อัตลักษณ์การออกแบบเครื่องแต่งกายนางงาม กรณีศึกษามิสแกรนด์ไทยแลนด์ จังหวัดระนอง
คำสำคัญ:
อัตลักษณ์, การออกแบบเครื่องแต่งกายบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบททั่วไปของจังหวัดระนอง ได้แก่ ประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม ประเพณี คำขวัญ และสถานที่ท่องเที่ยวของจังหวัดระนอง เป็นต้น เพื่อศึกษาพัฒนาการการออกแบบชุดประจำจังหวัดตามอัตลักษณ์ของจังหวัดระนอง และเพื่อออกแบบชุดประจำจังหวัดในการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ของจังหวัดระนอง ผู้วิจัยสามารถวิเคราะห์สรุปตามวัตถุประสงค์ดังนี้
ผลการวิจัย 1. บริบททั่วไปของจังหวัดระนอง ชาวจังหวัดระนองมีศิลปวัฒนธรรม ประเพณี และวิถีชีวิตที่สืบทอดกันมาจากบรรพบุรุษจนถึงปัจจุบัน โดยให้ความสำคัญเกี่ยวกับการจัดงานประเพณีของจังหวัดระนอง ซึ่งมีจุดเด่นด้านการท่องที่หลากหลายทั้งด้านเศรษฐกิจ และยกระดับคุณภาพชีวิตของชาวระนองที่มีพื้นฐานศิลปวัฒนธรรม ประเพณี และวิถีชีวิตที่น่าสนใจ เช่น การมีแหล่งน้ำแร่ร้อนธรรมชาติที่มีทรัพยากรธรรมชาติและสภาพทางภูมิศาสตร์ และภูมิอากาศที่เหมาะสมต่อการผลิตสินค้าเกษตร โดยเฉพาะพืชเศรษฐกิจสำคัญ เช่น ยางพารา ปาล์มน้ำมัน 2. พัฒนาการการออกแบบชุดประจำจังหวัดตามอัตลักษณ์ของจังหวัดระนอง สามารถสรุปการพัฒนาการการออกแบบชุดประจำจังหวัดตั้งแต่ปี 2017 – 2023 แต่ละปีมีการจัดทำชุดประจำจังหวัดเพื่อให้นางงามได้ใส่ไปประกวดในระดับประเทศอย่างจริงจัง อาทิ เช่น ปี 2020 ชุด รักษะวารินน้ำทิพย์แห่งธาริณี แรงบันดาลใจมาจากบ่อน้ำร้อนของจังหวัดระนองที่ขึ้นชื่อ น้ำพุร้อนรักษะวาริน ปี 2022 เครื่องแต่งกาย ชุด ไข่มุกอันดามัน ราชินีแห่งท้องทะเล ปี 2023 เครื่องแต่งกาย ชุด บ่อน้ำพุร้อนรักษะวาริน ที่แสดงบ่งบอกถึงความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติของจังหวัดระนอง โดยได้รับแรงบันดาลใจจากบ่อน้ำพุร้อนรักษะวาริน 3. การออกแบบชุดประจำจังหวัดในการประกวดมิสแกรนด์จังหวัดระนอง บ่งบอกถึงอัตลักษณ์ของจังหวัดระนอง ที่แฝงไปด้วยเอกลักษณ์ของความเป็นไทยสู่สากล ซึ่งมีองค์ประกอบ 1) กระบวนการในการออกแบบ 2) การเลือกใช้ผ้า 3) องค์ประกอบการตกแต่งเครื่องประดับ 4) การนำเสนอชุด และ 5) นางงามทดลองสวมใส่ชุด
เอกสารอ้างอิง
ณัฐชนา นวลยัง. (2560). เครื่องแต่งกายที่เป็นสื่อสัญลักษณ์ในงานทัศนศิลป์ไทยตั้งแต่ปี พ. ศ. 2544–2557. เข้าถึงได้จาก Veridian E-Journal, Silpakorn University: https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/download/109065/85907.
ณัฐชยกานต์ ปากหวาน. (2560). วาทกรรมเสริมดวง : อำนาจในการรับมือกับความกดดันในอาชีพนักแสดง กรณีศึกษานักแสดงละครโทรทัศน์ในสังคมไทยปัจจุบัน. ศิลปศาสตรบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ดนัย เรียบสกุล. (2558). วิวัฒนาการชุดประจำชาติไทยบนเวทีประกวดนางงามจักวาล ระหว่างปี 2547– 2553. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์. มหาวิทยาลัยนเรศวร. เข้าถึงจากhttp://archmis.arch.nu.ac.th/arch_ajnu/journal/article_file/article_21.pdf. เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2561.
พัชรพร จันทประดิษฐ์. (2563). แนวคิดการออกแบบเครื่องแต่งกายตามอัตลักษณ์ของท้องถิ่น. Bangkokbiznews.com. สืบค้นเมื่อ 22 September 2020.
เมนาถ ธนลัษณมณี. (2561). พัฒนาการชุดประจําชาติของนางงามไทยในการประกวดนางงามจักรวาล, ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Pranita Ranade. (2016). Design Education: Strategic Design Process and Publication Design on Thai Costume [การศึกษาการออกแบบ : กระบวนการออกแบบเชิงกลยุทธ์และการออกแบบสิ่งพิมพ์ในชุดไทย]. The International Journal Of Humanities & Social Studies. 4(4). 129-143.
เว็บไซต์
https://www.ladyissue.com/89009
https://www.pinterest.es/pin/653092383450329611/
https://www.naewna.com/entertain/425765
https://www.facebook.com/missgrandthailand/photos/mgt49
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
