การยกระดับผู้ประกอบการในธุรกิจการท่องเที่ยวเพื่อผู้สูงอายุที่เน้นคุณภาพและความยั่งยืนในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC)

ผู้แต่ง

  • ปรัชญพัชร วันอุทา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี
  • อมรรักษ์ สวนชูผล มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี
  • พัชร พิลึก มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี
  • สุนทรี จีนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี
  • พรนภา เตียสุธิกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี
  • ธรรมสุขี วิชชาเลิศผล มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี
  • สัตยะชีล เกาตัม มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี

คำสำคัญ:

การยกระดับผู้ประกอบการในธุรกิจการท่องเที่ยว, คุณภาพและความยั่งยืนของการท่องเที่ยวผู้สูงอายุ, เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก

บทคัดย่อ

          การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินศักยภาพของผู้ประกอบการในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ท่องเที่ยวสำหรับผู้สูงอายุ 2) วิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของการพัฒนาผลิตภัณฑ์ท่องเที่ยวสำหรับผู้สูงอายุในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) 3) เสนอแนะกลยุทธ์ในการยกระดับผู้ประกอบการในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ท่องเที่ยวที่มีคุณภาพและยั่งยืนสำหรับผู้สูงอายุ  การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน โดยเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณจากนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุจำนวน 400 คนด้วยแบบสอบถาม ซึ่งประกอบด้วยปัจจัยด้านการบริหารจัดการ (POSDCoRB) ทฤษฎีการตลาด 7Ps และทฤษฎีความยั่งยืน ข้อมูลถูกวิเคราะห์โดยใช้ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สำหรับข้อมูลเชิงคุณภาพได้จากการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ประกอบการ 34 ราย ซึ่งวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาและการสรุปเชิงอุปมัย

          ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยด้านการบริหารจัดการ เช่น การวางแผนที่เหมาะสม การจัดองค์กรที่มีประสิทธิภาพ และการจัดบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญ เป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความสำเร็จของธุรกิจการท่องเที่ยว นอกจากนี้ ปัจจัยด้านการตลาด เช่น การออกแบบผลิตภัณฑ์ที่ตอบสนองความต้องการเฉพาะของผู้สูงอายุ การกำหนดราคาที่เหมาะสม และการเลือกสถานที่ที่มีความปลอดภัยและสะดวกสบาย เป็นปัจจัยที่ช่วยเพิ่มความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว

          ด้านความยั่งยืน ผลการวิจัยพบว่าการวางแผนและจัดการทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ การส่งเสริมความเป็นอยู่ที่ดีของผู้สูงอายุ และการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืน เป็นปัจจัยสำคัญที่สนับสนุนการเติบโตอย่างยั่งยืนของธุรกิจในระยะยาว สรุปได้ว่าการวางแผนที่รอบคอบ การจัดองค์กรที่มีประสิทธิภาพ และการพัฒนาความยั่งยืนในทุกด้าน เป็นปัจจัยที่ช่วยให้ธุรกิจการท่องเที่ยวสำหรับผู้สูงอายุในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) สามารถประสบความสำเร็จและเติบโตได้อย่างมั่นคง

 

เอกสารอ้างอิง

ชุติมา อัศวเหม. (2565). การประยุกต์ใช้แนวคิด POSDCoRB ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ท่องเที่ยวเพื่อรองรับสังคมผู้สูงอายุในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. วารสารการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน, 29(1), 112–128.

วาสนา คำลือชา. (2564). ความยั่งยืนของธุรกิจท่องเที่ยวในประเทศไทย: ความท้าทายและโอกาสในการบริหารจัดการด้านสิ่งแวดล้อม. วารสารวิจัยการท่องเที่ยวและการบริการ, 19(1), 45–61.

สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. (2565). รายงานการพัฒนาพื้นที่ EEC: แนว ทางการพัฒนาและการสนับสนุนของรัฐบาล.

สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2566). รายงานสถิติประชากรประเทศไทย. สำนักงานสถิติแห่งชาติ.

Belch, G. E., & Belch, M. A. (2018). Advertising and promotion: An integrated marketing communications perspective (11th ed.). McGraw-Hill Education.

Bitner, M. J. (1992). Servicescapes: The impact of physical surroundings on customers and employees. Journal of Marketing, 56(2), 57-71. https://doi.org/10.2307/1252042

Boxall, P., & Purcell, J. (2011). Strategy and human resource management (3rd ed.). Palgrave Macmillan.

Brundtland, G. H. (1987). Our common future: Report of the World Commission on Environment and Development. Oxford University Press.

Elkington, J. (1997). Cannibals with forks: The triple bottom line of 21st century business. Capstone.

Gulick, L., & Urwick, L. (Eds.). (1937). Papers on the science of administration. Institute of Public Administration.

Hart, S. L. (1997). Beyond greening: Strategies for a sustainable world. Harvard Business Review, 75(1), 66-76.

Johnston, R., Clark, G., & Shulver, M. (2012). Service operations management: Improving service delivery (4th ed.). Pearson Education.

Kotler, P., & Armstrong, G. (2018). Principles of marketing (17th ed.). Pearson Education.

Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson Education.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308

Levitt, T. (1980). Marketing success through differentiation—of anything. Harvard Business Review, 58(1), 83-91.

Mintzberg, H. (1994). The rise and fall of strategic planning. Free Press.

Nagle, T. T., & Müller, G. (2018). The strategy and tactics of pricing: A guide to growing more profitably (6th ed.). Routledge.

Office of the National Economic and Social Development Council. (2022). Eastern Economic Corridor (EEC): A new engine for Thailand's economic growth. Office of the National Economic and Social Development Council.

Porter, M. E., & Kramer, M. R. (2011). Creating shared value: How to reinvent capitalism—and unleash a wave of innovation and growth. Harvard Business Review, 89(1-2), 62-77.

Robbins, S. P., & Coulter, M. (2016). Management (13th ed.). Pearson Education.

World Health Organization. (2021). World report on ageing and health. World Health Organization.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-04-04

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย