คุณค่าตราสินค้าและการตลาดดิจิทัลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการ  วีดีโอสตรีมมิ่ง เมืองกวางโจว มณฑลกวางตุ้ง

หลัว  หยิงซวน; ภาศิริ เขตปิยรัตน์; อิราวัฒน์ ชมระกา

ผู้แต่ง

หลัว หยิงซวน หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎอุตรดิตถ์
ภาศิริ เขตปิยรัตน์ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎอุตรดิตถ์
อิราวัฒน์ ชมระกา บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎอุตรดิตถ์

คำสำคัญ:

คุณค่าตราสินค้า, การตลาดดิจิทัล, การตัดสินใจใช้บริการ, วีดีโอสตรีมมิ่ง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาระดับความสำคัญของคุณค่าตราสินค้า การตลาดดิจิทัลและการตัดสินใจใช้บริการวีดีโอสตรีมมิ่ง และ ศึกษาคุณค่าตราสินค้าและการตลาดดิจิทัลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการวีดีโอสตรีมมิ่ง เมืองกวางโจว มณฑลกวางตุ้ง ประชากร คือ ผู้ที่ใช้บริการ หรือ เคยใช้บริการวีดีโอสตรีมมิ่ง เมืองกวางโจว มณฑลกวางตุ้ง เนื่องจากไม่ทราบจำนวนประชากร จึงกำหนดให้มีกลุ่มตัวอย่างจำนวน 385 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มอย่างแบบเป็นระบบ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัย พบว่า ด้านคุณค่าตราสินค้า โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า คุณภาพที่รับรู้ของตราสินค้า มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด ด้านการตลาดดิจิทัล ภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า การตลาดเชิงเนื้อหา มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด และด้านการตัดสินใจใช้บริการ ภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ค้นหาข้อมูลหรือสอบถามจากเพื่อนและคนรู้จักก่อนตัดสินใจใช้บริการ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด ผลการทดสอบสมมติฐานการวิจัย พบว่า คุณค่าตราสินค้า ด้านความภักดีต่อตราสินค้า คุณภาพที่รับรู้ของตราสินค้า ความเชื่อมโยงตราสินค้า และการรับรู้ตราสินค้าส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 อธิบายค่าความแปรปรวน ได้ร้อยละ 91.60 และการตลาดดิจิทัล พบว่า ด้านการตลาดเชิงเนื้อหา ด้านการตลาดผ่านเว็บไซต์ ด้านการตลาดผ่านอีเมล ด้านการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ และด้านการเพิ่มประสิทธิภาพเว็บไซต์เพื่อการค้นหาส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 อธิบาย ค่าความแปรปรวน ได้ร้อยละ 96.40

เอกสารอ้างอิง

กรัณย์พัฒน์ อิ่มประเสริฐ. (2565). การใช้เครื่องมือการตลาดดิจิทัลเพื่อให้ผู้บริโภคตัดสินใจซื้อสินค้าง่ายขึ้น. บทความวิชาการ วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์. 1(1) 1-15.

กัญญ์วราไทยหาญ พวงเพ็ญ ชูรินทร์ สิญาธร นาดพิน. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาพลักษณ์ตราสินค้า คุณค่าตราสินค้ากับความจงรักกักดิ์ในตราสินค้าของผู้ใช้เครื่องสำอางนำเข้าจากต่างประเทศในอำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิทยาการจัดการ. 6(1) 95-120.

กัลยา วานิชย์บัญชา และฐิตา วานิชย์บัญชา. (2566). การใช้ SPSS for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล. พิมพ์ครั้งที่ 35. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กิตติมา หาญขุนทด ชิษณุสรรค์ บุญใช้ และ ปรียาวดี ผลอเนก. (2564). อิทธิพลของประสิทธิภาพการขนส่งที่มีต่อการตัดสินใจใช้บริการ Line Man ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสหศาสตร์ ศรี ปทุม ชลบุรี. 7(2). 10-21.

เท็นเซ้นต์อินเทอร์เน็ต. (2023). ภาพรวมภูมิทัศน์การแข่งขันของอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์เล่นวิดีโอของจีนในปี 2023 ผู้ใช้งาน iQiyi เฉลี่ยต่อเดือนเกิน 500 ล้านราย. https://www.163.com/dy/article/HVVAKUSR051480KF.html

เท็นเซ้นต์อินเทอร์เน็ต. (2024). รายงานทางการเงินไตรมาสที่ 2 ประจำปี 2024 ของ iQiyi: รายได้รวม 7.4 พันล้านหยวน เน้นเนื้อหาคุณภาพสูงเพื่อเพิ่มมูลค่า IP. https://news.qq.com/rain

/a/20240822A09O0M00.

พิมพ์ชนก นิมิตชัยกิจกุล ธงชัย ศรีวรรธนะ. (2567). ปัจจัยทางการยอมรับเทคโนโลยีและการตลาดเชิงเนื้อหาผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่มีอิทธิพลต่อกระบวนการตัดสินใจสมัครใช้บริการแอปพลิเคชั่นวีดีโอสตรีมมิ่มมิ่ง. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 7(3) 93-104.

ภัทริกา ลาภชัยเจริญกิจ. (2562). การตลาดดิจิทัลที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้า ไอทีผ่านโมบายแอพพลิเคชั่นของผู้บริโภค. สารนิพนธ์. หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. 1-127.

รภัสศา นนทวงษ์ สุพิชา บูรณะวิทยาภรณ์. (2566). อิทธิพลของการตลาดดิจิทัลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการร้านกาแฟชาวดอยในกรุงเทพมหานคร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์. 7(2) 129-142.

โสภาค พาณิชพาพิบูล. (2567). การรับรู้ประสบการณ์ตราสินค้า คุณค่าตรา สินค้า และการตัดสินใจใช้บริการ. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร. 4(3) 930-946.

อนุสรา กอฟัก. (2562). การศึกษาคุณค่าตราสินค้าและการตั้งใจซื้อซ้ำ ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวหน้าของผู้บริโภคในกลุ่มเจเนอเรชั่นวาย. สารนิพนธ์. หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Aaker, D. A. (1991). Managing brand equity. New York: The Free Press.

Deng Xuezhao. (2024). Research on Brand Equity Promotion Strategy of Qiongzhong Green Orange from the Perspective of Short Video Marketing. https://www.cnki.net, 1-61.

Digital Marketing. (2020). Retrieved October, 17 2020, from http://www.vtacecommerce.

com/blog/business/.

Kent Wertime and lan Fenwick. (2008). DigiMarketing The Essential Guide to New Media & Digital Marketing. John Wiley & Sons (Asia).

Marketeer Online. (2020). https://www.facebook.com/marketeeronline/.

McCarthy, E.J. and Perrault, W.D. (2002). Basic Marketing: A Global Managerial Approach. McGraw-Hill, New York.

Vaibhava Desai. (2019). Fostering Innovation, Integration and Inclusion Through Interdisciplinary Practices in Management. International Journal of Trend in Scientific Research and Development (IJTSRD).

Yun Ruijing. (2023). WhenStreaming Media Platforms Become Cinemas: A Study of Film Consumption based on Spatial Change. https://www.cnki.net.