Kruba Aphichai–Khoapi’s Roles in Propagation of Buddhism
Keywords:
Propagation of Buddhism, Kruba Aphichai–KhoapiAbstract
Kruba Aphichai – Khoapi was born at Mae Tey Village, Li District, Lamphun Province. At the age of 16 years, he became a novice with Kruba Srivichai as a preceptor. He was also ordained as a Buddhist monk at the age of 22 years. Later, he had traveled to construct many religious places and to perform the public benefits. The duality of Kruba Aphichai – Khoapi is characterized as a conservative one holding original Buddhist traditions and as a Buddhist missionary. He had been inherited from Kruba Srivichai. This makes Lan Na people have faith in him greatly. His social movement resulted in the arrest and he was forced to leave a Buddhist monkhood for three times with servitude. In the last, he decided to make a living with white cloths and intended to practice Dhamma-vinaya forever. This indicates the status as a Buddhist monk and as one propagating Buddhism at the same time. He truly has a commitment to his great ideals.
The Kruba Aphichai – Khoapi’s roles and contributions on Lan Na society can be seen in various levels: Sangha Administration; he upheld the Dhammādhipateyya (supremacy of the Dhamma) to establish authority of righteousness, which is consistent with being as a Ton Boon (man of merit) through the faith. Religious Education; Historical books and Buddhist treatises were written and recorded during his time. Welfare Education; he had build and supported places of education. Public Facilities; The movement for social assistance in the construction of the public places in both the government and the public sector. Public Welfares; Activities for supporting to the general public has been functioned.
The Kruba Aphichai – Khoapi’s roles in propagation of Buddhism can be analyzed through the three prominent concepts that influenced on him. They are the conceptions from Kruba Srivichai, from his clothing in white and from being as a Ton Boon (man of merit) as Bodhisatta. In addition, the two main Buddhist principles consistent with his propagation of Buddhism are the 3-Pāṭihāriya (marvel) and the 3-Attha (benefit). His unique forms of propagation are of three: going on a pilgrimage, writing Buddhist scriptures and building places of worship and public. It is also important to say that the main principles in building faiths are: sitting hard, preaching Dhamma and building beneficial places. Such methods have linked with social networks on the basis of the moral principles of life on individuals, families and society, and have been broadly extended in the area of Lan Na. This reflects the value and effectiveness on Kruba Aphichai – Khoapi in propagation of Buddhism undoubtedly.
References
กิจชัย เอื้อเกษม.(2556). สมาธิภาวนาในคัมภีร์อักษรธรรม. สถาบันวิจัยนานาชาติธรรมชัยออสเตรเลียและนิวซีแลนด์.
ไกรศรี นิมมานเหมินทร์. (2525).ความรู้พื้นฐานด้านลานนาคดี : ศาสนาและวัฒนธรรม. ใน ล้านนาปริทัศน์. พิมพ์ในวาระครบรอบปีคล้ายวันมรณะของนางกิมฮ้อ นิมมานเหมินทร์.
คณะสงฆ์จังหวัดเชียงใหม่-ลำพูน.(2494). คำแถลงการณ์เรื่ององค์ศาสนา 2 ห้อง. เชียงใหม่ : พุทธนิคม.
คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.(2551). งานวิจัยและวรรณกรรมทางพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ครูบาอภิชัยขาวปี. (2496).ชีวประวัติองค์สมัยสามห้องของท่านอภิชัยขาวปี. เชียงใหม่ : ดวงตะวันการพิมพ์.
ชูสิทธิ ชูชาติ.(2535). แนวคิดเกี่ยวกับเรื่องครูบาในล้านนา. เชียงใหม่ : วิทยาลัยครูเชียงใหม่ สหวิทยาลัยล้านนา.
ประดิษฐ์ รัตนพรหม. (2525). ประวัติชีวิตครูบาอภิชัยขาวปี. เชียงใหม่ : รุ่งเรืองการพิมพ์ .
