แนวทางการพัฒนาเกษตรปลอดภัยบ้านในสอย ตำบลปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน บนพื้นฐานหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง

ผู้แต่ง

  • Anusorn Kampee -

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาและทำความเข้าใจบริบทด้านภูมิกายภาพและภูมิสังคมของชุมชนบ้านในสอย ตำบลปางหมู อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน 2) เพื่อวิเคราะห์และสังเคราะห์ปัญหา อุปสรรค และเหตุปัจจัยที่มีผลต่อการทำเกษตรปลอดภัย และ 3) เพื่อพัฒนาและเสนอแนวทางการพัฒนาเกษตรปลอดภัยบ้านในสอย ตำบลปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน บนพื้นฐานหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ประชากรที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ เกษตรกรบ้านในสอย จำนวน 50 คน และผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 คน  เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ สถิติในการใช้วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการสังเคราะห์เนื้อหา

(Content Analysis)

          ผลการวิจัย พบว่า 1) ภาพรวมระดับความคิดเห็นบริบทกายภาพและภูมิสังคมทั้ง 4 ด้าน อยู่ในระดับมาก 2) การวิเคราะห์และสังเคราะห์ปัญหา อุปสรรค และเหตุปัจจัยที่มีผลต่อการทำเกษตรปลอดภัยอยู่ในระดับมากได้แก่ปัจจัยด้านการผลิต 3) แนวทางการพัฒน่เกษตรปลอดภัยบ้านในสอย ตำบลปางหมู อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน บนพื้นฐานหลักปรัชญาขอเศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งมีแนวทางในการพัฒนาทั้งหมด 8 ด้าน คือ 1) ด้านแหล่งน้ำ 2) ด้านพื้นที่ปลูก 3) ด้านการใช้วัตถุอันตรายทางการเกษตร การใช้สารเคมีป้องกันการกำจัดศัตรูพืช
4) ด้านการเก็บรักษาผลผลิตและขนย้ายผลิตภายในแปลง 5) ด้านการบันทึกข้อมูล 6) ด้านการผลิตให้ปลอดภัยจากศัตรูพืช 7) ด้านการกระบวนการผลิตเพื่อให้ได้ผลผลิตคุณภาพ 8) ด้านการเก็บเกี่ยวการปฏิบัติหลังการเก็บเกี่ยว

เอกสารอ้างอิง

กรชนก สนิทวงค์ และณรงค์ เจนใจ. (2563). แนวทางการพัฒนาชุมชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง สู่การสร้างสังคมอยู่มีมีสุข “พอมี พอกิน พอใช้”. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 5(1). 22-33.

ขนิษฐา กาตั้ง. (2561). การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ เพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง โรงเรียนบ้านแม่แดดน้อย อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่. (ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา).มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

จุฑารัตน์ ทองอินจันทร์, พระมหายุทธนา นรเชฏโฐ (ศิริวรรณ), พระครูสุนทรธรรมนิทัศน์ (เฉลิม บังเมฆ), และพระมหาสมเดช ตปสีโล (ศรีลางัด) (2565). รูปแบบการพัฒนาชุมชนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกรณีศึกษาตามบริบทของวัดโป่งคา ต.ดู่พงษ์ อ.สันติสุข จ.น่าน. วารสารมหาจุฬาวิชาการ 9(1), 361-381.

ชาญยุทธ หาญชนะ. (2563). การประยุกต์ใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงระดับครัวเรือนใน อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์ 5(1), 74-75

วิทูลย์ แก้วสุวรรณ, เกษมชาติ นเรศเสนีย์, และบุญเรือง ศรีเหรัญ. (2558). ยุทธศาสตร์การพัฒนาชุมชนตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง.วารสารวิจัยและพัฒนาไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.10(3), 285-294.

สำนักวิจัยเศรษฐกิจการเกษตร. (2563). การศึกษาการปรับตัวของเกษตรกรผู้ปลูกผักเข้าสู่การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดี (GAP) กรณีศึกษา คะน้าและถั่วฝักยาว. เอกสารวิจัยเศรษฐกิจการเกษตร เลขที่ 112. กรุงเทพฯ.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.(2566).สืบค้นจาก https://sdgs.nesdc.go.th/เกี่ยวกับ-sdgs/

สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ.

(2566) 30 มกราคม).สืบค้นจาก https://www.rdpb.go.th/th/King 30 มกราคม 2566.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-31