วาทกรรมอาหารฮาลาล การสื่อสารอัตลักษณ์ความศรัทธาของมุสลิม
คำสำคัญ:
วาทกรรมอาหารฮาลาล, อาหารฮาลาล, อัตลักษณ์บทคัดย่อ
วาทกรรมอาหารฮาลาลมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมของบุคคลและกลุ่มบุคคล ทั้งทางตรงและทางอ้อม โดยเฉพาะในหมู่ชาวมุสลิมและผู้ที่มีปฏิสัมพันธ์กับมุสลิม วาทกรรมนี้สามารถกำหนดแนวทางปฏิบัติบางอย่างให้คนคล้อยตามกฎเกณฑ์ที่เชื่อมโยงกับความศรัทธา โดยไม่เกิดการต่อต้านจากผู้ที่ไม่เชื่อถือ การศึกษาวาทกรรมอาหารฮาลาลจึงช่วยให้เราเข้าใจถึงกระบวนการ ขั้นตอน และเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการสื่อสารอัตลักษณ์ทางศาสนาของชาวมุสลิม รวมถึงความหมายที่ซ่อนอยู่ในสังคมที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม วาทกรรมอาหารฮาลาลในสังคมไทย ซึ่งเป็นสังคมพหุวัฒนธรรม มีความท้าทายในการสื่อสารและส่งเสริม "อาหารฮาลาล" เนื่องจากแนวคิดและคำสอนทางศาสนาเป็นปัจจัยหลักที่กำหนดอำนาจและความหมายของวาทกรรมนี้ วาทกรรมอาหารฮาลาลไม่เพียงแต่สร้างอัตลักษณ์และความศรัทธาของชาวมุสลิม แต่ยังเป็นเครื่องมือในการต่อรองอำนาจในสังคม โดยมีการผูกโยงกับความรู้ ความจริง และปฏิบัติการทางสังคม การวิเคราะห์องค์ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับวาทกรรมนี้ช่วยให้เข้าใจว่ามุสลิมยอมรับและปฏิบัติตามกฎเกณฑ์อย่างไร เพื่อสร้างพื้นที่ในการแสดงอัตลักษณ์ความศรัทธาทางศาสนาอิสลามและความหมายให้กับตนเอง ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมสมัยใหม่ และการอยู่ร่วมกันอย่างสันติในสังคมที่มีความหลากหลาย
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แก้วเทพ. (2547). สื่อสารมวลชน: ทฤษฎีและแนวทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: แบรนด์เอจ.
ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2549). วาทกรรมการพัฒนา: อำนาจ ความรู้ ความจริง เอกลักษณ์ และความเป็นอื่น (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: วิภาษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. สืบค้นจาก www.parliament.go.th
สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ. (2566). มาตรฐานอาหารฮาลาลแห่งชาติ. สืบค้นจาก www.acfs.go.th/halal/general.php
ทวี นุ้ยผอม. (2561). ศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายอิสลามว่าด้วยอาหารฮาลาล (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, สงขลา.
นิลวดี พรหมพักพิง. (2547). การสร้างอัตลักษณ์ของชาวชุมชนแออัดในจังหวัดขอนแก่น (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น.
อภิญญา เฟื่องฟูสกุล. (2561). อัตลักษณ์ การทบทวนทฤษฎีและกรอบแนวคิด (พิมพ์ครั้งที่ 2). เชียงใหม่: ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Halal Focus. (2023). Thailand: Expanding the halal Food Industry. Retrieved from https://halalfocus.net/thailand-expanding-the-halal-food-industry
Lemert, C. C. & Garth. (1982). Michel Foucault: Social theory and transgression. New York: Columbia University Press.
Fairclough, N. (1995). Critical discourse analysis: The critical study of language. London: Longman.
Foucault, M. (1980). Power/knowledge. In C. Gordon (Ed.), Selected essays and other writings. Brighton: Harvester Press.
Foucault, M. (1991). Governmentality. In G. Burchell, C. Gordon, & P. Miller (Eds.), The Foucault effects: Studies in governmentality (pp. 87-104). London: Harvester Wheatsheaf.
Harvey, David. The condition of Postmodernity: An Enquiry into the Origins of Cultural Change. New York: Blackwell, 1995.
Lash, S. & Urry, J. (1994). Economies of signs and space. London: SAGE.
Pew Research Center. (2023). The future of world religions: Population growth projections, 2010-2050. Retrieved from https://www.pewresearch.org/religion/2015/04/02/religious-projections-2010-2050/
Robertson, R. (1992). Globalization: Social theory and global culture. London: SAGE.
Steward, C. & Shaw, R. (eds.) (1994). Syncretism/anti-syncretism: The politics of religious synthesis. London: Routledge.
van Dijk, T. (2006). Discourse and manipulation. Discourse and Society, 17(2), 359-383.
Woodward, K. (1997). Identity and difference. London: Sage.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