พรรณเพ็ญ เครือไทย. (2540).วรรณกรรมพุทธศาสนาในล้านนา. เชียงใหม่ : สำนักพิมพ์ตรัสวิน.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต).(2553). ปัญญาต้องคู่กับกรุณาจึงจะพาชาติรอด. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2542).ก้าวไปในบุญ. กรุงเทพมหานคร : สหธรรมิก.
พระพุทธโฆสเถระ. (2553).คัมภีร์วิสุทธิมรรค. แปลโดย สมเด็จพระพุฒาจารย์(อาจ อาสภมหาเถร). พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร : ธนาเพรส.
พระอภิชัย ขาวปี. (ม.ป.ป.). มูลศาสนา. เชียงใหม่ : ธาราทองการพิมพ์.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.(2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ลานนาสีโหภิกขุ.(2516). ปฐมสังฆราชาของลานนาไทย. เชียงใหม่ : วิบูลย์การพิมพ์.
ศิริศักดิ์ อภิศักดิ์มนตรี. (2559).ข้อวินิจฉัยประวัติครูบาศรีวิชัย. เชียงใหม่ : กลุ่มพุทธมาลัย.
สรัสวดี อ๋องสกุล. (2558). ประวัติศาสตร์ล้านนา. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพมหานคร : อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิสซิ่ง.
สุรสวัสดิ์ ศุขสวัสดิ์, ม.ล..(2558). พระพุทธรูปล้านนา กับคติพระพุทธศาสนามหายานแบบตันตระนิกายวัชรยาน. เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อนิวัช แก้วจำนง. (2552).การจัดการทรัพยากรมนุษย์. สงขลา :ศูนย์หนังสือมหาวิทยาลัยทักษิณ.
อภิไชย ขาวปี๋.(2507). ประวัติถนนขึ้นดอยสุเทพของครูบาศรีวิชัย. พิมพ์แจกงานประดิษฐานรูปของครูบาศรีวิชัย ณ แท่นเชิงดอยสุเทพทางห้วยแก้ว.
อภิไชย ขาวปี๋.(2494). องค์ศาสนา 2 ห้อง. เชียงใหม่ : อุปะติพงษ์.
(2) บทความ :
เพ็ญสุภา สุขคตะใจอินทร์. (2555). จอบแรกครูบาจุดเริ่มขบวนประชาชน. มติชนสุดสัปดาห์. 33 (1681).
ขวัญชีวัน บัวแดง และพิสิษฎ์ นาสี. (2558).งานพิธีเปลี่ยนผ้าครูบาขาวปี : การสร้างและสานต่อเครือข่ายลูกศิษย์และผู้เชื่อถือศรัทธา. สังคมศาสตร์. 27 (2), 38.
วิโรจน์ อินทนนท์. (2552). ชีปะขาว (ผ้าขาว). ใน เล่าขานตำนานธรรมฉบับ ครูบาเจ้าอภิชัยขาวปี. รวบรวมจัดพิมพ์โดย ไมตรี ภาวัง. เชียงใหม่ : วัดพระพุทธบาทผาหนาม จัดพิมพ์เนื่องในโอกาสครบรอบ 32 ปี ครูบาเจ้าอภิชัยขาวปี.
วิบูลย์ วงษ์ประเสริฐ. (2517). ครูบาอภิชัยขาวปี วัดพระบาทผาหนาม อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน ศิษย์ของครูบา ศรีวิชัย. อภินิหารและพระเครื่อง. 3 (29), 48.
อนุเกริก อนุกูล. (2518). ครูบาอภิชัยขาวปี นักบุญผู้เจริญรอยตามครูบาศรีวิชัย. พระเครื่องและพุทธานุภาพ. 2 (3), 53.
