การบริหารงานวิชาการโรงเรียนขยายโอกาส ศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพ การศึกษาแม่เหาะ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต 2
คำสำคัญ:
การบริหาร, งานวิชาการโรงเรียนขยายโอกาส, ศูนย์เครือข่ายพัฒนา, คุณภาพการศึกษาบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการบริหารงานวิชาการโรงเรียนขยายโอกาสในศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาแม่เหาะ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต 2 2) เพื่อเปรียบเทียบระดับการบริหารงานวิชาการโรงเรียนขยายโอกาสในศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาแม่เหาะ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต 2 จำแนกตามเพศ อายุ ตำแหน่ง ระดับการศึกษา และประสบการณ์ทำงาน ประชากร คือผู้บริหาร และครูโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา ศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาแม่เหาะ สังกัดสำนักงานพื้นที่เขตการศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต 2 ปีการศึกษา 2566 จํานวน 68 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณ เรื่องการบริหารงานวิชาการโรงเรียนขยายโอกาส ศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาแม่เหาะ สังกัดสำนักงานพื้นที่เขตการศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต 2 สถิติที่ใช้ในการวิจัยคือ 1) การหาความถี่, ค่าร้อยละ, ค่าเฉลี่ย, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 2)คำนวณค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถาม โดยวิธีหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของ Cronbach 3) การทดสอบสมมติฐาน ใช้สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าสัมประสิทธิสหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน, ค่าที (t-test) และวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว
ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการบริหารงานวิชาการโรงเรียนขยายโอกาสในศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาแม่เหาะ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต 2 โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2. การบริหารงานวิชาการโรงเรียนขยายโอกาสในศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาแม่เหาะด้านการพัฒนาหลักสูตร,ด้านการพัฒนากระบวนการเรียนการสอน, ด้านการพัฒนาและใช้สื่อเทคโนโลยี, ด้านการพัฒนาส่งเสริมแหล่งเรียนรู้, ด้านการนิเทศการสอน, ด้านการวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา, ด้านการวัดผลประเมินผลและเทียบโอนผลการเรียน โดยรวมอยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
บรรณานุกรม
กนกวรรณ พวงงาม. (2560). การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่
การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว. รายงานวิจัยปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์จังหวัดปทุมธานี.
กิตติศักดิ์ อังคะนาวิน และอภิสรรค์ ภาชนะวรรณ. (2562). การนิเทศการศึกษาให้เจริญก้าวหน้าสู่
ยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ. 4(1),193-206
จิระศักดิ์ ภูศิริด. (2560). การศึกษาการบริหารงานวิชาการตามทรรศนะของครูโรงเรียนวัดวัชคามคชทวีป
อำเภอเกาะช้าง จังหวัดตราด. รายงานวิจัยปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
ชูศรี สนิทประชากร. (2560). การเรียนรู้ โดยการร่วมมือ. จันทร์เกษมสาร. 1(4), 42 – 49.
ณรงค์ พิมสาร บังอร โกศลปริญญานันท์ และพงษ์ศักดิ์ พัวพรพงษ์. (2563). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาที่มี
ต่อการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอน. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ. 7(2), 315
พิมพ์ใจ พุฒจัตุรัส. (2562). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการภาค 1.
รายงานวิจัยปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และคนอื่นๆ. (2560). การพัฒนาความสามารถในการออกแบบผลิตภัณฑ์เชิง
สร้างสรรค์ด้วยวิธีการเรียนรู้เชิงผลิตภาพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. รายงานการวิจัยปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ภัทรพล สําเนียง. (2560). การวิจัยกับการพัฒนาการศึกษา. ค้นเมื่อ 13 มกราคม 2565,
จาก http://pattarapon.myreadyweb.com/page-3911.html
ภาคินี จุ้ยสำราญ. (2561). ความพึงพอใจของครูทีมีต่อการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนศูนย์
เครือข่ายเขากระปุก อําเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี. รายงานการวิจัยปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
วิรมณ ปั้นงาม. (2565). รูปแบบการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่
การศึกษามัธยมศึกษาสิงห์บุรี อ่างทอง ในศตวรรษที่ 21. รายงานการวิจัยปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนอร์ท กรุงเทพ.
สุบัน ประทุมทอง. (2561). รูปแบบการบริหารงานวิชาการตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง
ของโรงเรียนประถมศึกษาในสังกัดสํานักงานศึกษาธิการจังหวัดเลย. รายงานการวิจัยปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
สุมาลี ชัยเจริญ. (2560). รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ โดยอาศัยสถานการณ์
จำลองเครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อการศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 10 (ฉบับพิเศษ), 8.
สุมิตร คุณานุกร. (2533). หลักสูตรและการสอน. กรุงเทพ ฯ : ชวนพิมพ์.
สุรีรัตน์ โชติวิชาศิริกุล. (2560). การบริหารงานวิชาการแนวทางการบริหารงานวิชาการโรงเรียน
ขนาดเล็ก. วารสารวิจัยวิชาการ, 4(2), 123.
อุทัย ไทยกรรณ์ สุขแก้ว คำสอน และเกรียงศักดิ์ สุวรรณวัจน์. (2562). รูปแบบการบริหารงาน
วิชาการ สำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา. รายงานการวิจัยปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2538). การบริหาร : ทักษะและการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : สุขภาพใจ.
Best, John W. and Kahn, James V. (1998). Research in Education. (8th ed.).
Singapore: Allyn and Bacon.
Best, John W. (1977). Research in education. (3rd ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Good, Carter. V. (1973). Dictionary of Education. New York: McGraw – Hill.
Hills, P.J. A. (1982). Dictionary of Education. London : Routledge & Kegan Pay
Hopkins, C.D. and Antes, R.L. (1990). Classroom Measurement and Evaluation. 3rd
ed. Itasc, IL: F.E. Peacock.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
