การพัฒนาและสร้างสรรค์ต่างหูจากวัสดุไม้ไผ่ผสมผสานกับลวดลายผ้าทอเพื่อศึกษาอัตลักษณ์ ตำบลแม่เปิน อำเภอแม่เปิน จังหวัดนครสวรรค์
คำสำคัญ:
เครื่องประดับต่างหู, ผสมผสาน, ไม้ไผ่, ลวดลายผ้าทอ, อัตลักณ์บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาวัสดุไม้ไผ่และลวดลายผ้าทอท้องถิ่นของตำบลแม่เปิน อำเภอแม่เปิน จังหวัดนครสวรรค์ เพื่อนำมาพัฒนาและสร้างสรรค์เครื่องประดับประเภทต่างหูจากวัสดุไม้ไผ่ผสมผสานกับลวดลายผ้าทอ ผ่านประเมินความเหมาะสมของเครื่องประดับ โดยเป็นการวิจัยและพัฒนา ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วยผู้ประกอบการ ผู้นำชุมชน และปราชญ์ชาวบ้าน จำนวน 3 คน ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบเครื่องประดับ จำนวน 3 คน และประชาชนรวมถึงนักท่องเที่ยวในจังหวัดนครสวรรค์ จำนวน 100 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบประเมินผลงานออกแบบ และแบบสอบถามความพึงพอใจ ผลการศึกษาด้านวัสดุและลวดลายท้องถิ่นพบว่า ไม้ไผ่และลวดลายผ้าทอของตำบลแม่เปินมีคุณลักษณะด้านรูปแบบ โครงสร้าง และความหมายเชิงวัฒนธรรมที่สามารถนำมาใช้เป็นฐานในการออกแบบเครื่องประดับได้อย่างเหมาะสม จากการนำข้อมูลดังกล่าวมาพัฒนาและสร้างสรรค์เครื่องประดับ พบว่าสามารถออกแบบเครื่องประดับต่างหูจากวัสดุไม้ไผ่ผสมผสานกับลวดลายผ้าทอได้ทั้งหมด 3 รูปแบบ ได้แก่ รูปแบบธรรมชาติ รูปแบบเรขาคณิต และรูปแบบสื่ออัตลักษณ์ตรุษจีนจังหวัดนครสวรรค์ รวมจำนวน 12 ชิ้น และคัดเลือกเป็นผลงานต้นแบบจำนวน 3 ชิ้น ผลการประเมินเครื่องประดับต้นแบบจากผู้เชี่ยวชาญและกลุ่มผู้ใช้พบว่า มีระดับความพึงพอใจอยู่ในระดับมากในด้านประโยชน์ใช้สอย ความสวยงาม และการสะท้อนอัตลักษณ์ท้องถิ่น แสดงให้เห็นว่าการบูรณาการวัสดุและภูมิปัญญาท้องถิ่นเข้ากับกระบวนการออกแบบเชิงสร้างสรรค์สามารถนำไปสู่การพัฒนาเครื่องประดับร่วมสมัยที่มีคุณค่า และสามารถต่อยอดสู่การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนในบริบทของเศรษฐกิจสร้างสรรค์ได้
เอกสารอ้างอิง
Buasanthi. R. (1994). Curriculum development and teaching management for the transmission of local wisdom: A case study of a community in the upper central region (Master’s thesis in education). Srinakharinwirot University.
Department of Academic Affairs. (1999). Local wisdom and curriculum development and teaching management. Bangkok: Teachers Council.
Jaisuda, T., & Santajit, W. (2021). On the development of local cultural jewelry identity in Trat Province (Research report). Srinakharinwirot University.
Manee-oud, P. (2018). Creating bamboo products to add value to the community, Nam Song Subdistrict, Phayuha Khiri District. Nakhon Sawan Province. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences), 11(3), 51-62.
Phulek, S. (2020). Development of earring styles from coconut shells. Coconut Shell Handicraft Group Hua Khao Takhli Community, Takhli District, Nakhon Sawan Province for contemporary design (Research report). Nakhon Sawan Rajabhat University.
Sirisunthon, P. (2009). Community of Practice in Learning: Concepts, Techniques and Learning Processes (2nd ed.). Chulalongkorn University.
Srisukho, P., Saengchan, N., & Jongkol, P. (2021). Design and development of jewelry styles. To find ways to increase the value of natural dyed silk products from Khlu leaves. Community Research Journal, 15(3),70-79.
Thalang, E.N. (2001). Local wisdom set and the learning process and adaptation of Thai villagers. Southern wisdom (2nd ed.). Bangkok: Amarin.
Wasi, P. (1990). Creation of Thai wisdom for development. Bangkok: Office of the National Culture Commission.