(3) วิทยานิพนธ์ / งานวิจัย :
พระครูวิสุทธิธรรมโฆษิต (สัมพันธ์ สิริธมฺโม).(2555). ความเป็นครูบา : กรณีศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาศรัญญู ปญฺญาธโร.(2546). การศึกษาหลักการและวิธีการในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสุธรรมยานเถร(ครูบาอินทจักรรักษา). วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสมชาย ธมฺมสาโร.(2556). ศึกษาบทบาทพระครูบาเจ้าศรีวิชัย สิริวิชโย ในฐานะนักบุญแห่งล้านนา กรณีศึกษาการบูรณะปฏิสังขรณ์ศาสนสถานในล้านนา. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
โสภา ชานะมูล.(2534). ครูบาศรีวิชัย ตนบุญแห่งล้านนา(พ.ศ.2421-2481). วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร มหาบัณฑิต. คณะศิลปศาสตร์ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
(4) รายงาน/เอกสารประกอบสัมมนา :
ขวัญชีวัน บัวแดง. (2558). ครูบาในพุทธศาสนาแบบล้านนา : ความหมาย วัตรปฏิบัติและความสัมพันธ์กลุ่มชาติพันธุ์. รายงานโครงการทบทวนสภาพองค์ความรู้. เชียงใหม่ : คณะสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ขวัญชีวัน ศรีสวัสดิ์.(2532). ขบวนการครูบาขาวปีกับกะเหรี่ยงโปว์ในภาคเหนือของประเทศไทย. รายงานการวิจัย. สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ.
(5) สื่ออิเล็กทรอนิกส์ :
เพ็ญสุภา สุขคตะใจอินทร์. (2559). 3 มีนาร่วมรำลึก “ครูบาอภิชัยขาวปี”: ศาสนทายาทผู้สืบสานแนวทางสายตนบุญ. ค้นเมื่อ 12 ตุลาคม 2559 จาก :https://www.facebook.com/notes/ 1044011385613132.
(6) เอกสารต่างๆ :
ใบปลิวเชิญชวนร่วมทำบุญร่วมกับครูบาอภิชัยขาวปี๋. (2513). พิมพ์โดย อุดมพร อัศวางกูร. เชียงใหม่ : กลางเวียง.
ใบแผ่กุศลการสร้างทาง อภิไชย ขาวปี๋. (2482). พิมพ์โดย นายเมืองใจ ชัยนิลพันธ์. เชียงใหม่ : เจริญเมือง.
(7) บทการสื่อสารส่วนบุคคล
ก. พระสงฆ์
พระครูคัมภีรธรรม, เจ้าอาวาสวัดทุ่งปูน ตำบลสบเตี๊ยะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่, 11 พฤศจิกายน พ.ศ.2559.
พระครูสุนทรอรรถการ, เจ้าอาวาสวัดพระพุทธบาทผาหนาม ตำบลป่าไผ่ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน, 11 พฤศจิกายน พ.ศ.2559.
พระประกอบบุญ สิริญาโณ, วัดมหาวัน ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน, 8 พฤศจิกายน พ.ศ.2559.
ข. ฆราวาส
ดร.พรศิลป์ รัตนชูเดช, อาจารย์พิเศษ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่, 30 มกราคม พ.ศ.2560.
ผศ.ดร.วิโรจน์ อินทนนท์, อาจารย์ประจำภาควิชาปรัชญาและศาสนา คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 7 ตุลาคม พ.ศ.2559.
ผศ.ดร.ขวัญชีวัน บัวแดง, อาจารย์ประจำภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 7 ตุลาคม พ.ศ.2559.
พ่อน้อยอินทร์ มั่งใหม่, บ้านดอนไฟ ตำบลบ้านแหวน อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่, 17 มกราคม พ.ศ.2560.
พ่ออินปั๋น มาเรือน, บ้านผาหนาม ตำบลป่าไผ่ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน, 11 พฤศจิกายน พ.ศ.2559.
พ่อศรีนวล วงศ์ษา, บ้านผาหนาม ตำบลป่าไผ่ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน, 11 พฤศจิกายน พ.ศ.2559.
แม่ยุพา กัญจนวงศ์, บ้านผาหนาม ตำบลป่าไผ่ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน, 11 พฤศจิกายน พ.ศ.2559.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright of article published in Panidhana Journal is owned by "Panidhana" and its licensors
You may request permission to use the copyright materials on this website by writing to journalphilrecmu@gmail.com
