน และประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเกษตรแปรรูปตำบลบางเล่า จำนวน 1 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์เชิงลึก ระบบการสนทนาอัจฉริยะ และแบบประเมินความพึงพอใจ ทำการตรวจสอบเครื่องมือจากผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความเชี่ยวชาญทางบริหารธุรกิจและเทคโนโลยี การวิเคราะห์ข้อมูล นำเสนอด้วยวิธีการบรรยาย และสถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์การถดถอยแบบมัลติโนเมียลลอจิสติก
ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยการบริหารความสัมพันธ์กับลูกค้ามีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของลูกค้าที่สนใจในผลิตภัณฑ์ของวิสาหกิจชุมชน 2) ผลการประเมินความเหมาะสมของระบบการสนทนาอัจฉริยะ มีค่าเฉลี่ย 4.67 ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน .577 เหมาะสมระดับมากที่สุด และ 3) ผลการประเมินความพึงพอใจที่มีต่อระบบการสนทนาอัจฉริยะ มีค่าเฉลี่ย 4.37 ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน .475 มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
กองส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน กรมส่งเสริมการเกษตร. (2567). ระบบสารสนเทศวิสาหกิจชุมชน. สืบค้นเมื่อ 5
มกราคม 2567 จาก https://smce.doae.go.th/.
จังหวัดฉะเชิงเทรา. (2565). แผนพัฒนาจังหวัดฉะเชิงเทรา (พ.ศ. 2566-2570) (ฉบับทบทวน). สืบค้นเมื่อ 20
ตุลาคม 2566 จาก https://bit.ly/4cGmCOT.
ชิษณุพงศ์ สุกก่ำ. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของ
ผู้บริโภค อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ
มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธินิกานต์ สังข์สุวรรณ. (2564). ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการบริหารลูกค้าสัมพันธ์โดยการประยุกต์ใช้
เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อพัฒนานวัตกรรมบริการ กรณีศึกษาโรงแรมบูติคในเขตพัทยา.
ทุนอุดหนุนวิจัย คณะวิทยาการจัดการและการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยบูรพา.
พงศ์พัทธ์ สวัสดิ์รักษาสกุล. (2564). การพัฒนาแอปพลิเคชันไลน์แชทบอท สำหรับการแนะนำสถานที่
ท่องเที่ยวและเส้นทางท่องเที่ยวในรูปแบบวันเดย์ทริปในจังหวัดสมุทรสาคร. วิทยานิพนธ์วิทยา
ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
มนัสนันท์ รักษายศสกุล. (2560). กระทบของการบริหารลูกค้าสัมพันธ์ออนไลน์ ต่อการตัดสินใจซื้อสินค้า
ของผู้บริโภค. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราช
มงคลธัญบุรี.
ลัสดา ยาวิละ, อรนุช สืบบุญ และรัตน์ชนก พราหมณ์ศิริ. (2564). การบริหารลูกค้าสัมพันธ์ ความจงรักภักดี
ของผู้ประกอบการธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสาร
วิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 2 (3), 27-39.
Cochran, W.G. (1977) . Sampling Techniques. 3d ed. New York : John Wiley and Sons Inc.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16, 297–334.
Lance, C. E., Butts, M. M., & Michels, L. C. (2006). The Sources of Four Commonly Reported
Cutoff Criteria: What Did They Really Say? Organizational Research Methods, 9(2),
–220.
Lawson-Body A. and Limayem M. (2004). The Impact of Customer Relationship Management
on Customer Loyalty: The Moderating Role of Website Characteristics. Journal of
Computer-Mediated Communication, 9 (4), 428-448.
MacMillan, J.H. and Schumacher, S. (2001). Research in Education. A Conceptual Introduction.
th Edition, Longman, Boston.
Marketingoops. (2561). 3 จุดอ่อน “OTOP ไทย” กับ 5 เคล็ดลับความสำเร็จ 20 แบรนด์ไทยไม่แพ้ชาติใด
ในโลก. สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2566 จาก https://bit.ly/3VKEwsW.
Service Marketing Space. (2022). Line Oa คืออะไร Line Official Account คืออะไร ทำอะไรได้บ้าง +
ฟีเจอร์สร้างยอดขาย. สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2566 จาก https://bit.ly/3xHBAVY.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
