การพัฒนาทักษะการขับร้องเพลงไทยโดยการจัดการเรียนรู้แบบมองย้อนกลับ

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและแนวทางการแก้ไขปัญหาของผู้เรียนขับร้องเพลงไทย  2) เพื่อพัฒนาทักษะการขับร้องเพลงไทยโดยการจัดการเรียนรู้แบบมองย้อนกลับ 3) เพื่อศึกษาผลการพัฒนาทักษะการขับร้องเพลงไทยโดยการจัดการเรียนรู้แบบมองย้อนกลับใช้การวิจัยเชิงคุณภาพมีเครื่องมือคือแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวิจัยด้านความตรง (Validity) โดยนำร่างแบบสัมภาษณ์เสนอต่อผู้เชี่ยวชาญ (IOC) จำนวน 3 ท่าน และวิเคราะห์ สังเคราะห์ นำเสนอข้อมูลโดยใช้สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย

          ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัญหาของผู้เรียนขับร้องเพลงไทย คือ ผู้เรียนเปล่งเสียงร้องไม่ตรงระดับเสียงหรือร้องเพี้ยนเสียง ผู้เรียนเปล่งเสียงไม่เต็มกำลังเสียงหรือร้องไม่เต็มเสียง ผู้เรียนปฏิบัติขับร้องไม่ตรงตามจังหวะที่กำหนด และผู้เรียนหายใจไม่ถูกต้อง ซึ่งปัญหาดังกล่าวนี้ส่งผลให้การขับร้องไม่มีประสิทธิภาพ ผู้วิจัยได้สร้างชุดฝึกเพื่อการพัฒนาทักษะการขับร้องเพลงไทยโดยการจัดการเรียนรู้แบบมองย้อนกลับ นำไปใช้กับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 14 คน ครั้งละประมาณ 3 ชั่วโมง สัปดาห์ละ 2 ครั้ง จำนวน 4 สัปดาห์ พบว่า ผลการพัฒนาทักษะการขับร้องเพลงไทยโดยการจัดการเรียนรู้แบบมองย้อนกลับ ก่อนเรียนผู้เรียนมีคะแนนเฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 64.4 และหลังเรียนครั้งที่ 8 ผู้เรียนมีคะแนนเพิ่มสูงขึ้นคิดเป็นร้อยละ 80.05 ผลคะแนนดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า ผู้เรียนมีศักยภาพ ในการขับร้องเพิ่มสูงขึ้นเมื่อเรียนรู้ด้วยชุดฝึกเพื่อการพัฒนาทักษะการขับร้องเพลงไทยโดยการจัดการเรียนรู้แบบมองย้อนกลับ